Հետեւելով Ըսուածներուն Եւ Գրուածներուն. Քորսիքական «Վանտեթա»-ի, 1937-ի Կրկնութեան Եւ Նոր Քարտէսի Մը Սպասման Մթնոլորտին Մէջ
Յ. ՊԱԼԵԱՆ Թէ բարի են խօսքերը քո, Հայոց լեռներն ակնածանքով Կը խոնարհուեն քո դէմ լռին Բաշը քսած քո ձեռքերին: Իսկ թէ չար են` լեռները մեր, Հրաբխի բներն անմեռ, Որ լռե՛լ են, բայց չե՜ն հանգել, Քեզ լաւայո՜վ կ’արձագանգեն, Որ լեռնե՜ր է քշում տանում... Զգո՜ւշ խօսիր Հայաստանում: ԳԷՈՐԳ ԷՄԻՆ (1919-1998) Քանի մը անգամ ըսած եմ, որ պատմութեան մէջ յեղափոխութիւններ եղած են, որոնք...




















