ԱԼ
– Էսդի՜ համեցէք, էսդի՜ համեցէք…
Բարի եկաք Պուրճ Համուտի խաղալիքի ու զարդերու խանութը, ուր ամէն օր ներկայ կ՛ըլլաք այլազան տեսակի թատերական պատկերներու:
Կաղանդի շրջանին հոն կը հանդիպիք «Շնորհաւոր Նոր տարի»-ին «Լմանապէս» պատասխանող մեծ զանգուածի մը, Վելընթայնզին կը տեսնէք իրենց սրտահատորներուն մե՜ծ խնամքով նուէր ընտրողներէն մինչեւ «Քու ճաշակիդ բան մը տուր, կարեւորը պարապ ձեռքով չերթամ» ըսողները, ամէնէն մեծ արջուկը փնտռողներէն մինչեւ իր կնոջ ու սիրածին նոյն նուէրը առնող տղամարդը: Իբրեւ ուսուցչուհիի` ինծի համար յատկապէս հետաքրքրական են երեխաները` խաղալիքներու աշխարհին մէջ: Անոնց ընտրութիւնները, ծնողներուն առաջարկները…
– Պոնժուր, լա՞ւ էք:
– Լա՜ւ, հրամեցէք:
– Այսօր աղջկաս դպրոցական պայուսակ առնելու եկայ: Լաւ լսեցի՞ր, Թալիա, խաղալիք չկայ այսօր, միայն սաք:
Թալիան ուսերը թօթուելով ու աչքերը խոժոռելով.
– Պուպրի՛կ:
– Քեզի սկիզբէն ըսի, որ միայն սաք պիտի առնենք այսօր, չէ՞: Գալ անգամ կ՛առնենք խաղալիքը: Ո՞ր սաք-ը կ՛ուզես. այս շայնի եունիքորնը սիրեր էի ես:
– Պուպրի՛կ,- կը կրկնէ Թալիան` այս անգամ ոտքերը գետին զարնելով ու ձայնը բարձրացուցած:
– Ինծի մի՛ խենթացներ,- կ՛ըսէ մայրը շատ վճռական.- պիտի չառնե՛մ ըսի, եաանի ինչ ալ ընես, պիտի չառնե՛մ: Մի՛ ձգեր տետիին քոլ ընեմ:
– Պուպրի՛կ,- կը վճռէ հազիւ 5 տարեկան Թալիան ու կը նստի գետին:
Կը փորձեմ տանջահար մօր կողքին ըլլալ…
– Տիկի՛ն,- կ՛ըսեմ, եթէ այդպէս որոշած էք, բնաւ գէշ մի՛ զգաք. կը հասկնամ ձեր կեցուածքը:
Ազնուափայլ տիկինը նայուածք մը կը նետէ վրաս ու դառնալով` կ՛ըսէ.
– Խալաս, միտքը դրաւ, հիմա չի լռեր, մինչեւ չառնեմ:
– Բայց քանի որ նախապէս որոշեր էք, լաւ կ՛ըլլայ, որ ձեր որոշումին…- շարունակելու չեմ հասնիր…
– Եաւրի՜կս,- կ՛ըսէ,- մե՜ղք է, շատ կու լայ կոր:
Ու դառնալով աղջկան.
– Ե՛լ, Թալլուշս, հայտէ, զատէ, ո՞ր պուպրիկը կ՛ուզես:
Յաղթական նայուածքով եւ առանց գետնէն ելլելու Թալիան կը շարունակէ ուսերը թօթուել:
– Ե՜լ, խալաս, որոշեցի, սիրտէս կ՛ըսեմ կոր, չեմ նեղուած, զատէ ուզած պուպրիկդ,- կ՛ըսէ մայրը գրեթէ աղաչական:
Թալիան կը մնայ անդրդուելի:
– Ա՛ռ իշտէ, գոցուեցաւ հետը,- կ՛ըսէ մայրը` մեզի դառնալով: Էշը ծուռ նստաւ: Հիմա ա՛լ չես կրնար ո՛չ պայուսակը առնել տալ, ո՛չ ալ պուպրիկը. այս պայուսակէն ուրիշը ունի՞ք մը. վաղը հանդարտած կ՛ըլլայ զաար, կու գանք կ՛առնենք, իշալլահ մինչ այդ չի ծախուիր: Սօրի իզաաժին համար:
Ու մինչ մանկավարժութեան մէջ հանդիպած բոլոր մանկավարժական տեսութիւններս մէկ առ մէկ կ՛իյնան իրենց պատուանդաններէն…
– Բան մը ըսեմ մը, կ՛ըսէ պայուսակ գնելու եկած Թալիային մայրը,- Երկու հատ հայալլա պուպրիկ տուէք, թերեւս կը համոզուի…
