Նոր Տարիին

ՎԵՀԱՆՈՅՇ ԹԵՔԵԱՆ

Տարին հինցաւ գնաց, օրերու կաղութիւնն ալ գնա՞ց:
Տառապեալներու, զրկեալներու, զոհերու կողքին
ցնծութեան տօն ունի աշխարհը այսօր:

Աշխարհի վիճակը վիճակ չէ՜,
Նոր տարին այս բաները չի գիտեր
սորվելու ժամանակ ալ պիտի չունենայ,
սկիզբը աղուոր աղուոր պիտի ժպտի
բոլորին` բարիին չարին, աջին ձախին:
Յետոյ օր նոր` խնդիր նոր
ձեռքով-ոտքով մէջը պիտի իյնայ.
Որքա՜ն սուտ ու սով, խաբկանք ու արհաւիրք պիտի տեսնէ
Տխրութիւնը զսպած` «Հասիր, Աստուած» պիտի կանչէ:

Նոր տարին լուր իսկ չունի, որ հին պիտի դառնայ
պիտի արժանանայ իր նախկինին բախտին:
Սակայն հիմա լուսազգեստ յոյսով, նարօտի խորհուրդով
զուգուած-զարդարուած կու գայ,
Կը հաւատայ, թէ թէպետ աշխարհը իրար անցնի
Ինքը ժամանակին տէ՛րն է, ուրեմն Բարին պիտի յաղթէ.
Յայտնի է` չի գիտեր ինչերէ՜ անցանք այս տարի:
Բռնատիրութիւնը քանդեց տարրական ազատութիւնը,
Դուն մէկ ձեռքիդ դալար դափնի, միւսին` սուր առած եկուր:

Հարցը ան է, որ Նոր տարին  համոզուած է,
թէ մարդ արարածը ինքնակործան չէ.
Ի՜նչ ալ ըլլայ պատճառը` հակառակ է պատերազմի,
կը քաջալերէ երկխօսութիւնը
հանդուրժողութիւն թող ըլլայ, խաղաղութիւն թող ըլլայ
անոնք, որոնք հազարաւոր նահատակներ կը ստեղծեն
թող անո՛նք ըլլան շան սատակ:
Բոլոր ժողովուրդները հաւասար իրաւունք թող ունենան
Զաւթողը կաշառողը ետ իր տեղը քաշուի, սմքի, անշարժանայ:

Չէ, այս անգամ Նոր տարիի՛ն համար քուէարկելու ենք,
Մեր մթնոլորտը պղտոր է, մութ է
«Գիտե՜մ, Արցախի համար պիտի մղկտաք
Եկած օրս իսկ ձեզի հետ հոնգուր-հոնգուր պիտի լամ
Հայը իր աշխարհէն դուրս պէտք չէ ելլէ»:

Նոր տարին ՄԱԿ-ին ականջը պիտի քաշէ:
Անօթի երեխայ պիտի չմնայ
Երեխաներ պէտք չէ ենթարկուին չարաշահման
Սեքս թրաֆիքինկով զբաղողները` շիտակ կառափնարան
Թող մեղմացնէ Նոր տարին վիշտը անոր,
որ անձնասպան պիտի ըլլայ
ըսէ, թէ ժամանակը կը բուժէ զինք:
Բոլոր շուար հոգիներուն մեծաքանակ յոյս
եւ քանի մը շոքոլա սէր բաժնէ,
Հիւանդներուն ցաւերը հաւաքէ, թափէ
Պարապ դրամապանակ չձգէ:
Այլեւս անտեսուած ծերունի պիտի չմնայ
Կին անարգողին քիթէն-բերնէն պիտի գայ
Անարդարին մայրը պիտի լացընէ:

Նոր տարուան խոստումները շատ են. անակնկալները` աւելի:
Պէտք է գիտնանք, սակայն
Նոր տարիին առաքելութիւնը ի՞նչ է,
պահ մը միայն ուրախացնել է, յոյսը լուսաւորել է,
Անկէ ետք ամէն մարդ իր տունը կարգի պէտք է դնէ:

Եթէ անդուլ պայքարինք` արդարութիւնը պիտի հաստատենք
Հայոց պատմութեան դասագիրքերը մէկ գիշերուան մէջ
Ճշմարտութեան պատմուճանով պիտի յայտնուին,
Հայերէն լեզուն անխառն գինիի նման
իր որակը, համն ու բոյրը պիտի պահպանէ:
Հայաստանը օտարներ պիտի չղեկավարեն
յայտնի ու անյայտ ցպիկներով:

Այս պահուս աշխարհի մէջ ինչեր գլխիվայր կը դառնան
քաղաք քաղաքի վրայ կը քանդուի
Որովհետեւ ամէն ղեկավար, նախագահ, վարչապետ,
Բռնատէր, խելագար
կը կարծէ, թէ ի՛նքը իրաւունք ունի:

Իրե՛նք են հոգեկան հիւանդները.
Երկիրներ կը կործանեն,
հազարաւոր տարիներու պատմութիւն կր քարկոծեն
Կ՛ահաբեկեն, մարդ կը սպաննեն հազար-հազար
գեղեցիկը բեկոր-բեկոր կ՛ընեն

իրենց ուժը ցոյց պիտի տան
Բանակ ունին, տռոն-մռոն, լեգիոններու վոհմակներ:
Մէյ մը քաղաքացիներուն հարցուցէք, ո՛չ թէ դուք,
այլ` անոնք են զոհերը,
Անոնց զաւակներն են կռուողները
Անո՛նք է, որ Տո լաճ տնաւեր կը դառնան:

Արկածը, փլուզումը, պայթիւնը, որ կը պատահի հանքերու մէջ
թող աշխարհի բոլոր զինամթերքներու, զինաշինութիւններու,
ռումբի պահեստանոցներու երաշխիքը ոչնչացնէ:

Թող շո՜ւնչ մը քաշենք: ՄԱԿ-ը դռները փակելու է:
ՄԱԿ-ին ծակերը մեծ են:
Այլեւս պետական մեծամեծնե՛րը թող մնան անգործ:

Բայց այսպիսով չ՛աւարտիր մեր կարծր կեանքը
գերեվարող փորձանքներ
Բնութեա՛ն աղէտներ կան –
Մէկէն ի մէկ կը զայրանան, կը ճայթին, կը պայթին,
երկինքէն կը թափին, երկրի խորքերէն դուրս կը ցատկեն,
կը ցամքին, կը յորդին, կ՛որոտան, կ՛որոճան:

Բայց իմաստուն ենք մենք,
Մէկ կեանք է, մէկ ճամբայ, այստեղէն պիտի քալե՛նք,
Մենք կը շարունակենք ընտանիք կազմել,
Մեր մանուկներու տարեդարձները տօնել,
առանց կործանարար ոգիներու շուքին:
Մենք կը շարունակենք Նոր տարի տօնել:
Հին յոյսերը բերել` նորի՛ն փակցնել,

Կեանքը լուսաւորել, լոյսը յաւերժացնել:

Նոր տարի՛, գաւազանի պէտք չունինք մենք,
Մենք շատ բարի, օգտակար էինք,
Մենք տուն-տեղ կը պահենք, կարօտեալին կը հասնինք,
Քաղաքներ, երկիրներ կը զարգացնենք,

Գիտութեան եւ արուեստի գաղտնագիրներ կը նուաճենք
խորապէս տխրիլ եւ անսահման սիրել գիտենք:
Դու պարելով, հապճեպով լոյսի ջահերո՜վ եկուր, Նոր տարի:

Չեմ գիտեր մե՞նք քեզի խոստացանք, թէ դո՛ւն մեզի.
Ամէն պարագայի մեր փափաքները լուրջի ա՛ռ
Կաղանդ մաման ալ հետդ բեր, էլֆերդ ալ հետդ բեր,
Մեր հայկական ճաշերը ամէնուդ համար են.
Ուզածի՜դ չափ անուշապուր,
Լեղի ապուր չունինք մենք:
Չէ՛, մի՛ երթար:
Մի երթար, մի՛ հեռանար, բան մը կայուն թող մնայ
Լա՜ւ բան մը թող դեռ մնայ մեր աշխարհին մէջ:

Բերէ՜ք շամփայնի բաժակները
Բան մը թող համով ըլլայ
Մեր պատմուելիք-չպատմուելիք
Անհետելու ատակ
մարդկութեան մէջ:

Բերէ՜ք Աստուածաշունչը
Բան մը թող հոգեւոր հոգեծին հոգելոյս մնայ
Թող միմիայն Բարի հոգին գերիշխէ մոլորեալ մոլորակին մէջ:

Նոր տարի՛, շուտով պիտի հասկնաս,
թէ ինչու սահմռկած ենք այս գառագեղին մէջ
Այս խօսքերը ականջիդ օղ մի՛ ըներ, ականջդ կը ծակծկեն:
Բայց մեր արիւն-քրտինքով կերտած կեանքը
այս տարուան իւրաքանչիւր օրը
Բարի գալուստ ըլլալու համար, Նոր տարի՛
Աւետիսի ղօղանջներով խաղաղեցուր
ալիք-ալիք երգով լեցուր, ծրագրուած մահը կեցուր,

Որ դուրս ելլեն արհաւիրքէն ու վերստին օրհնանք ապրին
Մեր հնամեայ, մեր նորօրեայ հոգիները տրտմաթաւալ: