Հին Տարուան Գոյժը, Նորին Ուժը
ՎԵՀԱՆՈՅՇ ԹԵՔԵԱՆ Հետզհետէ հրճուանքը կտրեցաւ ճարահատ ճիւղի պէս Արձագանգը չուեց թառեցաւ Բանի մէջ Հողմը կաղնիին բունը խլեց լքեց Արմատը տրտում բայց տոկուն մնաց Տարիները դէմքերը աղօտեցին Ժամանակի շրջանկարները մնացին Հին տարուան մակոյկը արդէն գնաց Պարոյկը օդէն կախուած մնաց Կենսախայտ հողը դարձաւ արիւնի լաւա Հին հողին վրայ կամուրջը կ՛երերայ Անուրջները ջնջուեցան վիշտով սորվեցանք Մահէն հեռու մնալու արուեստը Արեւափառ մակոյկն ու Հաստատակամ...




















