ՄԱԿԱՐ ի Գաղիա
Արմենակ հեռաձայնեց.
– Համացանցով երգահանդէսի հրաւէրի յայտարարութիւն մը կայ: Մուտքը` ազատ. 6 դեկտեմբերին: Ըսուած է. «Ի նպաստ Հայաստանի երկրաշարժի մոռցուածներուն»: Մեծատառ գրուած է. SOS Արեւելքի քրիստոնեաներ կազմակերպութեան օգնութիւնը Գիւմրիի մոռցուածներուն: Ի հարկէ` ֆրանսերէն:
– Լաւ է ուշ, քան երբեք, Արմենա՛կ,- ըսի:
– Փարիզի մէջ կայանալիք երգահանդէսով մը երեսուն տարի առաջ տեղի ունեցած աղէտեալներուն համար դեռ նո՞ր ահազանգ կը հնչեցնեն, SOS® Կ՛ըսեն, թէ «SOS Արեւելքի քրիստոնեաներ կազմակերպութեան առաջին կամաւորները Հայաստան գացած են 2019-ի ամրան: Գտած են Գիւմրիի թիթեղաւանները» եւ կը խօսին 7 դեկտեմբեր 1988-ի երկրաշարժի մասին: ®Եւ օգնութեան կոչ կ՛ընեն, որպէսզի դեռ աղէտեալ մնացածները իրենց ապագան կարենան կառուցել:
– Արմենա՛կ, բնական է, որ մարդիկ օգնեն: Թէ այդ կազմակերպութեան առաջին կամաւորները երեսուն տարի վերջ նոր անդրադարձած են, կը զարմացնէ:
– Այսքա՜ն ուշացումէ ետք բարեսիրտ մարդիկ հաւանօրէն ներկայ պիտի ըլլան, իրենց լուման պիտի տան: Բայց մենք պիտի չամչնա՞նք երեսուն տարի ուշացումով հասնող կամաւորներէն: Այդքան օժանդակութիւններէ, հանգանակութիւններէ, նուիրատուութիւններէ ետք, եթէ դեռ թիթեղաւաններ կան, տեղ մը բան մը սխալ է,- ըսաւ Կեդրոնականցին:
– Արմենա՛կ, Հայաստան հիմա մոտայիկ է, ինչպէս կ՛ըսուի, կոռուպցիայի դէմ պայքարը: Ինչո՞ւ Հայաստանի յատկացուած դրամական եւ այլ միջոցներու իրենց նպատակին հասած ըլլալու կամ չըլլալու համար իսկական հետախուզական պահանջ չեն ներկայացներ մեծագումար դրամահաւաքի հին եւ նոր պատասխանատուները` թելեթոններու եւ ֆոնեթոններու:
– Այդ կ՛ըլլայ, եթէ սփիւռքի կազմակերպութիւնները եւ անհատ բարերարները միասնաբար ճշդեն, թէ ի՛նչ հաւաքած են, ի՛նչ տուած են, եւ պահանջեն, որ ըսուի, թէ ո՛ւր գացած են այդ գումարները: Պատահա՞ծ է, որ Հայաստանի կամ Արցախի օգնութեան համար հաւաքուած գումարներէն օգտուած ըլլան տեղական կարիքներու համար:
– Ճիշդ ես, Մակա՛ր, բայց այսօր հպարտութիւն կ՛ունենա՞նք ըսելու, որ երեսուն տարի վերջ առաջին կամաւորները քիչ մը ուշացած են: Կարդա՛ հետեւեալը եւ տարածէ՛. «Les premiers volontaires de SOS Chrétiens d՛Orient se sont rendus en Arménie à l՛été 2019. Ils ont découvert les bidonvilles de Gyumri, où des milliers de rescapés du séisme du 7 décembre 1988 vivent encore dans des conditions épouvantables»:
Երբ Կեդրոնականցին աւարտեց, մտածեցի, որ հակառակ յեղափոխութիւններու եւ ճառերու` դեռ աղէտէն երեսուն տարի ետք կ՛իմանանք, որ կազմակերպութեան մը թիթեղաւաններով մտահոգ առաջին կամաւորները Գիւմրի նոր կ՛երթան:
Ճիշդ է, որ ուշացողը ուշացած է, իսկ մենք, Նոր Հայաստան եւ բարեսէր սփիւռք(ներ)-ը, չե՞նք խպնիր:
Եթէ Երեւանի մանհաթանեան դէպի երկինք սլացող շէնքերէն երկուքը Գիւմրի բարձրանային, թիթեղաւանները (bidonvilles) չքացած կ՛ըլլային:
Ինչո՞ւ Կեդրոնականցին կ՛անհանգտանայ եւ կ՛անհանգստացնէ:
Բանն ասանկ եւ ոչ բամբասանք:
2 նոյեմբեր 2019
