50 Տարի Առաջ (28 Փետրուար 1970)

«Պնակ Մը Կերակուր»-ի Առիթով

 

Տեսչարանէն դուրսի դուռ տանող միջոցի լրումին` դէպի աջ, կ՛երկարի վարժարանին փոքր ճաշարանը, ուր միւսներու կողքին կը                 ճաշեն նաեւ «Պնակ մը կերակուր»-էն օգտուող երեսունէ աւելի աշակերտներ:

Շաբթուան չորս կէսօրներուն, ամէն տուն երթալուս, գոհունակութեամբ կը լսեմ «Պնակ մը կերակուր»-էն եկող դգալին ուրախ ձայնը եւ ակամայ կը խորհիմ այն մայրերու մասին, որոնք գոնէ այդ օրեր ճաշ պատրաստելու կրկնակի մտմտուքէն ազատ կը զգան ինքզինքնին ու հանգիստ սրտով կը նային տան գործերուն:

Մասնաւոր ու մաքուր ամաններու մէջ խնամքով պատրաստուած «Պնակ մը կերակուր»-ները ժամացոյցի ճշդութեամբ կը հասնին կէսօրէն քիչ առաջ` հրամցուելու համար բիւրաւոր կարօտեալ փոքրիկներուն, որոնց կէսօրները, ապահովաբար, առանց այդ «Կերակուր»-ին, պիտի անցնէին չոր ու ցամաք:

«Պնակ մը կերակուր»:

Աւելի ճիշդ պնակ մը օրհնութիւն` գործով տկար, բազմանդամ ու ծանրաբեռ ծնողներուն համար:

Գուցէ գտնուին ժամանակավրէպ համարողներ` կարօտեալին կարօտ ըլլալը տեսակ մը իրեն եւ իրմէ զատ նաեւ, ակամայ, ուրիշներուն զգալի դարձնելու այս դրութիւնը:

Ճիշդ է, երբ որ մենք մեզի նայինք, կը զգանք, որ այլեւս գաղթականներ չենք. զոհողութեան անսպառ ոգիի կողքին, ունինք մեծ կարելիութիւններ` նիւթական ու բարոյական մեր կարիքները հոգալու: Բայց ո՞ւր են գործադրութիւնները:

Իբրեւ ցեղային ամբողջականութիւն, հաւաքական մեր պակասները լրացուցած սեպելով, կը տարուինք խորհելու, թէ այլեւս աւելորդ են օգնութեան համար կատարուած ձեռնարկները: Սակայն, միւս կողմէ, ճիշդ է նաեւ, որ այսօրուան ազգովին բարեկեցիկ մեր կեանքը իր մէջ ունի օգնութեան կարօտ բազմաթիւ երեսներ: Ի նպաստ չքաւոր սաներու, ի նպաստ վարժարաններու, ի նպաստ այսինչ հաստատութեան եւ ի նպաստ այնինչ միութեան տասնեակ տարիներէ ի վեր շարունակուող ձեռնարկներն ու հանգանակութիւնները կարիքներ կը պատկերացնեն, եւ այդ կարիքները մեղմելու կոչուած ձեռնարկները դեռ չեն դադրած, գէշ աղէկ ամէն տարի ալ կը շարունակեն ապրիլ:

Բաց աստի, տակաւին ժողովրդային խաւերու մէջ կան մեծ թիւով անգործ ընտանիքներ, նիւթականի կարօտ հիւանդներ անկարներ ու ծերեր:

Կեանքի պայմանները աննախընթացօրէն սղած են, աշխատող բազուկները` շատցած, վճարումները` քիչ: Բժիշկ, դեղ, դարմանում, բնակարանի վարձք: Կրակի գիներ են: Անոնց ինչպէ՞ս կրնան հասնիլ չոր հացը հազիւ ճարող խեղճ ընտանիքներ: Նման պարագաներուն անոնք մէկ, երկու, արդէն երեքէն անդին չեն կրնար երթալ, կը կքին եւ վրայ կը հասնի անխուսափելին…

Եթէ տեսնել ուզենք, մեր շուրջը կան բազմաթիւ կարօտեալներ: Անտարակոյս որ կեանքը ամէնուն համար միեւնոյն շողշողուն պատկերը չ՛ունենար: Սակայն միշտ կեանքը կուշտի աչքով դիտելն ալ շիտակ չէ:

Եթէ սովորութիւն դարձնենք զգալ ու փոխադրուիլ նաեւ ուրիշներու կացութեան, այն ատեն պիտի տեսնենք ու հաստատենք ցաւալի իրականութիւնները:

Մեր անձնական կարծիքին ու ըմբռնումին պատճառով միթէ իրաւունք ունի՞նք կարօտեալներու օգնութեան գործին արգելք ըլլալու:

Վերջ ի վերջոյ ի՞նչ են մեծ պետութեանց փոքրերուն համար կատարած օրհնութիւնները: Ի՞նչ են ՄԱԿ-ին իսկ կարօտեալ ժողովուրդներուն ըրած յատկացումները: Խորքին մէջ ատոնց բոլորը չքաւոր մանուկներուն հրամցուած «Պնակ մը կերակուր»-էն անդին չեն անցնիր:

Համոզուած եմ, որ մեր այս անիրաւ կեանքին մէջ դեռ շատ կան իրական աղքատներ, ուրիշներու օգնութեան կարիք ունեցողներ եւ «Պնակ մը կերակուր»-ի կարօտ աշակերտներ:

Գնահատելի կը գտնեմ Լիբանանեան օգնութեան խաչի Շրջանային վարչութեան «Պնակ մը կերակուր»-ի ձեռնարկը, որ կոչուած է որոշ չափով մեղմելու նիւթապէս տկար բազմաթիւ ծնողներու մտահոգութիւնները:

Օրհնեա՜լ ըլլան կարօտեալներուն հասնողներն ու անոնց համար աշխատողները:

Կ. ԹԱԹՈՒԼԵԱՆ

26 փետրուար 1970

———————

ՕՐԱՏԵՏՐ                                                         ՓԵՏՐՈՒԱՐ 28

– 1880.- Ծնունդ գեղանկարիչ Մարտիրոս Սարեանի: Մահացած 1972-ին:

– 1922.- Եգիպտոսի անկախութիւնը Մեծն Բրիտանիայէն:

– 1923.- Մահ հասարակական գործիչ Ստեփան Մամիկոնեանի: Ծնած է 1859-ին:

– 1973.- Մահ բանաստեղծ եւ թարգմանիչ Աշոտ Գրաշիի: Ծնած է 1910-ին:

– 1991.- Ծոցի պատերազմին աւարտը:

CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )