ՅԱԿՈԲ ԺԱՄԿՈՉԵԱՆ
Շաբաթ, 21 փետրուար 2026-ի յետմիջօրէի ժամը 3:00-ին Զմմառու պատրիարքական կղերի միաբանութեան մայրավանքի մէջ, մեծաւոր հօր` Մաշտոց թ.ծ.վրդ. Զահթէրեանի եւ վարչական հայրերու ներկայութեամբ, Ս. Իգնատիոս Մալոյեան դպրեվանքի ժառանգաւորները եւ Ս. Միքայէլ ընծայարանի նորընծաները նշեցին Մայրենի լեզուի տօնը:
Տօնակատարութիւնը սկիզբ առաւ Ս.Իգնատիոս Մալոյեանի նուիրուած «Բազմաչարչար» շարականով` սաներու կատարողութեամբ: Բացման խօսքով հանդէս եկաւ Աբրահամ Արմենակ, որ նախ ողջունեց ներկաները եւ անդրադարձաւ հայոց լեզուի կարեւորութեան:
Ապա համանուն կրթօճախի տեսուչ Կարապետ վրդ.Գլընճեան իր հեղինակաւոր գաղափարներով ներկայացուց Մայրենի լեզուի օրը: Ան իր խօսքը սկսաւ հարցադրումներով` ինչո՞ւ մայրենի լեզու կ՛ըսենք, ինչո՞ւ հայրենիք կ՛ըսենք: Սաներու պատասխանները ստանալէ ետք շարունակեց. «Որովհետեւ մայրը իր հանապազօրեայ սնունդին հետ կը դաստիարակէ զաւակը, իր կենարար կաթին հետ հայերէնով հայրենասիրութիւն կը փոխանցէ անոր, այսպիսով յառաջացած է մայրենի լեզուի գաղափարը: Ուստի, եկէ՛ք, մայրենիին նուիրուած այս տօնակատարութիւնը վերածենք ամէնօրեայ մնայուն տօնի, շարունակ հայերէն խօսելով` մեր մայրենին դարձնենք առաւել արդիական եւ առաւել կենսունակ»:
Տեսուչ հայր սուրբը հետեւեալ խօսքերը արտասանելէ ետք վեր առաւ այն գաղափարը, որ հայապահպանութեան ուղղութեամբ տարուած իւրաքանչիւր գործ արժանի է խրախուսանքի. «Մայրենիին տէր կանգնիլ` չի նշանակեր, որ այն խնամքով մեր տան կամ աշխատանքային վայրերու գրադարաններու մէջ պահել եւ օտարներուն առջեւ հպարտանալ մեսրոպեան տառերու հանճարեղ գեղագիտական ու ոճային ինքնատիպ լուծումներով: Մայրենիին տէր կանգնիլ` կը նշանակէ իւրացնել այն իր բոլոր նրբերանգներով ու ելեւէջներով, տէր կանգնիլ` կը նշանակէ անարատ ու անբիծ ձեւով զայն սերունդներու ժառանգել, որպէսզի անոնք եւս զգան իրենց լեզուի քաղցրութիւնն ու ջերմութիւնը»:
Ապա Աբրահամ Իսահակեանի կատարողութեամբ հնչեց «Ով մեծասքանչ դու լեզու» մեներգը, իսկ Սեդրակ Աւետիսեան ասմունքեց Վահան Թէքէեանի «Եկեղեցին հայկական»-ը:
Աւարտին խօսք առաւ Զմմառու պատրիարքական կղերի միաբանութեան պատրիարքական փոխանորդ եւ Զմմառու վանքի մեծաւոր Մաշտոց թ. ծ. վրդ. Զահթէրեան: Ան նախ անդրադարձաւ Զմմառու դպրեվանքին ունեցած ներդրման` հայապահպանութեան ուղղութեամբ տարուած աշխատանքներու մէջ ըսելով. «Պատմական հպանցիկ ակնարկն իսկ բաւական է հասկնալու եւ գնահատելու այն մեծ աւանդն ու նշանակութիւնը, որ ունեցած է Զմմառու դպրանոցը հայ հաւատքի, լեզուի եւ մտքի ծաղկման մէջ»:
Ապա շեշտը դրաւ մայրենիի նահանջին հետ կապուած սփիւռքի դիմագրաւած մարտահրաւէրներու վրայ եւ զանոնք կանխարգիլելու ուղղութեամբ տարուելիք աշխատանքներու լուծումներ առաջարկեց:
