ԿԱԼԻ ԹԱԳՒՈՐԵԱՆ
ՀՅԴ ԼԵՄ-ի «Հայաստան» մասնաճիւղ
Մեր օրերուն, երբ Արցախը կորսնցուցած ենք, հազարաւոր նահատակներ ունինք Եռաբլուրին մէջ, եւ բանտարկուած քաղաքական դէմքեր` Ազրպէյճանի բանտերուն մէջ, անգամ մը եւս անհրաժեշտ կը զգանք վերանորոգուելու, ամրապնդուելու եւ զօրանալու մայիս 28-ի խորհուրդներով:
Մայիս 28 սոսկ անկախութեան տօն չէ: Մայիս 28 իր մէջ կը խտացնէր Ցեղասպանութենէն փրկուած եւ ապրելու կամք ունեցող եւ անկախութիւն կերտող ամբողջ ժողովուրդի մը ոգին:
1915-ի Ցեղասպանութենէն երեք տարիներ ետք երազի պէս էր անկախութիւն կերտելը:
Քայլերգ, եռագոյն, զինանշան եւ բանակ: Հայաստանը հայութեամբ համախմբելու քաջ որոշում: Միջազգային յարաբերութիւններու եւ դեսպանատուներու բացում: Ներքին իմաստով` պետական համալսարանի բացում: Գիւղատնտեսութեան զարգացում, բանակի հիմնադրութիւն:
Պատմութիւնը վկայ է, որ բոլոր քաղաքական եւ դիւանագիտական ձեռքբերումները, համաձայնութիւնները եւ յաջողութիւնները այսօրուան Հայաստանին մեծ օգուտ բերին:
Ճիշդ է` երեք տարիներ ետք անկախ Հայաստան չմնաց: Փաստօրէն պատմութիւնները պէտք չէ յուսալքեն ժողովուրդ մը: Ընդհակառակը ուժ պէտք է տան` գոյատեւելու եւ իրաւունքներու տիրացման ձգտելու:
28 մայիս 1918 թուականը մեր պատմութեան ամէնէն մեծ հպարտութիւն արձանագրող օրն է:
Ցեղասպանութեան օրերուն, երբ հող, տուն, տեղ կորսնցուցած էինք, Արեւմտեան Հայաստանը պարպուած էր, ոչ ոք կրնար պատկերացնել, որ մայիս 28 կրնանք ունենալ` շնորհիւ Արամ Մանուկեանի եւ իր նման ղեկավարներուն: Շնորհիւ քաջ եւ խիզախ մարտերուն` Հայաստան ունեցաւ իր անկախութիւնը:
Մեր պատմութեան մէջ երկար տարիներ ետք ունեցած անկախ պետութիւնը Խորհրդային Հայաստանի վերածուեցաւ:
Անկախութեան կերտիչներ սփիւռքի մէջ պահեցին նոյն տեսլականը. Լեւոն Շանթ, Սիմոն Վրացեան, Նիկոլ Աղբալեան, Համօ Օհանջանեան եւ Կարօ Սասունի` բոլորն ալ տասնեակ տարիներով սերունդներ պատրաստեցին` Հայաստանը սիրելու, եռագոյնը պաշտելու, ծովէ ծով ամբողջական եւ միացեալ Հայաստանի պատմութիւնը շեշտելու:
Ահաւասիկ ա՛յս է խորհուրդը:
Մայիս 28-ի շունչով եւ ոգիով պէտք է շարունակենք մեր պայքարը` չզիջելու, չյանձնելու, պարտուողական եւ ընկճուած չմնալով:
Յաղթանակին պէտք է հաւատալ, որ կարենաս հասնիլ անոր:
