Հայկազեան համալսարանի հրատարակչատունը լոյսին բերաւ աննախընթաց հատոր մը` նուիրուած լիբանանահայ երգչախումբերու պատմութեան:
Ուշագրաւ է, որ լիբանանահայ մշակոյթի կազմակերպուած, հաստատութենականացած առաջին դրսեւորումները եղան երգչախումբերը: Յիրաւի, Կիլիկիայէն տասնեակ հազարաւոր հայ գաղթականներու Լիբանան հասնելէն կարճ ժամանակ ետք, հայ երաժիշտներ եւ խմբավարներ նախաձեռնեցին երգչախումբերու կազմութեան: Այս երգչախումբերը տարեկան համերգներ տուին ոչ միայն Պէյրութի, այլեւ Թրիփոլիի ու Զահլէի, Լաթաքիոյ, Դամասկոսի մէջ եւ այլուր:
Այս երգչախումբերուն դերը մեծ եղաւ բարոյահոգեբանական ծանր վիճակի մէջ գտնուող եւ յուսալքուած հայ գաղթականներուն կազդուրման վերելքին եւ լիբանանահայ ինքնութեան կոփումին մէջ:
576 էջ հաշուող այս մենագրութեամբ, Ռուպինա Արթինեան լուսարձակի տակ կ’առնէ այս երախտաշատ երգչախումբերը, կը խմբաւորէ զանոնք, կ’ընէ պատումը անոնց երաժշտական գործունէութեանց եւ անոնց խմբավարներուն իրագործումներուն:
Հատորը աննախընթաց է նաեւ այն առումով, որ կը ներկայացնէ լիբանանահայ մշակութային որոշակի բնագաւառի մը հարիւրամեայ ամբողջական համապատումը:
