Նախապէս Թուրքիոյ հայ համայնքին պատկանած եւ հանրապետական Թուրքիոյ կողմէ բռնագրաւուած «Սանասարեան տուն» անշարժ կալուածին շուրջ ծաւալող զարգացումները կը շարունակուին: Տեղի ունեցող զարգացումներուն շուրջ Թուրքիոյ մշակոյթի եւ զբօսաշրջութեան նախարար Մեհմեթ Նուրի Էրսոյին դիմած է քրտամէտ Ժողովուրդներու ժողովրդավարական կուսակցութեան անդամ, երեսփոխան Կարօ Փայլան` պահանջելով որոշակի բացատրութիւններ տալ: Այս մասին կը հաղորդէ «Պիանեթ» կայքը:
Հայազգի երեսփոխանը իր դիմումին մէջ մտահոգութիւններ յայտնած է շէնքին շուրջ ծաւալող իրադարձութիւններուն նկատմամբ եւ ընդգծած, որ շէնքը պանդոկ դարձնելու նպատակով վարձու տրուած է սեփական կասկածելի ընկերութեան, երբ ատոր սեփականութեան իրաւունքը կը վիճարկուի Թուրքիոյ սահմանադրական դատարանին մէջ:
Փայլան նշած է, որ հասարակութեան մօտ հիմնաւոր մտահոգութիւններ կան, թէ շէնքը պանդոկ դարձնելու համար կատարուելիք նորոգման աշխատանքները կրնան անդառնալի հետեւանքներ ունենալ շէնքին համար:
Հայ երեսփոխանը հետաքրքրուած է նախարարէն, թէ արդեօք իր ղեկավարած նախարարութիւնը հաշուի պիտի չառնէ՞ ընթացքի մէջ գտնուող դատական հոլովոյթը եւ պիտի հաստատէ՞ շէնքին վարձակալութիւնը:
Փայլան Էրսոյին հարցուցած է նաեւ վարձակալութեան մրցումը դռնփակ կատարելու պատճառներուն, մրցումին յաղթող ճանչցուած ընկերութեան առաջարկած պայմաններուն, ինչպէս նաեւ այն մասին, թէ ի՞նչ իրաւական յարաբերութիւններ կրնան ունենալ Պոլսոյ Հայոց պատրիարքարանն ու մրցումը շահած ընկերութիւնը, եթէ դատարանը որոշէ շէնքի սեփականութեան իրաւունքը փոխանցել պատրիարքարանին:
Ներկայիս Թուրքիոյ հիմնադրամներու վարչութեան տրամադրութեան տակ գտնուող շէնքը 28 յունուարին մրցութային կարգով 35 տարիով վարձու տրուած է սեփական ընկերութեան մը, հակառակ այն իրողութեան, որ շէնքին սեփականութիւնը Պոլսոյ Հայոց պատրիարքարանին կողմէ կը վիճարկուի Թուրքիոյ Սահմանադրական դատարանին մէջ:
«Սանասարեան տուն» շինութիւնը կառուցուած է 1881-ին` կարնեցի բարերար եւ վաճառական Մկրտիչ Սանասարեանի կողմէ: Շէնքին ստեղծման նպատակը եղած է Կարինի մէջ բացուած նոյնանուն դպրոցին համար եկամուտներ ապահովելը:
Կառուցումէն ետք շէնքի կառավարումը փոխանցուած է Սանասարեան հիմնադրամին, իսկ հիմնադրամի ղեկավարումը` Պոլսոյ հայոց պատրիարքարանին: 1930-ականներու կէսերուն հանրապետական Թուրքիոյ կողմէ բռնագրաւուելէ ետք շէնքը օգտագործուած է իբրեւ Պոլսոյ ոստիկանութեան շէնք, ապա տնտեսական հարցեր քննող դատարան:
2018 թուականին դատարանը որոշում տուած է շէնքը վերադարձնելու հայ համայնքին: Դատական գործի առաջին փուլին դատարանը մերժած էր համայնքի պահանջը, որմէ ետք Պոլսոյ հայոց պատրիարքարանը դիմած էր վճռաբեկ դատարան եւ շահած դատը: Սակայն Հիմնադրամներու գլխաւոր վարչութեան պահանջով դատական որոշումը դարձեալ բեկանուած էր, եւ շէնքի սեփականութեան իրաւունքը փոխանցուած էր վարչութեան:
