Կիրակի, 22 դեկտեմբեր 2019-ին, Անթիլիասի մայրավանքի Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ մայր տաճարին մէջ հանդիսաւորապէս նշուեցաւ քրիստոնէական եկեղեցւոյ առաջին մարտիրոսին` Ս. Ստեփանոս նախավկայի յիշատակի տօնը: Արամ Ա. կաթողիկոսին նախագահութեամբ Ս. եւ անմահ պատարագը մատուցեց եւ յաւուր պատշաճի քարոզեց կաթողիկոսարանի մատենադարանի տեսուչ Շահան արք. Սարգիսեան: Պատարագէն ետք, ըստ աւանդութեան, վեհարանի դահլիճին մէջ տեղի ունեցաւ դպրեվանքի սարկաւագներուն պատրաստութեամբ յատուկ յայտագիր մը:
Պատարագիչ սրբազանի քարոզին առանցքը կազմեց աղօթասացութեան կեդրոնական կարեւորութիւնը անհատական եւ հաւաքական կեանքին մէջ: Բացատրելէ ետք սարկաւագ բառին իմաստը` ան ամփոփեց Ս. Ստեփանոսի նուիրական կեանքն ու առաքելութիւնը` նշելով, որ Գործք առաքելոց գիրքին մէջ սուրբէն արձանագրուած են երկու աղօթքներ, որոնք արտասանած է քաղաքէն դուրս անարդարօրէն քարկոծուելու ժամանակ, որմէ ետք սուրբին առջեւ բացուած է երկինքը: Այս իմաստով, սրբազանը խօսեցաւ Աւետարանին վկայութեամբ աղօթքին ու անոր շնորհիւ երկինքի բացուելու դէպքերուն մասին, ու կապելով ներկային` շեշտեց, որ Լիբանանի այսօրուան կացութեան ներքեւ, վեհափառ հայրապետին կարիքաւորներուն հասնելու կոչը մեզ կը հրաւիրէ Ս. Ստեփանոս սարկաւագին լուծը առնելու մեր վրայ` հոգեւորական թէ աշխարհական, որովհետեւ ոչ թէ տիտղոսը, այլ գործն է էականը:
Վեհարանի դահլիճին մէջ, Գրիգոր սրկ. Արապաթլեան արտասանեց յայտագիրին բացման խօսքը, որուն ընդմէջէն ան դպրեվանքի սարկաւագաց դասին անունով վերանորոգեց իր ուխտը հաւատարիմ մնալու Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան ու հետեւելու մարտիրոսին օրինակին:
Սուրբին նուիրուած շարականներու երգեցողութեան ու Նարեկ սրկ. Ֆիլիկեանի կողմէ Աւետարանէն հատուածի մը ընթերցանութեան յաջորդեց վեհափառ հայրապետին հայրապետական պատգամը:
Վեհափառ հայրապետը իր պատգամին մէջ անդրադարձաւ Ս. Ստեփանոս նախավկային ցուցաբերած երեք յատկութիւններուն, որոնք են` Աստուածսիրութիւնը, ծառայութիւնը կեանքի վերածելը եւ խոնարհութեամբ ճշմարիտ մեծութիւն ըլլալը: Վեհափառ հայրապետը ըսաւ, որ Քրիստոսի աշակերտ ըլլալ կը նշանակէ Քրիստոսի հետեւիլ, որ իր կարգին կը նշանակէ մեր կեանքը լեցնել Աստուծոյ Որդւոյն աշխարհ բերած արժէքներով: Ս. Ստեփանոս ո՛չ միայն սիրեց զԱստուած, այլ այդ սէրը ծառայելով կեանքի վերածեց, որովհետեւ Աստուածսիրութիւն կը նշանակէ մարդասիրութիւն ու ծառայասիրութիւն: Ան նշեց, որ մեր ունեցուածքը կը պարտինք Աստուծոյ, իսկ Ս. Ստեփանոսի օրինակը մեզ կը յիշեցնէ, թէ մեր մեծութիւնը ոչ թէ աթոռով, գաւազանով, վկայականով կամ նիւթականով կը կերտենք, այլ Աստուածսիրութեամբ, մարդասիրութեամբ եւ ծառայասիրութեամբ: «Այսօր մենք կարիքը ունինք Ս. Ստեփանոսներու` հոգեւորական թէ աշխարհական, որովհետեւ սուրբը խորհրդանիշ եւ պատգամ մըն է ճշմարիտ մեծութեան», իր խօսքը եզրափակեց վեհափառ հայրապետը:
Ձեռնարկը իր աւարտին հասաւ «Կիլիկիա» քայլերգով:
