Արդէն իսկ կայացած ամերիկահայ գեղանկարչուհի Սիրուն Երէցեան, հակառակ իր առողջական ոչ նախանձելի վիճակին, չէ մոռցած «Ազդակ»-ը եւ իր «Մանտալա» շարքէն գեղեցիկ մանրանկարչական գործ մը կը նուիրէ «Ազդակ»-ին: Ան այս առիթով իր մտերիմներէն մէկուն ուղղուած ե-նամակի մը մէջ կը գրէ.
«Սիրելի՛ բարեկամս` Րաֆֆի,
«Իմ մասիս կարդացի «Ազդակ»-ի մէջ, կարծես կը կարդայի ուրիշ անձի մը մասին: Չհաւատացի, թէ գրուածը իմ մասիս է, եւ այնպիսի օրաթերթի մը մէջ, որ բաւական մեծ ժողովրդականութիւն կը վայելէր երիտասարդութեանս»:
Նոյն առիթով այս անգամ մեր աշատակիցին ուղղուած այլ ե-նամակի մը մէջ կ՛աւելցնէ.
«Սիրելի՛ Մովսէս Ծիրանի,
«Կը մաղթէի, որ անձնապէս քեզ ճանչցած ըլլայի, նախքան արուեստի իմ գիրքիս հրատարակութիւնը, որ դուք էիք այն միակ անձը, որ խորապէս եւ բարձր մակարդակով հասկցաւ, զգաց ու վերլուծեց իմ արուեստս, ինչ որ ոչ մէկ ուրիշ գրող կրցաւ ընել` գրելով իմ գիրքիս մէջ»:
«Ան իր յարատեւ պայքարի ընթացքին իր ստեղծագործութիւններուն մէջ կը դնէ «ճիչ» մը` իր կնոջական էութենէն, «ցոլք մը` իր մարդկային հոգիէն, «նշխար» մը` իր ազգային պատկանելիութենէն եւ կամ «բոց» մը` իր մանկական յիշողութիւններէն:
Այս առիթով մեր խորին շնորհակալութիւնը յայտնելէ ետք տաղանդաւոր եւ բազմակողմանիօրէն օժտուած յայտնի բանաստեղծ եւ գեղանկարիչ Սիրուն Երէցեանին, անոր կը մաղթենք շուտափոյթ ապաքինում եւ բեղմնաւոր ստեղծագործական կեանք:
«Ա.»
***
Փարիզ մեր վերջընթեր այցելութեան ընթացքին` 2015-ի ամրան, հաճոյքն ունեցանք տեսակցելու նկարիչներ` Տիգրան Տատուրեանի, Շահէ Գազանի (Գազանճեան), Ալեքսան Պերլեանի (Պերեճիգեան) եւ Ստեփան կրտսեր Թորոսեանի հետ:
Բացի Ալեքսանէն, որ սուրիահայ է, յիշած անուններս լիբանանահայեր են:
Շահէ Գազան, Ստեփան Կրտսեր Թորոսեան եւ Ալեքսան Պերլեան սիրով նուիրեցին «Ազդակ»- օրաթերթին մէկական գործ (նկար կամ գծագրութիւն):
Շնորհակալութիւն բոլորին:
Յ. Թ.
Յ. Գ. Հետագային առանձին-առանձին պիտի անդրադառնանք այն արուեստագէտներուն, որոնց ցարդ չենք անդրադարձած «Ազդակ»-ի մէջ:
