ԱՐԶՆԻ ՏԷՐ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԵԱՆ
«Հայաստան» մասնաճիւղ
Լիբանանի քաղաքական, տնտեսական եւ ընկերային պայմանները 2024 թուականին կ՛արտացոլացեն աւելի սաստիկ աճումով ճգնաժամ: Հինգ տարիներ շարունակ, առանց որեւէ դադարի, Լիբանան մղեց ու տակաւին կը շարունակէ արձանագրել տնտեսական ու քաղաքական ծանր անկում, ինչպէս նաեւ` անոր զուգահեռ, պայքար կը մղէ բազմաթիւ մարտահրաւէրներու դէմ, որոնցմէ մէկն է ընկերային հարցը:
Տագնապներու շարքը ընթացք առաւ 2019 թուականին, երբ խումբ մը ցուցարարներ կառավարութեան հրաժարականի պահանջով ճամբաներ փակեցին: Շատ ժամանակ չանցած` յաջորդեց աշխարհի վրայ տիրած «Քորոնա»-ի համաճարակը, որ ա՛լ աւելի վատթարացուց Լիբանանի արդէն խիստ ծանր իրավիճակը, այս բոլորին վրայ աւելցան Պէյրութի նաւահանգիստի պայթումն ու երկրաշարժերու շարանը: Իսկ այս տարի կրկին Լիբանան կիզակէտը դարձաւ հանրութեան ուշադրութեան, երբ անոր տարիներու ոխերիմ թշնամի Իսրայէլը յարձակում գործեց լիբանանեան տարբեր շրջաններու վրայ: Պատերազմը անկայուն ու վտանգաւոր վիճակ մը ստեղծեց, խանգարեց Լիբանանի բոլոր համայնքներուն ամբողջ առօրեան ու կեանքը: Մարդոց ապահովութիւնը, հիմնական կարիքներ ապահովելու մտահոգութիւնները դարձան ոեւէ բնակիչի առաջնահերթութիւնները:
Այս պայմաններուն մէջ գոյատեւելը այդքան ալ դիւրին չեղաւ, պայմաններ չկային բնական կեանք ունենալու, որովհետեւ աւելի քան երկու ամիս իսրայէլեան չդադրող ռմբակոծումները խանգարեցին ամէն բան: Ժողովուրդին մտքի հանգստութիւնը անորոշութեան մէջ: Ռմբակոծումներուն պատճառով աւելի ապահով շրջաններ գաղթած լիբանանցիներ թէեւ հիմա վերադարձան իրենց շրջանները, սակայն անոնց տուներն ու մեծաթիւ բնակելի շէնքեր ամբողջութեամբ քանդուած են, եւ անգործութիւնն ու չքաւորութիւնը տիրապետած են երկրին մէջ: Պատերազմի դաժան օրերուն բազմաթիւ դպրոցներ դադրեցուցին իրենց սովորական դասընթացքները ու վերածուեցան գաղթակայաններու, ջերմօրէն ընդունեցին գաղթականները` ապահովելով անոնց հիմնական պահանջները: Տասնեակ երիտասարդներ լքելով հարազատ ու ընտանիք, արտագաղթեցին աւելի ապահով վայրեր` հաստատ ու կայուն ապագայ կերտելու համար, որ նաեւ պատճառ դարձած է Լիբանանի ապագան հանդիսացող երիտասարդութեան նուազումին:
Հայ համայնքն ու հայկական շրջանները այս պատերազմէն լուրջ վնասներ չկրեցին, եւ անհրաժեշտ է լուսարձակի տակ առնել հայ ժողովուրդին կողմէ գաղթականներու հիւրընկալութիւնը հայկական շրջաններուն մէջ:
Այս պատերազմը ոչ միայն նիւթական վնասներ պատճառեց, այլ նաեւ` բարոյական, տնտեսական եւ ընկերային: Լիբանան պիտի դիմագրաւէ տարբեր տեսակի դժուարութիւններ այն գաղթականներուն կողմէ, որոնք կարողութիւնը չունին վերադառնալու իրենց բնակարանները, ինչպէս նաեւ` տնտեսական լարուածութիւն, ապաւէններու մրցակցութիւն, քաղաքական տարակարծութիւններ եւ անվտանգութեան հարցեր:
