50 Տարի Առաջ

Խմբագրական Ճիշդ Խօսինք Ու Պարզ Խօսինք Երկուշաբթի կը վերաբացուին մեր բոլոր վարժարանները: Վերամուտի քաղցրութիւն մը կայ օդին մէջ, բայց նաեւ բազմաթիւ խնդիրներ` մեր մտքին: Խնդիրներ` հերթական, պարագայական, հիմնական, բոլորն ալ` լուծումի սպասող: Ամէնէն դժուարը մեր ազգային տոհմիկ դաստիարակութիւնը օրուան, երկրին պահանջներուն, պայմաններուն պատշաճեցնելու հարցն է, որուն համար այնքան շունչ կը վատնուի, այնքան ժողովներ կը գումարուին: Պատշաճեցումի այս գործը յեղակարծ որոշումներով կարելի չէ իրականացնել: Փորձառութիւն պէտք է, ժամանակ պէտք է, որպէսզի սխալներ դարմանուին, թերութիւններ սրբագրուին` յարմարագոյնին ձգտելու մտահոգութեամբ մը, որուն ապրումը կ՛ուզենք տեսնել, կը տեսնենք կրթական մեր գործին պատասխանատուներուն մօտ: Պէտք է յստակ ըլլայ, որ հրաշք-լուծումներ չկան: Մեր միջոցներն ալ լայն...

Սկսաւ Շինութիւնը Հայ Նահատակաց Յուշարձանին Լոս Անճելըսի մօտակայ Մոնթեպելլօ քաղաքի Պիքնել հանրային պարտէզին մէջ կառուցուելիք Հայ նահատակաց յուշարձանի շինութեան աշխատանքները սկսան երեքշաբթի, սեպտեմբեր 12-ին, կոկիկ բազմութեան մը ներկայութեան: Հայկական յուշարձանի յանձնախումբի շինութեան գործի հրաւէրին պատասխանած էին 8 ընկերութիւններ` ներկայացնելով իրենց ծրագիրներն ու շինութեան համար նախատեսած ծախսերը: Նուազագոյն առաջարկը ներկայացուցած էր «Պետրոսեան-Զաքարեան ընկերութիւն»-ը, 76.311. իսկ ամէնէն բարձր գնահատումն էր 106.850: Պայմանագրութիւնը կնքուեցաւ «Պետրոսեան-Զաքարեան ընկերութիւն»-ի հետ, որ սեպտեմբեր 12-ին սկսաւ շինութեան: Քանի մը ամիսէն պիտի աւարտի շուրջ 70 ոտք բարձրութիւն ունեցող կամարակապ այս գեղակերտ կոթողը` ՀԱՅ ՆԱՀԱՏԱԿԱՑ ՅՈՒՇԱՐՁԱՆԸ, որ տեսանելի պիտի ըլլայ օրական հազարաւոր ինքնաշարժներով ճամբորդողներուն` Փոմոնա շտապուղիէն: ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՅՈՒՇԱՐՁԱՆԻ ՅԱՆՁՆԱԽՈՒՄԲ Լոս...

Պէյրութ Եւ Լիբանան Օտար Աշխատաւորներու Արտօնագիր Պիտի Չտրուի Այսուհետեւ Ընկերային նախարարութեան ընդհանուր տնօրէնը եւ օտարներու աշխատանքի սպասարկութեան պետը վէճի մէջ ըլլալով, վերջինը` Մոհամետ Զրէյք, լքեց իր պաշտօնը: Այս վէճին պատճառով որդեգրուեցաւ նոր քաղաքականութիւն մը, որ կոչուած է վերջ տալ օտար աշխատողներու մրցակցութեան: Այս նոր որոշումը միջին լուծում մըն է Մ. Զրէյքի անզիջողութեան եւ ընկերային հարցերու նախարարութեան ընդհանուր տնօրէն Ապպաս Ֆարհաթի աւելի ճկուն քաղաքականութեան միջեւ: Առաջինը անընդունելի կը գտնէր, որ աշխատանքի արտօնագիր տրուի օտար բանուորներու այն մարզին մէջ, ուր աշխատանքի կարօտող լիբանանցիներու թիւը շատ մեծ է, հետեւաբար օտարի մը գործ տալը կը վնասէ լիբանանցիին: Այնուհետեւ, աշխատանքի արտօնագիրներու յանձնումը բոլորովին կանգ առաւ:...

Օրուան Հարցը  Պատասխանատուն Իսրայէլը Պիտի Ըլլայ Խարթումի ժողովէն ետք ամէն բան փոխուած է, կամ` գրեթէ: Նախայարձակման հետքերը ջնջելու համար չափաւորականներու թելադրած քաղաքական գործունէութիւնը եղաւ յունիսի պատերազմին ամէնէն տխուր փուլերէն մէկը: Այսօր, Գահիրէի մէջ ըլլայ թէ Ամմանի, եւ նոյնի՛սկ Ռիատի, կը նկատեն, որ տագնապը, իր ամէնէն սուր փուլին մէջ, կրնայ լուծուիլ միայն պատերազմով կամ հրոսակային կռիւներով: Ասիկա հակասական երեւոյթ մը չէ, եւ շատ դիւրին է ապացուցել, թէ ինչո՛ւ այդպէս չէ: Այնքան ատեն որ արաբները տրամադիր էին բանակցելու` միջնորդ տէրութիւններու խողովակով, տեսնուեցաւ, որ ոչինչ պիտի կրնայ գոհացնել իսրայէլացիներու անյագ ախորժակները: Առաջարկութիւնը այլեւս բանակցութիւն չէր, այլ` առանց պայմանի անձնատուութիւն: Օր մը Երուսաղէմն է,...

Օրուան Հարցը (Անոնց Եւ Մեզի Համար)  Մագաղաթ Եւ Տաճար Դպրոցական վերամուտի մասին Ալին Լահուտի կատարած քննութեան շնորհիւ` կարելի եղաւ անգամ մը եւս (հարկ կա՞ր արդեօք) ընդգծել կրթական գործին ահաւոր թշուառութիւնը: Այս առտու հարիւրաւոր դպրոցականներ եւ ճեմարանականներ վերստին պիտի բռնեն «ճամբան, որ կը տանի դէպի գիտութիւն` միակ պտուղը իմաստութեան»: Ի՞նչ պիտի հրամցուի անոնց: Խեղճուկ նստարաններու վրայ, ճաթռտած սրահներու մէջ, ուր աղքատութիւնը կը թագաւորէ, անորոշ ուսուցիչ մը անոնց իբրեւ ճարակ պիտի նետէ Ժիւլիեթին պատմուած Լիբանանի պատմութիւն մը, թուաբանութեան դաս մը, ուր թուանշանը պիտի մանրուի եւ եղծուի, քիմիաբանութեան դաս մը, ուր բորակածինը պիտի շփոթուի թթուածինին հետ, եւ ոսկին պիտի վերածուի հասարակ մետաղի: Դարու...

Նոթեր Ու Նետեր Ցուցիփեղկ Անչափահասներու պաշտպան անգլիական միութիւն մը պահանջած է կառավարութենէն, որ վերցուին անուշավաճառներու ցուցափեղկերը, որպէսզի բազմաթիւ աղքատիկ աղջիկներ ու տղեկներ չմատնուին փորձութիւններու եւ քիչ մը քաղցրեղէնի ճաշակումին համար չմղուին կատարելու գողութիւններ, ինչպէս նաեւ` արարքներ յոռի: Առաջարկ իրաւացի, բայց` անգործադրելի: Ա՜հ, այդ ցուցափեղկերը` թէ՛ չար, թէ՛ բարի: Բայց միթէ միայն անուշավաճառներո՞ւն ցուցափեղկերն են, որոնք գայթակղեցուցիչ են: Տակաւին, որքա՜ն ցուցափեղկեր կան, որոնք պզտիկներուն, նոյնիսկ մեծերուն բերնին ջուրերը կը վազցնեն, որոնք թէ՛ կը շլացնեն, թէ՛ կը շուարեցնեն, թէ՛ կը հիացնեն, թէ՛ կը յուզեն եւ կը յուսահատեցնեն: Ցուցափեղկեր, որոնք ճաճանչահիւս ուռկաններու մէջ կը բռնեն տկարները ու զանոնք կը մղեն մոլորութեան: Եւ եթէ...

Խմբագրական Տեմիրել Պաքուի Մէջ Գայսերիի (Կեսարիա) նախճիրը օր մը միայն կրցաւ ուշացնել Սիւլէյման Տեմիրելի ճամբորդութիւնը: Թուրքիոյ վարչապետը վերջապէս գնաց Խորհրդային Միութիւն եւ ոչ միայն քաղաքական «Կարեւոր խօսակցութիւններ ունեցաւ խորհրդային պետական աւագանիին հետ, այլ նաեւ առիթ տրուեցաւ իրեն այցելելու Ուզպեքիստան եւ Ազրպէյճան, որոնք «այնքան կը խօսին թուրք սրտին աւանդականօրէն եւ մշակոյթով կապուած ըլլալով» մայր երկրին` Թուրքիոյ: Թրքական մամլոյ գործակալութիւնը եւ թուրք մամուլը բառ չեն գտներ արտայայտելու համար այն խանդավառութիւնը, որ ստեղծուած  մասնաւորաբար Պաքուին մէջ, Թուրքիոյ վարչապետին այցելութեան առիթով. «Վարչապետ Սիւլէյման Տեմիրել եւ հետեւորդները Ազրպէյճանի մայրաքաղաք Պաքուի մէջ մեծ ցոյցերով դիմաւորուեցան: Պաքուեցիներուն ստուար մեծամասնութիւնը խռնուած էր քառասուն քիլոմեթրը, այն ճամբուն վրայ, որ...

Մեր Մամուլը Հայրենասիրութիւն Հայրենասիրութիւն կամ հայաստանասիրութիւն իրենց մէջ ունին երկու բառեր` հայրենիք (կամ Հայաստան) եւ սէր: Արդ, հայրենիքը էութիւն է: Հողի, մշակոյթի, թափուած արիւններու, կառոյցներու, նոյն այդ հողին հետ դարաւոր կենակցութեան եւ փոխադարձ ազդեցութեան համադրոյթ: Իսկ իշխանութիւնը կամ վարչաձեւը ձեւ է: Վարելու կերպը: Առաջինը մնայուն է եւ ընդհանրական: Երկրորդը գնայուն է եւ մասնակի: Եւ երկրորդը կոչուած է ծառայելու միայն մէկ բանի` առաջինին, որ երկիրն է ու ժողովուրդը: Շփոթել այս երկուքը` կը նշանակէ ըմբռնած չըլլալ անոնցմէ ամէն մէկուն բնոյթը: Աւելի՛ն. շփոթել զանոնք այն աստիճան, որ լաւ տրամադրուած ըլլալ միայն ու անպայման իշխանութեան հանդէպ, ուրիշ բան չէ, եթէ ոչ` գերադասած ըլլալ իշխանութիւնը...

Բանաստեղծուհի Ալիսիա Կիրակոսեան Ալիսիա Կիրակոսեան, որ արդէն յայտնի գրական անուն մըն է Արժանթինի եւ Հարաւային Ամերիկայի երկիրներուն մէջ, ուշագրաւ դէմք մը կը դառնայ նաեւ իտալական գրականութեան մէջ: Երիտասարդ բանաստեղծուհիին վերջին գործը` «Էութիւն եւ կէտադրութիւն» անունը կրող բանաստեղծութեան հատորը թարգմանուած է իտալերէնի: Գիրքը նկարազարդած են հինգ նշանաւոր նկարիչներ, որոնցմէ մէկը` աշխարհահռչակ Փիքասօ: Նկարիչները որոշած են ցուցահանդէս մը կազմակերպել Միլանոյի մէջ, Ալիսիայի գիրքին առթիւ: Ցուցահանդէսը կը բացուի սեպտեմբեր 27-ին: Ալիսիան հրաւիրուած է ներկայ ըլլալու այս հանդէսին, ուր նկարիչները պիտի ստորագրեն ծախուած օրինակները: Ցուցահանդէսը պիտի տեւէ մէկ ամիս: Հայաստանի մէջ ալ հետաքրքրութիւն կայ դէպի Ալիսիայի գրականութիւնը, եւ թերեւս անոր ամբողջական գործը հայերէնի թարգմանուի...

Մեր Կրթական Քաղաքականութիւնը Հայ Վարժարանները Աշուն է, ու` վերամուտ: Դպրոցներու դռներուն` ծնողները ուրախ ճիչով կը դառնան իրենք իրենց վրայ, եւ հոս-հոն ոսկի տերեւներով ծածկուած ճամբաներէն կանաչ սերունդը կը քալէ դէպի կրթական օճախներ` մտքի լոյսը եւ ապագայի ոսկի երազները կորզելու յոյսով: Ուրիշներու կարգին, մայրական գիրկերու պէս կը բացուին, յաճախ` հայ եկեղեցւոյ մը գմբէթին տակ ծուարած, հայ կրթարաններուն ալ դարպասները: Ուրիշներու նմա՛ն, իբրեւ ուսում ջամբելու մսուր` իրենց պետական ծրագիրներով, մարդ ու քաղաքացի կերտելու նպատակով: Բայց ուրիշներէ տարբե՛ր նաեւ, իբրեւ ոգի, նոր սերունդի նկարագրին ու էութեան մէջ Հա՛յը դարբնելու անխորտակելի ճիգով: Աստանդական մեր կեանքին մէջ, հայապահպանման գոյամարտի ճակատներուն վրայ տակաւին անառիկ բերդեր կը...

Նոթեր Ու Նետեր Նոր Բարքեր Ոսկեկին Քառասուննոց հայրենակից ու կրօնակից մը հայ պառաւի մը պատուիրած էր հայուհի մը գտնել` յանուն ամուսնութեան: Պառաւին պարապ գրպանին մէջ զետեղած էր գումար մը` նախնական ծախսերու համար, խոստանալով որոշ կոկիկ, կլորիկ վարձատրութիւն մը` հիմենեան յաջողութեան մը պարագային: Պառաւը երկու շաբաթէն պիտի ներկայանար` հարսնցուներու ցանկով: Պարտաճանաչ պառաւը պրպտումներ կատարած, պատուաւոր ընտանիքներ պեղած էր, ու գացած էր թեկնածուին մօտ` ներկայացնելու, առժամապէս խօսքով, իր գիւտերը: - Հատ մը կայ, երեսուննոց է, որ ստեղծուած է տանտիկին ըլլալու համար: Աշխատասէր, մաքրասէր, խնայասէր: Առաջնակարգ խոհարար է: Եփող, թափող, աւլող, լուացող, կարկտող, արդուկող. մէկ հատիկ է: Տունի ու պարտէզի պարիկ է: Եւ...

Ակնարկ «Հայերն Անգամ»... Աշխարհի բոլոր երկիրներուն մէջ ու բոլոր ժողովուրդներուն համար սեպտեմբերը կը համարուի առատութեան, լիութեան եւ երջանկութեան ամիսը: Մրգահասի բուռն շրջան է սեպտեմբերը եւ բնութեան ուժերը` արեւը, հովը, նոյնիսկ ամպերն ու թեթեւօրէն մաղուող անձրեւները քաղցրութեամբ կը լեցնեն մարդուն սիրտը: Սեպտեմբերը բարիք է եւ օրհնութիւն բոլոր մարդերուն համար: Կայ սակայն բացառութիւն մը, որովհետեւ կայ «բացառիկ» մէկ ժողովուրդ միայն աշխարհի վրայ, կայ թուրքը, որուն պատմութեան վերջին գլուխը այդ ամսուան հետ կապուած` բաւական տխուր բաներ կ՛ըսէ մարդոց: Ասկէ շուրջ տասը տարի առաջ` 1956-ին, թալանելու, կործանելու, բռնաբարելու թրքական դասական ոճին հարազատ պատկերը ցոլացնող սեպտեմբերի գիշեր մը ունէին արդէն իրենց մթին տարեգրութեան մէջ եւ...

Խմբագրական Երբ Շրջուած Կը Ներկայացուի... Երբ մէկ կողմէ, կարգ մը հատուածներու մամուլին մէջ, լռութեան դաւադրութիւնը կը շարունակուի Ղարաբաղի ողբերգութեան շուրջ: Երբ մարդոց ականջները այնքա՜ն խլացած են, որ նոյնիսկ չեն լսեր օտար լուծի տակ հեծող իրենց արիւնակիցներուն յուսահատական եւ սրտակեղեք կոչը, որ ուղղուած էր հանուր հայութեան, անդին, Անգարայի մէջ, ձայն մը կը բարձրանայ` շրջուած ներկայացնելու համար դէպքը, դէպքերը, ռուսեւթաթար յարաբերութիւնները` կատարելով վերագրումներ եւ մեկնաբանութիւններ, որոնք ոչ մէկ կապ ունին իրականութեան հետ եւ ծիծաղելի պիտի նկատուէին, եթէ հարցը չըլլար լուրջ, եղերական: Թուրք յօդուածագիր մը` Տ. Պ. Օ. ստորագրութեամբ, «Թիւրք Քիւլթիւրիւ» ամսագիրին մէջ հրատարակած է յօդուած մը, ուր կը ջանայ ապացուցանել, թէ Հայաստան...

Ռահպանի Եղբայրներու «Սեֆերպերլիք» Շարժանկարը Արաբական առաջին գունաւոր եւ սինեմասքոփ շարժանկարն է «Սեֆերպերլիք»-ը, պատրաստուած` մեծագումար պիւտճէով: Խիստ գնահատելի մտայղացումով հեղինակած են, ե՛ւ նիւթը ե՛ւ երաժշտութիւնը, լիբանանցի ծանօթ արուեստագէտներ Ռահպանի եղբայրները: Նախ յայտնենք, որ արաբական երաժշտութեան նոր շունչ բերողը եղան Ռահպանի եղբայրները: Իրենց իսկ յայտարարութեամբ, մեծապէս ազդուած են հայկական երաժշտութենէն: Իրենց գործն է Պաալպեքի փառատօնին արաբական բաժինը: Հրապարակ հանած են բազմաթիւ երգախառն գործեր, որոնցմէ վերջինը` «Հալան եւ արքան» մեծ ժողովրդականութիւն ունեցաւ: Էրզի մէջ ներկայ եղան 45.000 հանդիսականներ: Լիբանանցիներ «Սեֆերպերլիք» կը տարուին: Օսմանեան տիրապետութեան տակ գտնուող Լիբանանի ազգային պայքարն է «Սեֆերպերլիք»-ը: Դէպքը տեղի կ՛ունենայ 1915-ին: Գրուած է անվախօրէն: Քննադատուած է օսմանեան կառավարութիւնը` իբրեւ...

Երիտասարդներ Պէտք Է Օգտուին Իրենց Տարիքէն Երիտասարդական տարիքը, մանկութենէ եւ պատանութենէ ետք, այն շրջանն է, որ մարդուն ամէն պատեհութիւն կ՛ընծայէ` իր ուժերը պահանջուած չափով օգտագործելու: Կենսունակ ու թարմ` այդ տարիքին մէջ միտքը ընդունակ է իւրացնելու մեծերու համար յոգնեցուցիչ համարուած որոշ գիտելիքներ: Յիշողութիւնը, որուն շնորհիւ լեզուական, պատմական, աշխարհագրական նիւթեր կարելի է դիւրութեամբ իւրացնել, որոշ տարիքէ մը ետք ծիւրումի նշաներ ցոյց կու տայ: Ուստի փոքրիկ տարիքի կամ երիտասարդութեան շրջանին աւելի հեշտ է սորվիլ անոնք, քան` հասունութեան շրջանին: Բնութեան անյեղլի օրէնքներու համաձայն, երիտասարդ շրջանի մէջ կենդանական եւ բուսական կեանքը կը յորդի ուժականութեամբ: Իր բաշերուն շքեղութեամբ մարդոց հիացմունքին առարկայ երիտասարդ առիւծ մը ծերութեան շրջանին...

Մուսա Լերան Հերոսամարտին Տօնակատարութիւնը Այնճարի Մէջ Նախագահութեամբ լիբանանահայոց առաջնորդ Տաճատ արքեպիսկոպոսի, երէկ` կիրակի, 17 սեպտեմբեր, Այնճարի շքեղ ծառաստանին մէջ խուռներամ բազմութեամբ եւ խանդավառութեամբ տօնակատարուեցաւ Մուսա Լերան դիւցազնական հերոսամարտին 52-րդ տարեդարձը: Առաւօտեան կանուխ ժամերէն սկսած` Պէյրութէն եւ գիւղագնացութեան վայրերէն հետզհետէ եկող բազմութիւնը Այնճարի ժողովուրդին հետ շուտով լեցուց ընդարձակ ծառաստանը: Ամէն կողմէ բարձրախօսներով լսելի կը դառնար հանդիսաւոր Ս. պատարագը: Ժողովուրդը երկիւղած լրջութեամբ կը հետեւէր սրբազան արարողութիւններուն: Պատարագիչն էր կիպրահայոց կաթ. փոխանորդ Երուանդ ծ. վրդ. Աբէլեան: «Հայր Մեր»-էն առաջ պատարագիչ հայր սուրբը աւուր պատշաճի հոգեշունչ քարոզ մը խօսեցաւ: Անդրադարձաւ նաեւ դիւցազնամարտին: Յաւարտ Ս. պատարագի տեղի ունեցաւ հոգեհանգստեան պաշտօն` 18 նահատակներու հոգիներուն խաղաղութեան համար:...

Խմբագրական Հերոսական Սուէտիան Ժամանակակից մեր պատմութիւնը սուգ ու աւեր միայն կտակած պիտի ըլլար յետնորդ սերունդներուն, եթէ նաեւ սրբազան ըմբոստութեանց, հերոսամարտերու եւ ազատութեան խոյանքներու շղթայով մը փառք ու պատիւ փոխանցած չըլլար ապրողներուն: Թուրքիոյ բոլոր ծագերուն վրայ արիւնազանգ նախճիր մը կը հիւսուէր եւ հայկական բազմութիւններ մինչեւ Տէր Զօր եւ Եփրատ կը քշուէին մահուան ճամբաներէն, երբ բուռ մը հայեր, ըմբոստութեան դրօշ պարզելով դահիճին դէմ, իրենց արժանապատուութեամբ ապրելու վճռակամութիւնը կ՛աղաղակէին թուրքին դէմ եւ` քաղաքակիրթ աշխարհին: Մուսա Լեռ, Ուրֆա, Հաճըն, Այնթապ, Շապին Գարահիսար եւ Սասուն, ինչպէս նաեւ` մեծ ու փոքր խոյանքները մեր ժողովուրդին, անթեղուած ոգիի մը հրդեհումը կը յատկանշեն եւ կը մնան սրբազան  կոթողումներ` ազատութեան...

Արծիւներու Բոյնը Վտանգի Տակ Դարերով իրաւազրկուած  հայը անգամ մըն ալ ահազանգ կը հնչեցնէ... Թեւերը կ՛երկարէ իր ցեղակիցներուն, որ օգնութեան հասնին: Աղաչական ձայներ կու գան, այս անգամ` արծիւներու բոյնէն: Ղարաբաղ ճակատագրական օրեր կ՛ապրի, մինչ, ըստ երեւոյթին, «օգնութիւն» աղերսող իր ձայնը անարձագանգ պիտի մնայ մեր «պաշտօնական օրկան»-ներուն մէջ: Վաթսուն տարի ետք թաթարը անգամ մըն ալ ապացոյցը տուաւ իր հայատեաց թաթարութեան, անգամ մըն ալ հաստատելով, որ աքցանին միւս բերանն է Անգարայի հետ` միեւնոյն իտէալներուն առանցքին լծուած: Ատենը չէ՛, այժմ, ետ երթալով, պատմական խնդիրներ փաստարկելու, թէ ո՛վ էր, արդէն, Կարսն ու Արտահանը իւրացնելէ ետք, մեր ափ մը Հայաստանի արեւելեան եւ հիւսիսային սահմաններն ալ մկրատել...

Նժարէ Նժար «Հաւատարիմ Կը Մնամ»... Սօսեաց Տղան ստորագրող յօդուածագիր մը «Յուսաբեր»-ի մէջ «Խղճի պարտք» խորագրով եւ Շուշանեանին վերաբերող յօդուած մը հրատարակութեան տուաւ այս գարնան, ուր կը պատմէր տարաբախտ գրագէտին փոթորկոտ կեանքը, անոր հետ ունեցած իր մտերիմ կապերը, եւ անդրադառնալէ ետք Հայաստանի մէջ գրագէտին գործերը հրատարակելու նոր եւ լա՛ւ երեւոյթին, կ՛ընդգծէր, որ` «Ինծի զարմանք եւ նաեւ ծիծաղ կը պատճառէ, երբ Շուշանեանին կը կցեն հակադաշնակցականը»: Կարդալով վերոյիշեալ յօդուածը եւ մտածելով, որ Շուշանեանը «սեփականացնելու ջանքեր կը թափուին», փարիզաբնակ կին մը, «Նայիրի» շաբաթաթերթի 10 սեպտեմբերի թիւին մէջ յօդուած մը ստորագրած է եւ կը ճգնի ճշդումներ ընել, «այն, ինչ որ կը վերաբերի իրեն, քաղաքական մարզին...

Ակնարկ  Լոյսի Կղզին Մեզի համար Սուրբ Ղազարն է: Վենետիկի գեղածիծաղ ծոցին մէջ, Ատրիականի այդ յաւերժահարսը, որուն հիմնադրութեան 250-ամեակը կը տօնուի այսօր: Սուրբ Ղազար ու Մխիթար Սեբաստացի: Մէկը միւսով պայմանաւոր, մէկը միւսով` հասկնալի անուններ, որոնք անքակտելիօրէն կապուած են մեր դարաւոր մշակոյթին` կրթական, գրական, գիտական եւ լեզուաբանական իմացումներով: Սուրբ Ղազար եղաւ կենդանի վկայութիւնը Մխիթար կոչուող հայ մարդուն աննկուն կամքին եւ անխախտ հաւատքին` հետզհետէ դառնալու համար անքոյթ նաւահանգիստ մը հայ որոնող միտքին համար, ուր Մխիթարեան հայրեր իրենց աչքին լոյսը մաշեցնելով` կորուստէ փրկեցին մեր ոսկեդարեան մատենագիրներու գործերը, ապա մեր մշակութային գանձարանին տուին կոթողներ, որոնք ժողովուրդի մը կեանքին ու գոյատեւման նախատարրը կը կազմեն: Հայ ժողովուրդը...