ԵՂԻԿ ՈՒՆՃԵԱՆ
ՀՅԴ ԼԵՄ-ի «Արաբօ» մասնաճիւղ
Մայիս 28-ը միայն թուական մը չէ հայ ժողովուրդին կեանքին մէջ: Ան օր մըն է, որ կը խորհրդանշէ վերածնունդ մը, ազատութեան ճամբուն առաջին գիտակցուած քայլը, երբ բնաջնջումի ծրագիրին ենթարկուած, սակայն Ցեղասպանութենէն ճողոպրած եւ վերապրած ժողովուրդ մը իր մէջ ուժ գտաւ ու պետականութիւն կերտեց: Այս օրը եղաւ ապացոյցը, որ կոտրուած ոգի գոյութիւն չունի, երբ սիրտը ուժեղ է:
Հայ ժողովուրդը մայիս 28-ին մէջ կ՛արտայայտէ իր հաւաքական կամքը: Անկախութիւնն ու ինքնիշխանութիւնը վերացական գաղափարներ չեն մեզի համար: Մեր պատմութեան մէջ այդ երկուքը միշտ կամրջուած են` արիութեամբ, կազմակերպութեամբ եւ համերաշխութեամբ: Ժողովուրդ մը, որ կրնար հաւաքուիլ իր յուշերուն շուրջ, կրնար նաեւ կերտել իր ապագան: Մայիս 28-ը այդ հաւաքական յիշողութեան ու հաւատքի ցոլացումն է:
Բոլորս միասին կը գիտակցինք, որ ազատութիւնը միշտ արդի է եւ երբեք տրուած բան չէ: Ան պէտք է պահուի, ապրի ու փոխանցուի:
Մայիս 28-ը ժողովուրդի մը յոյսին ձայնն է: Հայ մարդը այս օրը չի խօսիր միայն պատմութեան մասին, այլ նաեւ կը վերապրի իր ինքնութիւնը: Ճիշդ այս պատճառով է, որ ան որպէս խորհրդանիշ պէտք է մնայ` դպրոցներու, ընտանիքներու, մշակոյթի եւ քաղաքական կեանքին մէջ:
Որքան ալ ժամանակները փոխուին մայիս 28-ը պիտի մնայ այն պահը, երբ կ՛իմանանք, թէ մենք` իբրեւ ազգ, դեռ կրնանք բարձրանալ, որովհետեւ որքան ալ կորսնցնենք ճամբուն վրայ, որքան ալ վարանինք, հայ ժողովուրդին հոգին ունի մէկ թուական` մայիս 28:
