Մինչ հանրապետութեան նախագահ զօր. Միշել Աուն կառավարութիւնը կը մղէ վաղն իսկ գումարելու իր նիստը եւ սկսելու 2019-ի պետական ամավարկի քննարկումներուն, երէկ երեկոյեան յստակացաւ, որ նախարարաց խորհուրդը վաղը` հինգշաբթի, 25 ապրիլ 2019-ին, Պաապտայի մէջ պիտի գումարէ իր ընթացիկ նիստը, որուն ընթացքին պիտի քննարկուի 38 կէտերէ բաղկացած օրակարգ մը, որ պիտի ընդգրկէ կարգ մը անմիջական կէտեր, որոնք արագ որոշումի կարիք ունին:
Այս առումով, յետմիջօրէին ելեւմուտքի նախարար Ալի Հասան Խալիլ նախարարաց խորհուրդի ընդհանուր քարտուղարութեան ուղարկեց պետական ամավարկի բարեփոխուած նոր տարբերակը, որ կ՛ընդգրկէ սեղմումներ եւ կրճատումներ:
Նշենք, որ նախագահ Աուն երէկ ստորագրեց հրամանագիր մը, որուն հիման վրայ 2017-ի քաղաքապետական անկախ սնտուկներէն հաւաքուած 700 միլիառ լ. ոսկիի գումար մը փոխանցուեցաւ քաղաքապետութիւններուն եւ քաղաքապետական համադաշնակցութիւններուն` ըստ օրէնքի եւ կանոնի:
Տրամադրուած գումարներուն հիմնական համեմատութիւնը պիտի յատկացուի ընկերային, տնտեսական, կենսոլորտային եւ զբօսաշրջական բարգաւաճման ծրագիրներու:
Հրամանագիրը կրեց նաեւ վարչապետ Սաատ Հարիրիի, ելեւմուտքի նախարար Ալի Հասան Խալիլի եւ ներքին գործոց նախարար Ռայա Հասանի ստորագրութիւնները:
Միւս կողմէ, երէկ վարչապետ Հարիրիի տեղեկատուական գրասենեակը հրապարակեց հաղորդագրութիւն մը, որուն մէջ հերքեց «Ախպար» օրաթերթին հրատարակած այն փաստաթուղթը, թէ վարչապետը կ՛ուղղուի պենզինի սակերուն վրայ տուրքեր պարտադրելու եւ Յաւելուած արժէքի տուրքի համեմատութիւնը 12 առ հարիւրի բարձրացնելու:
Հարիրիի տեղեկատուական գրասենեակին հրապարակած հաղորդագրութեան մէջ «Ախպար» օրաթերթի հրատարակած այդ տեղեկութիւնները որակուեցան անճիշդ եւ շինծու:
Խորհրդարանի նախագահ Նեպիհ Պըրրի, հարցազրոյցի մը ընթացքին անդրադառնալով 2019-ի պետական ամավարկը վաւերացնելու անհրաժեշտութեան, շեշտեց, որ ինք հաստատած է եւ կ՛ընդգծէ, թէ պէտք չէ ժամանակ կորսնցնել եւ ամէնէն արագ ժամանակամիջոցին պետական ամավարկը վաւերացնել` աւելցնելով, որ կառավարութիւնը մինչեւ 31 մայիս կրնայ առանց ամավարկի ցուցմունքներուն ծախսել:
Իր կարգին, պաշտպանութեան նախարար Էլիաս Պու Սաապ երէկ մամլոյ ասուլիսի մը ընթացքին յայտնեց, թէ ոմանք կը փորձեն երկրին մէջ տիրող տնտեսական տագնապը լիբանանեան բանակին պատասխանատուութիւնը նկատել, սակայն երկրին տնտեսական քաղաքականութիւնն է, որ երկիրը այս վիճակին հասցուցած է եւ ոչ թէ պաշտպանութեան նախարարութեան ամավարկը:
Ան հաստատեց, որ բանակն է երկիրը պաշտպանողը, բանակայինն է երկրին բարօրութեան ու քաղաքացիին անվտանգութեան համար նահատակուողը, եւ բանակն է, որ յանձնառու պիտի մնայ պետական ամավարկի մը, որ նիւթական կրճատումներ կ՛ընդգրկէ, սակայն առանց փոփոխութեան ենթարկելու զինուորին աշխատավարձը:
