Գոհաբանական Պաշտամունք Առ Աստուած
«Կենաց խօսքը ամուր բռնելով, որպէսզի կարենամ պարծենալ Քրիստոսին օրը, թէ պարապ տեղ չեմ քալած ու պարապ տեղ չեմ աշխատած» (Փիլ. 2.16) Հաւատք, նուիրում, խոնարհութիւն, ծառայութիւն` այս բոլորը մէկտեղուած նոյն անձին մէջ դժուար գտանելի երեւոյթ է, աւելի՛ն, 42 տարուան անձնուրաց հովուական ծառայութեան ընթացքին, անշեղօրէն, անվարան, Տիրոջ խօսքին հաւատարիմ մնալ` կ՛ենթադրէ տոկուն նկարագիր եւ անխախտ հաւատք: Այս տողերուն մէջ կարելի է ամփոփել...


















