50 Տարի Առաջ

Լեւոն Գարմէնի Առաջին Գործը «Վայրկեաններ» Տասնըինը տարի առաջ, 1947-ին, լոյս տեսաւ Լեւոն Գարմէնի քերթուածներուն առաջին հատորը` «ՎԱՅՐԿԵԱՆՆԵՐ»: Այդ առիթով «Ազդակ Շաբաթօրեակ»-ի 11 յուլիս 1947-ին թիւին մէջ ողջունեցինք նոր բանաստեղծը, որ վաւերական արժէքի մը խոստումը կու տար մեզի: Այսօր, 19 տարի ետք, յուզումով կ՛արտատպենք ողջոյնի այդ խօսքը` այն խոր ափսոսանքով, որ իր անժամանակ մեկնումը առիթ չտուաւ սիրելի Լեւոնին` կատարելու այդ խոստումին ամբողջական հաստատումը: Շրջանի մը մէջ, երբ քերթողութեան անունով այնքան հասարակ ու անարժէք գործեր կը յանդգնին մուտք գործել հայ իրականութենէն ներս, երբ չկայ տաճարին մտրակազէն պահակը, որ անողոք` հարուածէ բոլոր սրբապիղծները, շատ դժուա՛ր է գտնել քերթողաշունչ իսկական երկեր,  որոնք իրեն բառերու...

Ընկեր Լեւոն Ստեփանեանի Փառաշուք Յուղարկաւորութիւնը Դամբանականներ Խօսեցան Տ. Տաճատ Արքեպիսկոպոս Ուրֆալեան, Կ. Սասունի, Պ. Մըսրլեան, Ա. Ուրֆալեան Եւ Տ. Ոսկունի Երեքշաբթի, 30 օգոստոսին փառաշուք յուղարկաւորութեամբ հողին յանձնուեցաւ մարմինը հանրային բազմերախտ գործիչ, շնորհալի բանաստեղծ, ներհուն հրապարակագիր եւ «Ազդակ»-ի խմբագրապետ ընկ. Լեւոն Ստեփանեանի: Կէսօրէ ետք ժամը 2:30-ին, հարիւրէ աւելի ընկերներ ինքնաշարժներու թափօրով մը, գացին Քարանթինայի հիւանդանոցը, ուր պահ դրուած էր հէգ ընկերոջ մարմինը հինգշաբթիէն ի վեր: Աղօթքէ մը ետք, Լեւոն Ստեփանեանի Եռագոյնով ծածկուած դագաղը դրուեցաւ մեռելակառքին վրայ եւ նոյն թափօրով ու դանդաղ գնացքով առաջնորդուեցաւ Անթիլիասի կաթողիկոսարանի մայր տաճարը, ուր հաւաքուած էր արդէն յուղարկաւորներու խուռն բազմութիւն մը: Ծաղկեպսակներ ղրկած էին ՀՅԴ Բիւրոն, Լիբանանի...

Խմբագրական Հրաժեշտի Խօսք Այսօր անպատում վիշտով եւ երկիւղած յարգանքով հողին կը յանձնենք մարմինը սիրելի Լեւոնին, որ կարճատեւ, այլ լուսայորդ ներկայութիւն մը եղաւ մեր կեանքին մէջ, անցաւ ասուպի մը պէս, իր ետին թողելով քաղցր յիշատակը հանրային բազմերախտ գործիչի, ներհուն հրապարակագրի եւ զգայուն բանաստեղծի: Լեւոն անուն մըն էր մեզի համար, երբ Պաղտատ կը գտնուէր: Հոս, եղաւ կենդանի օրինակ մը` խանդավառութեան եւ եռուն աշխատանքի, պատրաստ` ընծայաբերելու իր լաւագոյնը այն հաստատ համոզումով, թէ մամուլը հիմնական դեր ունի կատարելիք հայ կեանքին մէջ` իբրեւ հանրային կարծիքի առաջնորդ: Նոր հորիզոններու պայծառութեամբ մօտեցաւ մեզի: Կը գիտակցէր իր ուսերուն ծանրացող պատասխանատուութեան, բայց աննկուն կամքով փարեցաւ գործին, ինչպէս միշտ, հանրային...

Վաղարշապատ Եւ Էջմիածին Ի՞Նչ Կը Պատմեն Այս Անունները Աշխարհագրական ամէն մէկ անուն տուեալ ժողովուրդի տարեգրութեան մէկ մասն է, անոր անցեալի պատմութեան լուռ վկան: Այս տեսակէտէն կ՛արժէ ծանօթանալ Վաղարշապատ եւ Էջմիածին անուններու յառաջացման պատմութեան: ՎԱՂԱՐՇԱՊԱՏ եղած է Արշակունեաց թագաւորանիստ քաղաքը` պատմական Այրարատ նահանգի Արագածոտն գաւառի մէջ: Ըստ մեր պատմահայր Մովսէս Խորենացիի, Վաղարշապատի տեղը, հին ատեն, եղած է Արտիմեդ քաղաքը, որ այդպէս կոչուած է ի պատիւ Արտեմիս դիցուհիի: Սակայն հայ ժողովուրդը ժամանակի ընթացքին մոռցաւ յունական անունները եւ պահպանեց հայրենականը: Ինքնին հասկնալի է, որ ժամանակի ընթացքին Արտեմիդ կամ Արտիմեդ քաղաքի անունն ալ պէտք էր փոխարինուէր հայկականով: Այդպէս ալ եղաւ: Վարդգէս իշխանին կողմէ քաղաքը բարեկարգուեցաւ...

Գործադուլի Նոր Ալիք Լիբանանի Մէջ - Երկուշաբթի` Թաքսի Եւ Կառատուն - Չորեքշաբթի` Ելեկտրականութեան Գրասենեակ - Սեպտեմբեր 5` Միացեալ Սենտիքաներ  Կառավարութիւնը Որոշեց Խիստ Միջոցներու Դիմել Կարճատեւ հանդարտութենէ մը ետք, կացութիւնը դարձեալ սկսաւ վատթարանալ ընկերային գետնի վրայ: Սեպտեմբերի պայմանաժամը կը մօտենայ իր լրումին, բայց պետութիւնը տակաւին չկրցաւ լուծում մը գտնել այս քրոնիկ տագնապին: Գործադուլներու նոր շարք մը կը պատրաստուի: Իրականանալու պարագային, այս գործադուլները իրենց տարողութեամբ աւելի ծանր պիտի ըլլան, քան դրամատան պաշտօնեաներուն, փռապաններուն եւ ինքնավար գրասենեակներուն շարժումը, եւ կրնան ծանր անդրադարձներ ունենալ քաղաքական գետնի վրայ: Ամէն պարագայի, գործադուլի շարժումներուն դէմ բուռն կերպով հակազդելու կառավարական վերջին որոշումը նահանջի չէ մատնած սենտիքաները, որոնք կ՛ուզեն...

Հոգեցունց Անակնկալը Շուրջ տարի մըն է կը սպասուէր իր գալուն: Կը սպասուէր իր գալուն, որովհետեւ մեծ յոյսեր կապուած էին իր անունին եւ հանրանուէր մարդու այն  փորձառութեան, զոր ձեռք բերած էր իրաքահայ գաղութին մէջ, կուսակցական ու քաղաքական ասպարէզներէ ներս: Եկաւ: Խանդավառ ու ամբողջովին տրամադրելի: Ոգեւորութեամբ ձեռնարկեց գործի` անմիջապէս իր շուրջը ստեղծելով մտերմութեան եւ ջերմութեան այն մթնոլորտը, որ անհրաժեշտ է հաւաքական որեւէ աշխատանքի մէջ: Հազիւ սակայն գործի ձեռնարկած, կը մեկնի ահա` մեծ բաց մը թողելով իր ետին եւ խոր ու անպատում սուգի մատնելով բոլոր զինք ճանչցողները, հին ու նոր բոլոր ընկերները: Ընդվզեցուցիչ բան մը կայ այս վաղաժամ մեկնումին մէջ, անաւարտ կեանքի մը...

Խմբագրական Գնահատելի Ձեռնարկ Մը (ՀՄԸՄ-ի Բանակումին Առիթով) ՀՄԸՄ-ի Մերձաւոր Արեւելքի Շրջանային վարչութիւնը եւ Սկաուտական Շրջանային խորհուրդը այս տարի իրականացուցին ծրագիր մը, որ տարիներ շարունակ եղած էր երազը եկող ու անցնող բոլոր մարմիններուն: Տասը օր ամբողջ Եգիպտոսէն, Յորդանանէն, Իրաքէն եւ Կիպրոսէն եկած ՀՄԸՄ-ական սկաուտներ միացան Լիբանանի իրենց եղբայրներուն եւ ո՛չ միայն վայելեցին այս սքանչելի երկրին բնութեան բարիքները, այլ նաեւ հաղորդուեցան իրարու, ընկերական ջերմ մթնոլորտի մէջ: Օգոստոս 16-23, Պուա տը Պուլոնի մուտքին գտնուող բլրակը դարձաւ ժամադրավայրը շրջանի հայութեան, որ իր ներկայութեամբ քաջալերեց ձեռնարկը եւ ուշադիր հետաքրքրութեամբ հետեւեցաւ աշխատանքներուն: Նիւթական մեծ զոհողութիւններու գնով իրագործուած այս ձեռնարկը, որ Շրջանային վարչութեան հիմնական գործերէն մէկը կը...

Երբ Թերթ Մը Կը Մեռնի Տխուր է թերթի մը, մանաւանդ օրաթերթի մը մահը: «Նիւ Եորք Հերըլտ Թրիպիւն»-ը 125 տարուան կեանքէ մը ետք է, որ նախընտրեց պատուաւոր մահը: Արդարեւ, ամերիկեան այս ամէնէն հին եւ ամէնէն մեծ վարկն ունեցող թերթին տէրը Ուիթնի այլեւս չուզեց դրամ ուտել եւ պայքարիլ սենտիքաներու պահանջներուն դէմ: Հրաժարեցաւ նաեւ փրկարար ծրագիրէն` ձուլուիլ Նիւ Եորքի ուրիշ թերթերու հետ, ծախսերը պակսեցնելու համար: Կարգ մը լրագրողներու համար, այսպէս աւելի լաւ է. «Շատ կը սիրէինք «Թրիպը», որպէսզի հանդուրժէինք, որ «Հիրսթ Սքրիփս Հաուըրտ» շղթային մէկ քուրջը դառնայ»: «Նիւ Եորք Հերըլտ Թրիպիւն» համաշխարհային  լրագրութեան մեծերէն մէկն է: Նախ եղաւ «ժողովուրդին մօտ» թերթ մը, լոնտոնցի...

«Կարմիր Թանճէրը» Պէյրութ   «Օրօր»-ին մէջ, Անտրէ Վիկօ յօդուած մը ստորագրած է, ուր կը պարզէ Պէյրութի մէկ նոր պատկերը: Խորհրդային զբօսաշրջիկներու ալիք մը սկսած է ողողել Պէյրութը: Կը պտտին ամէն կողմ: Քազինօ տիւ Լիպանէն կ՛անցնին կ՛երթան Սուքերը, ուր աշխարհի բոլոր դրամները ազատօրէն կը գնուին եւ կը ծախուին, ու ապշահար կը դիտեն հսկայ շէնքերը, որոնք կը բուսնին ամէն կողմ: Սակայն, ինչ որ կը յափշտակէ այս տարօրինակ զբօսաշրջիկները, ոչ պորտախաղն է, ոչ ալ ամերիկեան հրաշալի կառքերն են, այլ դրամատուներն են, լումայափոխներու գրասենեակները, ոսկիի առեւտուր ընող խանութները: Վերջապէս այն ամէն ինչը, որ այսօր Պէյրութը կը վերածէ նոր Թանճէրի մը: Ռուսերը եկած են տեղւոյն...

Խմբագրական  Նորերը (Գրական Մտահոգութիւն Մը) Սփիւռքի գրականութիւնը, չորս տասնամեակներու իր վաստակով, ո՛չ միայն տուաւ արժէքներ, այլ ընդհանրական համադրութեամբ, դարձաւ շարունակութիւնը արեւմտահայ գրականութեան: Քառասուն տարիներու ժամանակամիջոցը իր յաջորդական երեք սերունդներու վաստակով, առանց նախապաշարումներու, եթէ ենթարկելու ըլլանք համեմատական բաղդատականի մը, իբրեւ արուեստ, դրոշմ, ներքին վկայութիւն, կառոյց ու ոճ, արեւմտահայ արձակին հետ, առանց վարանքի պիտի արձանագրենք զգալի նուաճում մը` ի նպաստ սփիւռքի գրականութեան: Մրցակցութեան ի գին չէ, որ կ՛ընենք այս հաստատումը, այլ արուեստներու հոլովոյթը շարունակութեան հետքերով իսկ կը վերանորոգէ ինքզինք, յաւելեալ կատարելութեամբ` նախատիպարին եւ այսպէս շարունակաբար: Կան դիտողութիւններ սակայն, թէ սփիւռքի գրականութիւնը վերջին տասնամեակին տեղքայլի մէջ է.- ճիշդ է այս մատնանշումը: Կան մտահոգութիւններ...

Ակնարկ Արմատական Լուծումը Երբ երկիրը ընկերային խոր տագնապ մը կ՛ապրի, կարելի չէ այլ հարցերով զբաղիլ: Անդրադարձած էինք երէկ: Նոյն նիւթին կը վերադառնանք այսօր: Ընկերային պահանջներու ալիք մը ծայր տուած է: Պետութիւնը, կամովին կամ ակամայ, մտած է պայքարի մէջ: Դրամատան պաշտօնեաներու պարագային, կողմերը յստակ են թէեւ, բայց գործադուլին չորրորդ օրն իսկ, կողմերէն մէկը գրեթէ քաշուած է, եւ բանթողները իրենց դիմաց կը գտնեն պետութիւնը` բռնագրաւումի սպառնալիքով: Հետեւաբար, պատասխանատուութեան առաջին բաժինը կ՛իյնայ պետական իշխանութիւններուն վրայ, որոնք պարտաւոր են արմատական լուծում մը գտնել ընկերային հարցերուն: Եթէ լիբանանցի աշխատաւորը այսօր դժգոհ է իր վիճակէն եւ աշխատավարձի յաւելում կը պահանջէ, պատճառն այն է, որ իր ընտանեկան...

Խմբագրական  Հանրային Կեանքն Ու Դժգոհութիւնը Հանրային կեանքէն ներս, այլազան մարզերու մէջ, կան դժգոհութիւններ, որոնց տուն տուող առիթը ձեռնարկուած  գործին անթերի եւ լաւագոյնս կիրարկման մտահոգութիւններէն կը բխի: Դժգոհը նախ քննադատ է. ոչ թէ տեսական առումով, ինչպէս է պարագան գրականութեան եւ արուեստի կալուածներէն ներս, այլ` գործնական իմաստով, որովհետեւ հանրային կեանքը նախ շարժուն երեւոյթ է, այսինքն` գործ, ձեւաւորուած ներքին եւ արտաքին ազդակներու պարտադրիչ կաղապարներով, աւելի պարզ բացատրութեամբ, զուգորդութիւն մը գաղափարներու եւ կեանքի հարկադրիչ պայմաններուն: Արդ, դժգոհը երբ կը քննադատէ, կը նշանակէ, թէ մտահոգուած է հանրային կեանքով եւ զայն կը  նկատէ իր էութեան անբաժանելի մէկ մասը: Անտարբեր մը կամ հանրային շահագրգռութիւններէ զուրկ անձ մը...

ՀՄԸՄ-ի Սկաուտներուն Մեծ Բանակումը Պուա Տը Պուլոնի Մէջ Կը Մասնակցին Նաեւ Իրաքի, Յորդանանի, Եգիպտոսի Եւ Կիպրոսի Սկաուտները Երեքշաբթի, 16 օգոստոս, կէսօրէ ետք ժամը 6:00-ին, Պուա տը Պուլոնի բանակավայրին մէջ, ի ներկայութեան ՀՄԸՄ-ի Շրջանային վարչութեան, Լիբանանի մասնաճիւղերուն վարչութեանց, կրթական նախարարութեան եւ սկաուտական Ֆետերասիոնի ներկայացուցիչներուն, կատարուեցաւ բացումը ՀՄԸՄ-ի Շրջանային վարչութեան եւ Սկաուտական խորհուրդին կազմակերպած մեծ բանակումին, որուն առաջին անգամ ըլլալով կը մասնակցին հեռաւոր Պաղտատէն, Եգիպտոսէն, Կիպրոսէն եւ Յորդանանէն աւելի քան 50 սկաուտներ: Այս թիւին վրայ պէտք է աւելցնել Լիբանանի մասնաճիւղերուն 75 սկաուտները, որոնք 16 օգոստոսէն մինչեւ 23 օգոստոս, նախորոշ յայտագրով մը, հիմը պիտի դնեն ապագային իրագործելի հայկական ճեմպորիին: Բացման արարողութեան հանդէսին յաջորդաբար...

Խմբագրական Դաշնակցութեան Ուղեգիծը Յստակ էր երէկ, յստակ է եւ այսօր ՀՅ   Դաշնակցութեան քաղաքական ուղեգիծը: Ո՛չ մէկ շեղում, ո՛չ մէկ երկընտրանք: Իբրեւ կազմակերպութիւն` Դաշնակցութիւնը, իր համակիրներու եւ հետեւորդներու լայն զանգուածով, խանդավառուելով հանդերձ Հայաստանի վերելքովն ու նուաճումներովը, կը մնայ ամրօրէն կառչած, առանց ամենադոյզն տարակարծութեան, հայ ժողովուրդի ազատ ապրելու իրաւունքի տեսակէտին եւ անկախութեան պահանջին: Միակ իրաւատէրը այս պահանջին հայ ժողովուրդն է` ըլլա՛յ Հայաստանի, ըլլա՛յ սփիւռքի մէջ: Դաշնակցութիւնը, ազգային եւ քաղաքական իր վաստակով, կազմակերպուած արտայայտութիւնն է այս պահանջին: Հայաստանի հայ մարդը տառացիօրէն կը բաժնէ ինքնորոշման ճամբով անկախութեան հասնելու տեսակէտը եւ անչափելի տառապանքով, կաշկանդուած զայրոյթով կը լռէ ներկայիս, խորհրդային քաղաքական վարքագծին պատճառով, որն է` ընդունիլ...

Պաթումի Հայ Գաղութը Խորհրդային Վրաստանի մաս կազմող ինքնավար հանրապետութիւն է Աճարիան: Հեքիաթային հարստութիւններու տէր այս երկիրը պատմութեան մէջ ծանօթ է նաեւ Կոլխիթա հին անունով: Ունի 3000 քառ. քմ տարածութիւն է 250.000 բնակիչ: Մայրաքաղաքն է Պաթում: Կարեւոր նաւահանգիստ մը` Սեւ ծովու արեւելեան ափին: Հայերը Աճարիոյ մէջ բնակութիւն հաստատած են շատ հին դարերէն: Աճարիոյ հայ գաղութը ներկայիս կը բաղկանայ 25 հազար հայերէ, որոնք կը կազմեն երկրի ամբողջ բնակչութեան տասը տոկոսը: Պաթումի մէջ կը բնակին 22 հազար հայեր, որոնք կը կազմեն մայրաքաղաքի բնակչութեան 25 տոկոսը: 1915-1920 թուականներուն թրքական ջարդերէն ազատուած շուրջ 30 հազար հայեր բնակութիւն հաստատած էին Պաթումի մէջ: Հետագային անոնց մէկ մասը...

Ճամբուս Վրայ Ամէն Մարդ Խաչ Մը Ունի Առտու մը քաղաք պիտի իջնայի, Նիւ Եորքի ահաւոր տաք ու խոնաւ օրերէն մէկն էր: Վիճակս կամ դէմքիս արտայայտութիւնը կարեկցելի ըլլալու էր, որովհետեւ տիկինը, նախաճաշս տալէ ետք, ըսաւ. - Ես քու տեղդ ըլլամ, պըսէ պըս, սըպուէյէ սըպուէյ չեմ վազվզեր քաղաք երթալու համար. դիմացի փողոցէն, իննին հինգ մնացած, պըս մը կը մեկնի, արագընթաց է. կէս ժամէն քեզ կը տանի քաղաք, ամէն տեղ չի կենար... Ճամբան ո՛չ քեզ հրմշտկող կ՛ըլլայ, ո՛չ վրադ ինկող. մարդու քրտինքի հոտ չես առներ ու վիզէդ վար մարդ չի շնչեր... Միւս ձեւով երթալով` արդէն քառասուն սենթ պիտի տաս. տասը սենթ աւելի տալով`...

Եղիշէ Չարենցի Վերջին Օրերը 1937 թուի օգոստոս: Գտնւում եմ Երեւանի բանտի քաղաքական բաժանմունքի առաջին յարկի 4-րդ խցիկում (կամերա), որն ընդհանուր թուարկութեամբ 103-րդն է: Դրսում, ըստ երեւոյթին, շոգը քառասուն աստիճանից անցնում է, այդ պատճառով էլ մեր վրայ կողպուած են միայն երկաթավանդակ դռները, որով պտոյտի կամ քննութեան տարուող կալանաւորներին կարող ենք ներսից տեսնել: Ահա մեր դրան երկաթէ ճաղերին է մօտենում իր յիմար կատակներով ձանձրալի դարձած Գիժ Վահանը: Նա գլխին ունի մի մոխրագոյն կոնագլխարկ (շլեապա): - Ադա՛ Վահան, էդ ցիլի՞նդրը որտեղից,- հարցնում է ախտեցի Համոն: Վահանը գլխից վեր է առնում գլխարկն ու հպարտութեամբ ասում. - Տեսնը՞մ էք` ի՛նչ լաւ ցիլինդր ա՛, Չարենցը նուիրեց...

Հերոսութեան Մասին Չեմ գիտեր, ո՛ր իմաստունին առիթով մը հարցուցեր են. «Ի՞նչ է հերոսութիւնը»: Եւ իմաստունը պատասխաներ է լակոնիացիի մը պէս. հերոսութիւնը այն է, որ մարդ իր պարտականութիւնը կը կատարէ: Յայտնապէս կա՛մ շատ իմաստուն եւ կա՛մ շատ անիմաստ պատասխան մըն է ասիկա: Իմաստուն` այն իմաստով, որ իրենց պարտականութիւնն իսկ կատարող մարդիկ շատ չկան հիմա: Անիմաստ` այն առումով, որ եթէ հերոս նկատենք իր պարտականութիւնը միայն կատարող մարդը, ապա ուրեմն ի՞նչ անուն պէտք է տանք անոնց, որոնք իրենց պարտականութենէն աւելի կը կատարեն: Այսպէս, իմ կարծիքով, իր պարտականութիւնը կատարող, նոյնիսկ գերակատարող մարդը հերոս չէ, եւ իր ըրածն ալ հերոսութիւն չէ: Ո՞վ է ուրեմն հերոսը,...

Խմբագրական Թուրքիա Այնպէս Ինչպէս Որ Է Արտատպեցինք Հայաստանի երիտասարդ եւ շնորհալի արձակագիրներէն Վարդգէս Պետրոսեանի «Կարս 1965-ին...», իր արտաքին տարազով ուղեգրութիւն մը, սակայն խորքին մէջ ամբողջական ողբերգութիւն մը` ֆիզիքապէս եւ բարոյապէս աստիճանաբար քայքայուող երկրի մը, որ կը կոչուի Թուրքիա, երբեմն օսմանեան «հզօր» կայսրութեան վերջին մնացորդը: Քսաներորդ դարու քաղաքակրթութեան աներեւակայելի նուաճումները, որոնց մասնակից կը յառաջդիմեն իրենց անկախութեան դեռ նոր տիրացած արաբական երկիրները, Հայաստանն ու սփիւռքը եւ զուգահեռ այս վերելքին, հակադիր եզրի մը վրայ կեցած, անկումէ անկում գահավիժող Թուրքիան, որ վերջին յիսնամեակին պարպուած իր ստեղծագործ եւ շինարար աւիշէն` հայութենէն, կը պահէ դեռ սնանկացած իր գոյութիւնը շնորհիւ մեծ պետութեանց անթացուպերուն: 1915-ին Թուրքիոյ գործադրած Ցեղասպանութիւնը...

Լեւոն Շանթ Զրոյց` Սիմոն Վրացեանի Հետ Նշան Փալանճեան Ճեմարանի Լսարանական հանդէս «Ջահակիր»-ի 1966 յունիսի թիւէն առնելով նոյնութեամբ կ՛արտատպենք շահեկան այս զրոյցը, որ տեղի ունեցած է Ս. Վրացեանի հետ, Շանթի մահուան տասնհինգերորդ տարելիցին առիթով: Վրացեան իւրայատուկ սեղմ բացատրութիւններով լաւագոյնս կը բնութագծէ Շանթին նկարագիրն եւ գործին գլխաւոր յատկանիշները: «ՋԱՀԱԿԻՐ».- Շանթ եղած է ինքնամփոփ անձ մը ներքին մարդ մը: Ըստ ձեզի, ի՞նչ կրնան ըլլալ այս երեւոյթին պատճառները: Անձնական կարծիք մը ունի՞ք այս մասին: Ս. ՎՐԱՑԵԱՆ.- Յատկապէս Շանթի մասին չեմ կարող ըսել, թէ ինչ է պատճառը. բայց այդ նկարագրի ոչ այդ բնաւորութեան տէր մարդոց ընդհանուր գիծն է շատ չարտայայտուիլ: Իր անձնական կեանքին մէջ ալ...