Լիզպոնի Ճամբան…
ԱՐԾԻՒ Մարդկութիւնը անտարբեր, իսկ աշխարհը` աչազուրկ: Իսկ ես կը գտնուիմ խորխորատ միջավայրի մը մէջ, մութ ու խոր, ուր մնայուն կերպով այդ անդունդին մէջ կը գլորուիմ եւ կ՛իյնամ: Այդ գլորումը, օղակի նման, ունի ո՛չ սկիզբ եւ ո՛չ վերջ: Եղունգներովս կը փորձեմ գլորումը կասեցնել, սակայն ձեռքերս շղթայուած են: Կը փորձեմ պոռալ եւ պոռթկալ, բայց ի զուր, շղթայուած ձեռքերովս լեզուս կը շօշափեմ եւ...















