ԿԱՐՕ Կ.
Հայ համայնքը միշտ ալ լաւ կազմակերպուած էր լիբանանեան մարզական կեանքին մէջ:
Սակայն վերջին տարիներուն այդ մէկը քիչ մը նահանջեց խմբային խաղերու գծով: ՀՄԸՄ, ՀՄՄ եւ Անդրանիկ շատ աւելի բարձր դասակարգերու մէջ կը գտնուէին ֆութպոլի պարագային, մինչ պասքեթպոլն ալ նոյն ճակատագիրը պիտի ունենար, եթէ բարձր գումարներ չծախսուէին:
Շատեր պատճառաբանութիւններ կ՛ընեն ըսելով, որ հայ տաղանդներ չկան կամ հայ մարզիկներ չկան առաջուան նման:
Կարեւոր է ճիշդ ձեւով աշխատիլ այդ տաղանդները պահելու հայկական միութիւններուն մօտ:
Դրամը կարեւոր է այս օրերուն, բայց միայն ատիկա առանձին չի լուծեր որեւէ հարց: Կարեւոր է կեդրոնանալ փոքր տարիքային խումբերուն վրայ` ճիշդ ձեւով կրթելով զանոնք, սորվեցնել, միութեան արժէքը, իմաստը եւ նպատակը, նոյն պահուն արհեստավարժ ձեւով սորվեցնել ֆութպոլը կամ պասքեթպոլը` գիտնալով, որ այդ տաղանդները ապագային պիտի ծառայեն միութեան:
Շաբաթավերջին ՀՄԸՄ Պէյրութ բարձրացաւ 3-րդ դասակարգ եւ դարձաւ Դ. դասակարգի ախոյեան, մինչ աղջկանց խումբը 20 տարեկանէն վար «սփարք լիկ» մրցաշարքը շահեցաւ` մեծ մասամբ աւելի կրտսեր մարզիկներով: Մասնաճիւղեր պէտք է միասնաբար աշխատին լաւագոյն տաղանդներէն միասնաբար մէկ խումբ կազմելով, որպէսզի անիկա կարենայ ներկայացնել ՀՄԸՄ-ը:
