50 Տարի Առաջ

Խմբագրական Լենինի Եւ Աթաթիւրքի Հետքերով Խորհրդային Միութեան վարչապետ Ալեքսի Քոսիկին հոկտեմբերին պիտի այցելէ Թուրքիա: 1960-էն ի վեր Անգարայէն Մոսկուա երկարող գիծը  ջուրի ճամբայ դարձաւ խորհրդային եւ թուրք պետական մարդոց համար, որոնք փոխադարձ այցելութիւններով կը ջանան վերագտնել թուրքեւ խորհրդային բարեկամութեան երանելի օրերը, Լենինի եւ Աթաթուրքի հետքերով: Բ. Աշխարհամարտի «արկածէն» ետք, երբ Ստալին, ըստ Խրուշչովի եւ անոր յաջորդներուն, անխոհեմութիւնը ունեցաւ պահանջներ ներկայացնելու Թուրքիոյ, քրեմլինեան դիւանագիտութիւնը ոչ մէկ ջանք խնայեց հարաւի իր դրացիին տալու համար երաշխիքներ` Խորհրդային Միութեան բարեկամական ցանկութիւններուն մասին, որոնք նոյնիսկ գործնական ընթացքի մէջ մտան Անգարայի առաջարկուած նիւթական եւ թեքնիք օժանդակութիւններու շլացուցիչ առաջարկներով: Հիմա, Քոսիկին այցելութեան նախօրեակին, Անգարայի պետական շրջանակները կը...

Մեր Տեսակցութիւնները Պուլկարահայ Մանուկեան Արուեստագէտ Ամոլին Հետ                     Շաւարշ Մանուկեան                                                           Սեդա Մանուկեան Նախապէս առնուած ժամադրութեամբ, ուրբաթ, 21 հոկտ. կէսօրէ ետք ժամը 5:00-ին, տեսակցութիւն մը ունեցանք քաղաքս նոր ժամանած պուլկարահայ Շաւարշ Մանուկեան եւ Սեդա Մանուկեան արուեստագէտ ամոլին հետ: «Ամէնուն Տարեգիրքը»-ի խմբագրապետ-մտաւորական Կարօ Գէորգեանի ներկայութեան եւ իր բնակարանին մէջ: Մեր ուղղած բոլոր հարցումներուն պատասխանելով` տուին հետեւեալ անհրաժեշտ տեղեկութիւնները: Շաւարշ Մանուկեան ծնած է Պուլկարիոյ Սլիվեն քաղաքը, 1919-ին:...

Թումանեան Եւ Շէյքսփիր Յովհաննէս Թումանեանի առաջին ծանօթութիւնը Շէյքսփիրին` կը վերաբերի 1887-ին, երբ բանաստեղծը 18 տարեկան էր: Գրեթէ երեսուն տարի անց նա այդ մտաբերել է այնպիսի յուզմունքով` ասես երէկուայ բան է պատմածը: Երեւի ոչինչ աւելի յեղաշրջող ու բախտորոշ չէր կարող լինել նրա պատանեկան կեանքում, քան` այդ առաջին ծանօթութիւնը Շէյքսփիրի հետ: Այն էլ հէնց «Համլեթ»-ով, այն էլ հէնց Ադամեանի Համլեթով: Թումանեան գրեց այդ մասին 1916-ին. «Էդ գիշերը ինձ համար եղաւ մի կախարդական գիշեր եւ գրեթէ վճռական նշանակութիւն ունեցաւ իմ ամբողջ գրական կեանքում: Էդ գիշեր ես էնքան սիրեցի Համլեթը եւ յետոյ էլ Շէյքսփիրը, որ մի քանի տռամա գրեցի ու միշտ ոչնչացրի, որովհետեւ... Շէյքսփիրի...

Խմբագրական Լիբանանեան Հրաշքը Փոքր երկիր, առեւտրական միջազգային շուկաներուն վրայ ունեցած իր գործունէութեամբ, Լիբանան զարմանք պատճառած է յաճախ մեծ երկիրներու տնտեսական եւ ելեւմտական մասնագէտներուն: Մանաւանդ վերջին տասը տարուան ընթացքին այս երկիրը ունեցաւ այնպիսի վերելք եւ անօրինակ բարգաւաճում, որ շատերու նախանձը գրգռեց: Այս յաջողութեան հիմքը կը կազմէ ինքը` լիբանանցի ժողովուրդը: Աւելի հեռուն երթալու պէտք չկայ բացատրելու համար այս երեւոյթին պատճառները: Բնոյթով ձեռնհաս եւ գործունեայ` լիբանանցին ունի արուեստը նուազագոյն կարելիութիւնները գործի վերածելու, ի շահ իրեն ու նաեւ այն երկրին, որուն ազգային եկամուտը տարուէ տարի կը բարձրանայ լաւագոյն հեռանկարներով: Պատահեցաւ, որ բարգաւաճման այս ճամբուն մէջ ելեւմտական հաստատութիւն մը արկածի հանդիպի: Զանազան ազդակներ, անջատաբար կամ...

Գրական Զարեհ Որբունի Վերադարձաւ Ֆրանսա   Ֆրանսահայ գրագէտ Զարեհ Որբունի, շուրջ ամիս մը լիբանանահայութեան տուած իր այցելութենէն ետք, երէկ, հինգշաբթի, վերադարձաւ Ֆրանսա: Ամիս մը տեւող իր ներկայութեամբ, կրնանք ըսել, թէ Որբունի գրական մթնոլորտին ջերմաստիճանը բարձրացուց մեր գաղութին մէջ եւ իր գրչեղբայրներուն շունչը բերաւ Պէյրութի մտաւորականութեան: Այս առիթով կազմակերպուած գրական երեկոներու ընթացքին արժեցուց իր համբաւը` մտաւորական իր լայն հետաքրքրութիւններով, պաշարով եւ հայ գրողի անկեղծ սրտով: Իսկ «Սեւան» հրատարակչական տունը հրատարակեց անոր պատմուածքները` «Գոհարիկ եւ ուրիշներ»: «Բագին»-ի Գրական Զրոյցը Չորեքշաբթի, 19 հոկտ. կէսօրէ ետք ժամը 6:00-ին, «Բագին»-ի սրահին մէջ, գրասէրներու հոծ ներկայութեամբ տեղի ունեցաւ «Բագին» գրական ամսագրի 1966-1967 շրջանի գրական զրոյցներուն առաջինը:...

Ջաւախքի Հայ Գաղութը Ջաւախք: Արդեօք հայը իրաւունք չունի՞ երկրորդ Սասուն անուանելու լեռնային այս երկիրը, որու ժողովուրդին աննկուն կամքն ու ազատութեան տենչը ժողովրդական աւանդութիւններու նիւթ դարձած են: Զաքարեան Երկայնաբազուկներու շնորհիւ Ջաւախքը եւ Սամցխէն (այսօրուան Ախալցխայի շրջանը) յաջողեցան պահպանել իրենց ինքնուրոյնութիւնը եւ օտար հրոսակներուն առջեւ փակել Վրաստանի հարաւային շրջանները: Բայց, ի վերջոյ, թրքական ցեղերը նուաճեցին Ջաւախքը, ասպատակեցին զայն, հուրի եւ սուրի մատնեցին ամէն ինչ: 1828-էն ետք հայ գաղթականներ, մասամբ Արտահանէն, հաստատուեցան Ջաւախքի մէջ: Վերստին սկսաւ եռուն կեանքով ապրիլ Գուգարքի այս ծայրագաւառը: Շէնցան գիւղերը, իսկ հիմնայատակ կործանած բերդաքաղաքին հարաւ-արեւելքը հիմնուեցաւ նոր քաղաքը` Ախալքալաք անունով: Հոս 1836-ին Կարապետ արքեպիսկոպոսի ջանքերով կարգ ու կանոնի դրուեցաւ...

Յաղթանակին Խանդավառութիւնը ՀՄԸՄ կիրակի տիրացաւ «Հապիպ Ապի Շահլա»-ի  բաժակին` պարտութեան մատնելով արժանի հակառակորդ մը` Նըժմէն (2-0): Յաղթանակէն ետք, որոտընդոստ ծափահարութիւններու մէջ, խմբապետ Լ. Ալթունեան բաժակը ստացաւ լիբանանցի երբեմնի անուանի ֆութպոլիստ Լապիպ Մեժտելենիէն եւ ամբողջ խումբը, խանդավառ մթնոլորտի մէջ, ուղղուեցաւ ՀՄԸՄ-ի ակումբը: Կիրակիի յաղթանակը պէտք է ըլլայ մեկնակէտը յաղթանակներու շարքի մը, որուն համար անհրաժեշտ է յարատեւ ճիգ ու փորձ, որոնց հոգեպէս պատրաստուած են ՀՄԸՄ-ի մարզիկները:   Ակնարկ Նախագահին Շրջապտոյտը Սովորական երեւոյթ մը չէ, երբ Միացեալ Նահանգներու նախագահ մը շրջապտոյտի կ՛ելլէ օտար երկիրներ, մանաւանդ երբ այդ շրջապտոյտը կը նշանակէ 40.000 քմ ճամբայ, այցելութիւն` վեց երկիրներ ու նաեւ վեհաժողով մը, որ կոչուած է...

Թագն Ու Պարծանքը Հայութեան Ներկայիս աշխարհի վրայ ապրող ազգերու շարքին հայը իրաւամբ կը գրաւէ առաջին տեղերէն մէկը` մշակոյթի, այսինքն լուսաւորութեան եւ քաղաքակրթութեան մարզին մէջ: Վկայ` իր դարաւոր ու փառաւոր անցեալը: Իր լուսաշող Ոսկեդարը` թուականէս 1550 տարի առաջ, երբ գոյութիւն չունէին Ամերիկան ու Ռուսիան, այսօրուան երկու հսկաները, որոնք կը տնօրինեն ազգերու ճակատագիրը: Երբ չէր գտնուած արեւմտեան կիսագունդը, ու երբ արեւելեանը խոր խաւարի մէջ կը խարխափէր: Հինգերորդ դարը պարծանքն է հայութեան: Հրաշք մը գործեցին Մեսրոպ Մաշտոց վարդապետ, Սահակ Պարթեւ հայրապետ, Մովսէս Խորենացի, Եղիշէ, Եզնիկ, Ղազար Փարպեցի եւ փաղանգը երէց ու կրտսեր թարգմանիչներուն, որոնք քաղաքական ամէնէն աննպաստ պայմաններու տակ սեփական գիր հնարեցին, մայրենի...

Համաժողովրդային Յարգանք Եդ. Պոյաճեանի Այնճարի եկեղեցիէն մինչեւ գերեզման, դագաղը տարուեցաւ ձեռամբարձ Վերջալոյսի շողերուն մէջ, լերան լանջին, Պեքաայի դաշտին անսահման տարածութեան առջեւ, հայ ժողովուրդը, քաղաքէն ու գիւղէն եկած յոգնախառն բազմութիւն մը թաղեց իր բանաստեղծ զաւակներէն մէկը: Հայ եկեղեցւոյ իշխան մը. ալեհեր մտաւորական մը, գրչի եղբայրներ, գաղափարի ընկերներ, պաշտօնակից կրթական մշակներ, սրտի խօսքերով հողին յանձնեցին հայ գիրի ու մշակոյթի իշխան մը: Ոչ մէկ թաղում եղաւ այնքան վեհաշուք, պարզ ու յուզիչ, յուղարկաւորներու ոչ մէկ բազմութիւն եղաւ այնքան անկեղծօրէն ինքնաբուխ, որքան ա՛յն, որ շաբաթ օր, Պէյրութի Ս. Նշան եկեղեցիէն մինչեւ Այնճար, ինքնաշարժներու անդադրում թափօրով, հետեւեցաւ Եդուարդ Պոյաճեանի վերջին ճամբորդութեան: Բլրաչափ բարձունքի մը վրայ կանգնած...

Լրագրութիւնը «Արդարութիւն առաւելագոյն է, քան զայլ առաքինութիւնս» ԴԱՒԻԹ ԱՆՅԱՂԹ Արդարեւ, խստապահանջ ասպարէզ է լրագրութիւնը: Լրագրութիւն` բառի գաղափարական եւ լայն իմաստով: Բխած` անեղծ նկարագրէ, սկզբունքային անսայթաք կեցուածքէ եւ իրատես ըմբռնումէ, որոնք հարազատօրէն եւ անխախտ կերպով վեր կը դասեն հանրային գերագոյն շահերը` բոլոր այլ շահերէն: Բարոյական ի՞նչ պարտք կը ծանրանայ լրագրողին վրայ: Եւ բարոյական ի՞նչ պատասխանատուութի՛ւն, առաջին հերթին հանդէպ իրեն` լրագրողին եւ ապա հանրութեան: Հարցականներ, որոնք մշտապէս ցցուած են լրագրողի առաջ: Որոնելու համար պատասխանը այդ հարցականներուն` թող րոպէ մը աչքի առաջ բերենք այն, թէ ինչպէ՛ս կ՛ընթանայ վերոյիշեալ տուեալներով օժտուած իրաւ լրագրող մը: Նախ` իրաւ լրագրողը, իր պարտքին լուրջ գիտակցութեամբ, կը մղուի աներկբայօրէն...

Խմբագրական Գաղափարապաշտ Գրագէտը Աստղ մը մարեցաւ հայ գրականութեան երկնակամարին վրայ` իր լոյսին պայծառութեամբ լուսաւորելէ ետք հայրենազուրկ սերունդի մը տխրութեան ժամերը: Եդուարդ Պոյաճեան եղաւ քառասունական թուականներուն յայտնութիւնը: Ժայթքեց անսպառ, յորդահոս աղբիւրի մը պէս: Երգեց տխրութիւն, երգեց սէր, երգեց վիշտ, երգեց մահ, բայց երգեց նաեւ` պայքար, գեղեցկութիւն, հայրենիք: Երգեց մանաւանդ հող, հողին հետ կապուած բոլոր սրբութիւնները: Վերջապէս, եղաւ գերազանցապէս գաղափարական մարդը, գաղափարապաշտ գրագէտը: Եթէ հարկ ըլլար գաղութահայ գրականութեան մէջ փնտռել իսկապէս բանաստեղծական խառնուածքի տէր գրող մը, անիկա Եդուարդ Պոյաճեանը պիտի ըլլար անպայման: Ու երբ բանաստեղծի խառնուածք կ՛ըսենք, պէտք է այդ տարազը բանալ իր բովանդակ, կարելի լայնութեամբ, հոն մտցնել զգայուն հոգիի մը, խորաթափանց...

Գաղափարապաշտ Մեծատաղանդ Գրագէտ Եդուարդ Պոյաճեան Շիջեցաւ Այս Առաւօտ Թերթը մամուլին յանձնած էինք արդէն, երբ հեռաձայնով տրուեցաւ գոյժը, որուն կը սպասէինք շաբաթներէ ի վեր, սկսած այն օրէն երբ գիտէինք, թէ անդարմանելի, անողոք հիւանդութիւն մը բոյն դրած է տարաբախտ բանաստեղծին վտիտ մարմնին մէջ: Եդուարդ Պոյաճեան շիջեցաւ այս առաւօտ, ժամը 3:00-ին, հալեցաւ մոմի մը պէս` անմխիթար սուգի մատնելով բովանդակ հայութիւնը, որ յանձին ճեպելմուսացի այս բազմաշնորհ տղուն` կը կորսնցնէ սփիւռքի իր ամէնէն վաւերական արժէքներէն մէկը` իւրայատուկ ոճի տաղանդաւոր գրագէտը եւ մրրկայոյզ բանաստեղծը: Սուգի մէջ է հայ գրականութիւնը, հայրենքի մէջ թէ սփիւռքի, ուր իր տաղանդին ամբողջական հաստատումով, Եդուարդ Պոյաճեան, խոնարհ մարդոց եւ խոր զգացումներու անզուգական գրագէտը,...

Ակնարկ Իրական Մեծութիւնը Եթովպիոյ կայսրը` Հայլէ Սելասիէ: Լիբանանի հիւրն է կիրակիէն ի վեր: Վստահ ենք, որ արքայից արքան, իր շրջապտոյտին մէջ, առաւելագոյն ջերմութիւնը պիտի գտնէ մեր երկրին մէջ, ինքնաբուխ համակրանքի եւ յարգանքի այն մթնոլորտը, որ Լիբանան միշտ գիտցած է ստեղծել իսկական մեծութիւներուն համար: Ու Հայլէ Սելասիէ այդ մեծութիւներէն մէկն է, իմաստուն վեհապետը երկրի մը, որուն ողջակիզումը Բ. Աշխարհամարտի նախորդող տարիներուն եղաւ նախաքայլը համաշխարհային բռնկումին: Ազգերու դաշնակցութիւնը` ենթակայ մեծ պետութիւններու անխոստովանելի հաշիւներուն, անզօր եղաւ Եթովպիան փրկելու իր ճիգերուն մէջ, երբ Մուսոլինիի արդիազէն բանակները իտալական Էրիթրէէն եւ Սոմալիէն յարձակեցան Նեկիւսի երկրին վրայ: Հայլէ Սելասիէ ստիպուեցաւ կռուիլ անհաւասար ուժերու դէմ` իր բանակներուն մարտունակութեամբ...

Խմբագրական Մայրենի Լեզուն` Հիմք Կրթութեան   Վերամուտի այս օրերուն, երբ, ծնողք եւ աշակերտութիւն` իւրաքանչիւրը կ՛ապրի իր մտահոգութիւնները, անհրաժեշտ կը նկատենք, ընդհանրական հարցերէ անկախ, որոնց անդրադարձած էինք նախապէս, ծնողներու ուշադրութեան յանձնել պարագայ մը, որուն մասին յաճախ կը խօսուի, բայց` միա՛յն զգացական եւ ազգային գետնի վրայ դնելով խնդիրը: Բոլորս ալ կ՛ընդունինք եւ կը քարոզենք, որ մայրենի լեզուն հիմք կը ծառայէ ազգապահպանման: Կը հանդիսանայ կարեւորագոյն ազդակը պայքարի մը, զոր կը մղենք ազգովին` կարենալ պահելու համար մեր ինքնուրոյն դիմագիծը: Եւ սակայն այս ուղղութեամբ բոլոր գրուածները յաճախ կը բախին կարգ մը ծնողներու գործնապաշտ ըմբռնումներուն, որոնք դժբախտաբար արդիւնք են թիւր հասկացողութիւններու եւ հապճեպ եզրակացութիւններու: Մինչդեռ մանկավարժական...

Ակնարկ Պատկերասփիւռ Լիբանանեան կառավարութեան կողմէ պարտականութեան կոչուած յանձնախումբ մը վերջերս զբաղեցաւ պատկերասփիւռի ազգային երկու ընկերութեանց տագնապով: Յանձնախումբը քանի մը օր առաջ իր տեղեկագիրը ներկայացուց նախարարաց խորհուրդին, որ անշուշտ ընթացք պիտի տայ առաջարկուած լուծումներէն մէկուն: Աւելորդ է խօսիլ երկու ընկերութեանց յայտագիրներուն մասին, որոնք իբրեւ այլազանութիւն եւ մակարդակ, տարուէ տարի, փոխանակ յառաջդիմելու, կ՛աղարտուին` տալով տժգոյն պատկերը այն կարելիութեանց, որ Լիբանան կրնայ ունենալ այս մարզին մէջ: Մրցակցութիւնը, որ իբրեւ օրհնաբեր երեւոյթ գոհունակութիւն ստեղծած էր հարիւր հազարաւոր հանդիսականներու մէջ, ունեցաւ հակառակ արդիւնք: Լիբանանեան շուկան, իր առեւտրական հնարաւորութիւններով, նեղ եկաւ` միաժամանակ ապրեցնելու համար երկու ձեռնարկ: Ուստի երկուքն ալ տուժեցին, մէկը միւսէն քիչ մը աւելի կամ...

Բաբգէն Ա. Կաթողիկոսին Աճիւնները Անթիլիաս Փոխադրուեցան Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան դիւանէն ստացանք 4 հոկտեմբեր 1966 թուակիր հետեւեալ հաղորդագրութիւնը.- Ս. Աթոռիս վեհափառ հայրապետ Խորէն Ա. կաթողիկոսին կարգադրութեամբ, երջանկայիշատակ Բաբգէն Ա. աթոռակից կաթողիկոսին աճիւնները 30 սեպտեմբեր 1966, ուրբաթ, Հալէպէն փոխադրուեցան Անթիլիաս եւ ամփոփուեցան երանաշնորհ Զարեհ Ա. կաթողիկոսի յիշատակին կառուցուած յուշարձան-դամբարանին մէջ: Հոգելոյս Բաբգէն Ա. աթոռակից կաթողիկոս վախճանած էր 9 յուլիս 1936-ին, Անթիլիասի մէջ: Տրուած ըլլալով, որ կաթողիկոսարանին այժմու հողը այն ատեն տակաւին գնուած եւ ազգապատկան կալուած եղած չէր, օրուան ծերունազարդ հայրապետը` երանաշնորհ Սահակ Բ. Խապայեան կաթողիկոս յարմար նկատած էր, որ իր աթոռակցին մարմինը փոխադրուէր Հալէպ եւ թաղուէր Ս. Քառասնից Մանկանց պատմական մայր...

Խմբագրական Վերամուտ Լիբանանեան բոլոր վարժարաններուն նման, ազգային վարժարանները եւս` երկրորդական, միջնակարգ, նախակրթարան, քանի մը օրէն պիտի վերաբանան իրենց դռները` կրթական արդիւնաւոր տարեշրջանի մը յոյսով ու հաւատքով: Եռամսեայ արձակուրդէ մը ետք ուսուցիչ եւ աշակերտ պիտի վերագտնեն զիրար` միացեալ ճիգով վերսկսելու համար գործի մը, որ կրթական ըլլալով հանդերձ, մեր պարագային, ազգային դաստիարակութեան հրամայական մը կ՛ենթադրէ: Կասկած չկայ, որ կրթական հարցերն ու մտահոգութիւնները, մասնաւորաբար` մեր գաղութին մէջ, կու գան առաջին գիծի վրայ, նկատի ունենալով դպրոցական այն ցանցը, որ կը գործէ Լիբանանի մէջ` ազգային մարմիններու վերին հսկողութեամբ: Եւ ասիկա շատ բնական երեւոյթ է երկրի մը մէջ, ուր ազգաին վարժարաններուն թիւը կը հասնի 65-ի, 18.000...

Մեր Տեսակցութիւնները Վաստակաւոր Խմբավար-Երգահան Բարսեղ Կանաչեանի Հետ Երեքշաբթի, 27 սեպտեմբեր 1966, կէսօրէ ետք ժամը 5:00-ին, նախապէս առնուած ժամադրութեամբ. աւելի քան երկու ժամ տեւող տեսակցութիւն մը ունեցանք հայ երաժշտութեան հիմնադիր, անմահանուն Կոմիտաս վարդապետի արժանաւոր աշակերտներէն` վաստակաւոր  խմբավար-երգահան Բարսեղ Կանաչեանի հետ իր աղջկան, տէր եւ տիկին Նշան Թիւսիւզեաններու բնակարանին մէջ: Մեծանուն վարպետը, շուրջ վեց տարիէ ի վեր հաստատուած է Պաղտատ, ուր կը բնակին նաեւ իր երկու աղջիկները: Աւելի քան երեք ամիսէ ի վեր կը գտնուի Լիբանան: Եկած է օդափոխութեան, նաեւ, բնականաբար, ատեն մըն ալ ըլլալու իր մեծ աղջկան ու թոռներուն հետ: Այս առիթէն օգտուելով նախ քան վերադարձը Պաղտատ, ուզեցինք մեր ընթերցողներուն հետաքրքրութեան...

 Հայրենիք  Անկախութեան Իրաւունքը Սխալ է երկրի մը մէջ տեղի ունեցած վայրագութիւնները, կեղեքումները եւ արիւնահեղումները վերագրել ազգի մը կառավարելու անատակութեան: Եթէ նորանկախ ափրիկեան երկիրներու կառավարելու կարողութիւնը չափենք հոն թաւալող յաճախադէպ խռովութիւններու եւ քաղաքացիական բարբարոսական կռիւներու գումարով ու ահագնութիւնով, այն ատեն կառավարելու անընդունակ պէտք է նկատենք Գերմանիան` հիթլերեան տիրակալութեան զարհուրելի նախճիրներով, Ռուսիան` ստալինեան քստմնեցուցիչ կոտորածներով եւ բնաջնջումի քաղաքականութիւնով եւ այլն: Այս տխրայիշատակ իրադարձութիւնները չեն ցուցաբերեր այդ ազգերու կառավարելու անկարողութիւնը: Ասոնք անխուսափելի դրսեւորումներն են պատմաշրջանի մը հոլովոյթին եւ ստիպողութեան: Իսկ ափրիկեան նորանկախ երկիրներու արժանիքը արատաւորող արագ վերիվայրումներու յաճախութիւնը արգասիք է յոռի եւ դժուար ուղղելի պայմաններու: Ափրիկեան նորազատ ազգերը դեռ կազմաւորուած ազգութիւններ չեն. մշակութային եւ...

Խմբագրական Ճակատագրական Անկիւնադարձ Բոլոր երեւոյթները ցոյց կու տան, թէ ասիական հարաւ-արեւելքի տիրապետութեան համար մղուող պատերազմը, որուն թատերավայր կը հանդիսանայ հնդկաչինեան թերակղզիին վիեթնամեան հողամասը, հասած է ճակատագրական անկիւնադարձի մը առջեւ: Երկուստեք առնուած քայլ մը կրնայ տանիլ դէպի խաղաղութիւն կամ դէպի ամբողջական պատերազմ` աննախատեսելի հետեւանքներով: Մարդկութեան գլխուն ծանրացող վտանգին ահաւորութիւնը չափելու համար բաւական է կարդալ այն յուսահատական տեղեկագիրը, որ ՄԱԿ-ի ընդհանուր քարտուղար Ու Թան ներկայացուց Միացեալ ազգերու ընդհանուր ժողովին` նոյն ատեն պաշտօնապէս ծանուցելով յառաջիկայ տարեգլխուն իր պաշտօնը լքելու անդառնալի որոշումը: Ու Թան չծածկեց, թէ իր որոշումին մէջ մեծ դեր ունեցած է վիեթնամեան պատերազմին ներկայ ընթացքը եւ այն զինարշաւը, որուն լծուած են խաղաղութեան...