Հայր Յարութիւն Վարդապետ Պզտիկեան
ՎԵՀԱՆՈՅՇ ԹԵՔԵԱՆ Չդիմացա՛ւ: Սի՛րտը չդիմացաւ: Հոկտեմբերէն ի վեր ամէն օր Դիմատետրի էջերուն կը դնէր իր հարցերու շառաչն ու արցունքի խունկը: Վախճանումէն հինգ օր առաջ կր գրէր ինծի. «Բան մը այն չէ: Ես ոչնչացած կը զգամ ինքզինքս: Անոնք, որոնք մեզ այս ահաւոր ճգնաժամին վերածեցին, այնքան անգամ պէտք են սպաննուիլ, որքան նահատակներ ունեցանք: «Ազգին ամէն ցաւի պահերուն կը մխիթարուէի` ըսելով, որ մենք...




















