Հարցազրոյցը վարեց` ՄԱՐԱԼ ՄԽՍԵԱՆ
24 նոյեմբերին Համազգայինի «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահին մէջ Ղազանճեան ընտանիքի երեք անդամներ հանդէս պիտի գան միացեալ ցուցահանդէսով մը: Այս առիթով «Ազդակ» հետեւեալ հարցազրոյցը կատարեց անոնց հետ` նաեւ արուեստի մասին անոնց մօտեցումներուն հաղորդակից դառնալու նպատակով:
«ԱԶԴԱԿ».- Շուտով երեքով պիտի ներկայանաք լիբանանահայ արուեստասէրներուն, որոնք նախապէս ալ առիթ ունեցած են ծանօթանալու ձեր գործերուն: Ի՞նչ են ձեր մտածումներն ու զգացումները այս առիթով:
ԼԻԼԻԹ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ.- Անկեղծօրէն ուրախ եւ ներշնչուած եմ Պէյրութի մէջ տեղի ունենալիք մեր ընտանիքի առաջին համատեղ ցուցահանդէսով: Թէեւ «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահին մէջ մեր գործերը նախապէս նոյնպէս ներկայացուած են, սակայն այս անգամ մենք հանդէս կու գանք որպէս ամբողջական ստեղծագործող ընտանիք, եւ այս մէկը ինծի համար առանձնայատուկ նշանակութիւն ունի:
ԳԱՅ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Ես մեծ ոգեւորութեամբ կը սպասեմ մեր առաջին համատեղ ցուցահանդէսին Պէյրութի մէջ: Ասիկա մեծ պատիւ է եւ միաժամանակ` պատասխանատուութիւն: Լիբանանահայ համայնքը միշտ առանձնապէս կը գնահատէ հայ մշակոյթն ու արուեստը, եւ այդ գիտակցութիւնը զիս կը ներշնչէ առաւել եւս հետաքրքրութեամբ ներկայանալու:
ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Մեծ ուրախութեամբ ընդունեցի Պէյրութի մէջ մեր ընտանիքի համատեղ ցուցադրութեան առաջարկը: Թէեւ ես շատ անգամներ ներկայացուցած եմ իմ գործերս Լիբանանի մէջ, սակայն այս անգամ երեքով միասին ներկայանալը յատուկ նշանակութիւն ունի:
«Ա.».- Ի՞նչ են ձեր տպաւորութիւնները լիբանանահայ արուեստասէրներէն:
ԼԻԼԻԹ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ.- Համազգայինի «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահին մէջ ցուցահանդէս ունենալը շատ պատուաբեր եւ ոգեւորող է: Պէյրութի արուեստասէրներու դիմաց ներկայանալը մեծ պատասխանատուութիւն է, եւ ես մեծ սպասումով ու ուրախութեամբ կը սպասեմ այդ հանդիպումին:
ԳԱՅ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահի բարձր մասնագիտացած մակարդակը եւ լաւ համբաւը այս հանդիպումը կը դարձնեն առաւել եւս կարեւոր: Լիբանանահայ արուեստասէրներու դիմաց ներկայանալը մեծ հաճոյք եւ պատասխանատուութիւն է, եւ ես անհամբեր կը սպասեմ այդ օրուան:
ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահի միջավայրը եւ գերազանց կազմակերպչական մօտեցումը շատ ոգեւորիչ է մեզի համար: Լիբանանահայ արուեստասէրներու հետ հանդիպումը տեւական ջերմ ու առանձնայատուկ է, եւ ես հաճոյքով կը սպասեմ այդ հանդիպման:
«Ա.».- Ի՞նչ գործերով պիտի ներկայանաք լիբանանահայութեան` հի՞ն, նո՞ր, որոշ թեմայո՞վ:
ԼԻԼԻԹ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ.- Թէեւ ընտանիք ենք, սակայն երեքս ալ տարբեր ներաշխարհ ունեցող ինքնատիպ հեղինակներ ենք: Գագիկը կը ներկայացնէ իր նոր վերացական նկարները, որոնք լեցուն են զօրաւոր գոյներով եւ յոյզերով: Գայը հանդէս կու գայ նոր խորհրդաւոր աշխատանքներով` ազատութեան եւ թռիչքի թեմաներով, ինչպէս նաեւ` նրբագեղ կանացի դիմանկարներով, իսկ ես կը ներկայացնեմ գեղանկարներ եւ կրաֆիքական գործեր, որոնց մէջ կը միահիւսուին յիշողութիւնը եւ զգացումները:
«Ա.».- Արուեստի մէջ ծնիլը ինքնին տաղանդ եւ աշխատանք կ՛ենթադրէ, իսկ գոյատեւելու համար ինչի՞ կարիք կայ:
ԼԻԼԻԹ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ.– Արուեստագէտ ըլլալ` կը նշանակէ տարբեր հայեացք ունենալ, ուրիշ աշխարհի ընկալում եւ աշխատանք, բայց շարունակելու եւ գոյատեւելու համար անհրաժեշտ են` համբերութիւն, յարատեւ ջանք, ներքին սկզբունքներու պահպանում: Շատ կարեւոր է նաեւ հետաքրքիր ըլլալ, աշխարհի նկատմամբ բաց ըլլալ եւ հաւատարիմ ըլլալ սեփական ներքին ձայնին:
ԳԱՅ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Նկարիչ ծնիլը բարդ եւ միեւնոյն ժամանակ շատ հետաքրքրական է: Զայն պահպանելու եւ զարգացնելու համար հարկ է յամառ աշխատանք եւ անընդհատ փորձելու պատրաստակամութիւն: Ծնիլ արուեստագէտներու ընտանիքին մէջ` առաւել եւս մեծ պատասխանատուութիւն է եւ կու տայ եզակի հնարաւորութիւն: Շատ կարեւոր է` շարունակ պահել հետաքրքրասիրութիւնը, հետեւիլ կեանքին եւ թոյլ տալ զգացմունքներուն, որպէսզի քեզ առաջնորդեն:
ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Արուեստագէտ ըլլալը անշուշտ հետաքրքրական է, սակայն գոյատեւելու եւ շարունակելու համար անհրաժեշտ է ունենալ ըսելիք, յատուկ աշխարհայեացք եւ անշուշտ` մեծ աշխատասիրութիւն: Շատ կարեւոր է նաեւ` սեփական ձայնը գտնելը, միշտ զարգանալը եւ հաւատալը սեփական ստեղծագործութեան:
«Ա.».- Ի՞նչը կը ներշնչէ ձեզ, լաւ կամ վատ օրերու ուժ եւ ներշնչանք կու տայ ձեզի` գծելու, ստեղծագործելու:
ԼԻԼԻԹ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ.- Զիս կը ներշնչեն մարդկային զգացմունքներն ու յիշողութիւնները, կեանքի այն պահերը, որոնք հետք կը ձգեն հոգիին մէջ: Ներշնչումը կու գայ աշխատելէն` թէ՛ ուրախ, թէ՛ դժուար օրերուն վերածելով զանոնք ձեւի եւ գոյնի:
ԳԱՅ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Զիս կը ներշնչեն` ազատութեան գաղափարը, մտքի թռիչքը, մարդոց եւ մարմնի գեղեցկութիւնն ու շարժումը: Ասիկա ինծի ուժ կու տայ եւ ներքին շարժառիթ` ստեղծագործելու, նոյնիսկ` դժուար պահերուն, որովհետեւ իւրաքանչիւր աշխատանք փորձ է` պահելու եւ արտացոլացնելու պահը արուեստի մէջ:
ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Զիս կը ներշնչեն` փորձարարութեան գործընթացը, գոյնի ազդեցութիւնը եւ շրջապատող աշխարհի հետ կապը: Դժուար օրերուն այս ազդեցութիւնը եւ ներքին զգացմունքները արտայայտելու ցանկութիւնը կ՛օգնեն` յառաջանալու եւ ստեղծագործելու:
«Ա.».- Կը կարծէ՞ք, որ ընկերային ցանցերով, ելեկտրոնային այլազան գործիքներով, արհեստական բանականութեամբ լեցուն այս դարուն արուեստը տակաւին տեղ ունի մեր կեանքին մէջ, այդ ալ` մաքուր, հարազատ արուեստը:
ԼԻԼԻԹ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ.- Կը կարծեմ, որ արուեստը միշտ տեղ ունի մեր կեանքին մէջ, նաեւ կը մտածեմ, որ բարձր արհեստագիտութիւնները կրնան նոր ուղի, նոր արուեստի ճիւղ զարգացնել, որովհետեւ այդ մէկը նոյնպէս մարդու գործունէութեան արդիւնք է: Անկախ արհեստագիտութիւններէն` իսկական ստեղծագործութիւնը կը շարունակէ հանդիսանալ զգացմունքներու, գեղեցկութեան եւ ներքին համերաշխութեան աղբիւր: Արուեստը կ՛օգնէ մարդուն` կանգ առնել, զգալ ինքզինք եւ մտածել շրջապատող աշխարհի մասին:
ԳԱՅ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Արուեստը միշտ կարեւոր է մարդու համար: Ենթադրուող թուային արհեստագիտութիւններու եւ ընկերային ցանցերու դարաշրջանին իրական գեղանկարչութիւնն ու ստեղծագործութիւնը կը պահեն իրենց արժէքը, հնարաւորութիւն կու տան զգալու կեանքի խորութիւնը եւ ճանչնալու սեփական «ես»-ը:
ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԱՆՃԵԱՆ.- Ժամանակակից արհեստագիտութիւնները եւ արհեստական բանականութիւնը կը փոխեն արուեստի հետ հաղորդակցութեան ձեւերը, սակայն չեն կրնար փոխարինել անկեղծ ստեղծագործական արտայայտութիւնը: Մաքուր արուեստը կը մնայ կեանքի անբաժանելի մաս, որ կը ներշնչէ, զգացմունքներ կ՛արթնցնէ եւ կը բանայ ընկալման նոր հորիզոններ:
