Հաճելին Եւ Անհաճոն
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ – Ո՞ւր ես, հինգ ժամէ ի վեր քեզ կը սպասեմ,- ըսի այս անգամ քիչ մը աւելի պահանջկոտ ձայնով: Կը զգայի, որ ընկալուչին մէջէն ձայնս սկսած էր դողդղալու: – Թրաֆիքի` խճողումի մէջ եմ, համբերէ՛, կու գամ կոր,- պատասխանեց եղբայրս: Տիթրոյիթի օդակայանի ելքերէն մէկուն դրան մուտքին, գիրքերով լեցուն պայուսակներուս քով կեցած, այս երրորդ անգամս է, որ հոս բնակող եղբօրս` Երուանդին...



















