ԱՍՊԵՏ ՄԱՆՃԻԿԵԱՆ
Անթիլիասի տպարանէն 2016-ին լոյս տեսաւ կրօնական եւ դաստիարակչական հրատարակութիւններու բաժանմունքի «եկեղեցի եւ ժողովուրդ» մատենաշարի առաջին հրատարակութիւնը` «Ի՞նչ կ՛ըսեն սուրբ հայրերը պահեցողութեան մասին», պատրաստած` Վաղինակ ծ. վրդ. Մելոյեան:
Գիրքը կը բացուի Արամ Ա. վեհափառի ողջոյնի խօսքով: Վեհափառը կ՛ըսէ, որ քրիստոնէական դաստիարակութիւնը եկեղեցւոյ առաքելութեան ամէնէն կարեւոր տարածքներէն մէկն է: Եկեղեցին եկեղեցի կը դառնայ ժողովուրդով, երբ եկեղեցին ժողովուրդի կեանքին մէջ դառնայ ներկայութիւն եւ ծառայութեան ու դաստիարակութեան ճամբով զՔրիստոս տանի ժողովուրդը:
Վաղինակ հայր սուրբ կ՛ըսէ, որ պահեցողութիւնը կարեւոր տեղ գրաւած է եկեղեցւոյ հայրերուն հաւատքի կեանքին մէջ: Անոնք ընդարձակ կերպով անդրադարձած են պահեցողութեան կարեւորութեան: Այնուհետեւ հայր սուրբը կը ներկայացնէ անոնց խօսքերէն փունջ մը:
Այնուհետեւ Վաղինակ հայր սուրբ պահեցողութեան մասին խորհրդածութիւններ կը կատարէ եւ կ՛ըսէ որ պահքին առաջին նպատակը Աստուծոյ մօտենալն է:
Պահքին նպատակը` երկրայինէն դատարակուիլ ու երկնայինով լեցուիլն է: Եթէ երկնայինով չենք լեցուիր, երկրայինէն հեռու մնալը օգուտ չ՛ըներ մեզի: Ոչինչով կ՛օգտուինք եթէ երբեք հեռու կը մնանք նիւթական հացէն, բայց չենք մօտենար աննիւթական հացին եւ զայն մեր մէջ չենք առներ ու անով չենք սնանիր:
Հայր սուրբը կը շարունակէ ըսելով, որ պահքին նպատակը մեր ստամոքսները անօթի թողուլը չէ միայն, այլ` մեր սիրտերը Յիսուսի սիրով ու հաւատքով լեցնելը:
Պահքին երկրորդ նպատակը պէտք է ըլլայ մեր նմանին օգնելը: Պահքին նպատակն է որ քիչ մը անօթի մնանք եւ մեր անօթի մնալով` ուրիշ անօթի մը կշտացնենք:
Պահքին երրորդ նպատակն է մեր մեղքերէն հրաժարիլը: Քառասնօրեայ պահեցողութեան ժամանակ մենք չենք կրնար փնտռել Տիրոջ ներկայութիւնը, եթէ չանդրադառնանք մեղքի կործանարար ներկայութեան եւ չխոստովանինք մեր մեղքերը:
Ոչինչով կ՛օգտուինք եթէ հեռու մնանք կերակուրներէ, բայց հեռու չմնանք մեղքէն, որ մեզ կը հեռացնէ Աստուծմէ:
Պահքին չորրորդ նպատակը պէտք է ըլլայ անդրադառնալ մեր տկարութեան եւ ոչնչութեան:
Վաղինակ ծայրագոյն վարդապետ կ՛եզրափակէ ըսելով, որ պահքին նպատակը մեր տկարութեան անդրադառնալն է, բայց մեր տկարութեան անդրադառնալը պատճառ պէտք չէ ըլլայ որ դադրեցնենք մեր պահեցողութիւնը: Շատեր վախնալով որ կրնան մարմինով տկարանալ կամ հիւանդ ըլլալ` կը դադրեցնեն իրենց պահեցողութիւնը: Չարը ինքն է որ այս վախը կը դնէ պահեցողին մէջ, որպէսզի զինք հեռու պահէ պահեցողութենէն:
