ՍԻՄՈՆ ԿՈՍՏԱՆԴԻՆԵԱՆ
Կաղանդ է այսօր:
Կաղանդի ծառին լոյսերն գոյնզգոյն կը վառին, կը մարին:
Կարծես ըլլային աստղեր լուսեղէն`
Բոցավառ, շողուն, կախուած երկինքէն:
Ամէն վառող լոյս կը յուշէ ինծի
Անցնող տարիէն օր մը կենցաղի,
Որ իմ մտքիս մէջ կ՛անցնի, կը մարի
Մարող լոյսին հետ Կաղանդի ծառին:
Կաղանդ է այսօր:
Բոցեր սրտիս մէջ կեանքի ցաւերէն կը վառին անշէջ,
Պահ մը երանի անոնք ալ մարին,
Ակնթարթ մը գէթ վառելէ դադրին
Լոյսերուն հետ յար Կաղանդի ծառին:
Կաղանդ է այսօր:
Կաղանդ պապուկին խնդրանք մը ունիմ:
Երբ պիտի բաշխես նուէրներդ քու յոյժ ժպտերես,
Արդար գտնուէ բոլորին հետ միշտ,
Հաւասար չափով բաշխէ զանոնք, ճիշդ,
Ուրախութիւն ու խեղճ թշուառութիւն
Հաւասար չափով բաշխէ ամէնուն:
Լիբանան
