Հովանաւորութեամբ Մերձաւոր Արեւելքի Հայ աւետարանական եկեղեցիներու միութեան, երէկ` կիրակի, 18 յունուար 2015-ին, կէսօրուան ժամը 12:00-ին, տեղի ունեցաւ փառաբանութեան պաշտամունք մը` նուիրուած վեր. Ռոպեր Սարգիսեանի յիշատակին, Հայ աւետարանական Ա. եկեղեցւոյ մէջ, Պէյրութի Մեքսիք փողոց:
Յիշատակի պաշտամունքին բացումը կատարուեցաւ նախանուագով մը` Ռիթա Արթինեանի կատարողութեամբ (դաշնակ), որուն ջութակով ընկերակցեցաւ Կալին Հայտոսթեան:
Եկեղեցւոյ հովիւ վեր. Հրայր Չոլագեան հաւատացեալներուն ուղղելով իր խօսքը ըսաւ. «Այսօր հաւաքուած ենք, որպէսզի յիշենք Յիսուս Քրիստոսի ծառաներէն մէկուն, որ երկար տարիներ ծառայած է Լիբանանի տարբեր շրջանակներուն մէջ»: Ան հաւատացեալները հրաւիրեց միասնաբար փառաբանելու Տէրը: Անոնք երգեցին փառաբանութեան երկրորդ երգը, որմէ ետք ընթերցեցին առաքելական հանգանակը հռչակելու իրենց հաւատքը:
Վեր. Փիեռ Լաքոսթ աղօթեց փառաբանութեան աղօթքը, ապա վեր. դոկտ. Փոլ Հայտոսթեան հակիրճ կերպով ներկայացուց կենսագրական գիծերը վախճանած վեր. Ռոպեր Սարգիսեանին: «Աւազանի անունով Յովհաննէս Սարգիսեան, ծնած է 22 նոյեմբեր 1929-ին` Մարսէյ, Ֆրանսա, էրզրումցի ծնողներէ, որոնք պսակուած էին Պէյրութի մէջ եւ 1926-ին տեղափոխուած էին Մարսէյ»: Ան աւելցուց, որ վեր. Ռոպեր Սարգիսեան աստուածաբանական ուսման զուգահեռ հետեւած է Ֆրանսական զօրքի սպայից վարժարանի դասընթացքին:
Յաջորդաբար վկայութիւններ տրուեցան: Հայկազեան համալսարանի հոգաբարձութենէն ժան Սաղըրեան շեշտեց, որ վեր. Ռոպեր Սարգիսեան միշտ ալ ժպիտով ծառայած է Հայկազեան համալսարանին, որպէսզի բարձր պահէ համալսարանին վարկը: Իսկ «Հաուըրտ Գարակէօզեան» հաստատութեան տնօրէն Սերոբ Օհանեան կարդաց վեր. Ռոպեր Սարգիսեանին վերջին խօսքը, որ լոյս տեսած է «Բարեւ» պարբերաթերթին մէջ: Ան նաեւ ինքզինք բախտաւոր նկատեց, որ անձնապէս առիթ ունեցած է աշխատելու վեր. Սարգիսեանին հետ: Ապա Անի Պուճիգանեան վկայեց, թէ վեր. Սարգիսեան նեցուկ եւ առաջնորդ եղած է ընկերային բոլոր ծառայողներուն եւ գործիչներուն: Ան աւելցուց. «Վեր. Ռոպեր Սարգիսեան լոկ խօսք չէր, այլ ամէնօրեայ շօշափելի վկայութիւն»:
Ցուցադրուեցաւ տեսերիզ մը, որ կ՛ընդգրկէր վեր. Ռոպեր Սարգիսեանի պատուէրը` «ընկերային ծառայողներն ու գործիչները պէտք է գիտնան Աստուծոյ փառք տալ»:
Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Արամ Ա. կաթողիկոսին կողմէ ցաւակցագիրը փոխանցեց Թորգոմ վրդ. Տօնոյեան: Ցաւակցագիրին մէջ կը նշուի. «Վերապատուելին բարի սամարացի մըն էր, որ ինքզինք արժեւորեց, երբ իր ամբողջ կեանքը գունաւորեց սիրով եւ ծառայութեամբ»: Ան մատնանշեց, որ վերապատուելին ստացած էր Մեսրոպ Մաշտոցի բարձրագոյն շքանշանը` Արամ Ա. կաթողիկոսին կողմէ:
Իսկ վեր. Մկրտիչ Գարակէօզեան` իբրեւ Մերձաւոր Արեւելքի Հայ աւետարանական եկեղեցիներու միութեան նախագահ, ուղղեց իր սրտի խօսքը` նշելով, որ «վերապատուելին «անխոնջ լաւատես» մըն էր, եւ արդէն իսկ իր կատարած գործերը վկայ են այս անուանակոչութեանս»:
Պաշտամունքը իր աւարտին հասաւ Տէրունական, ապա օրհնութեան աղօթքներով, այնուհետեւ փակուեցաւ վերջանուագով:
Յիշատակի պաշտամունքին յաջորդեց ցաւակցութեան ընդունելութիւն` եկեղեցւոյ դահլիճին մէջ:
