Այս շաբաթ Սրբոց Թարգմանչաց տօնն է` յիշատակը Ս. Մեսրոպ Մաշտոցին, Ս. Սահակ Պարթեւ հայրապետին ու բոլոր անոնց, որոնք, աստուածային օժանդակութեամբ, հինգերորդ դարէն սկսեալ իրենց մտքի ու հոգիի լոյսով շքեղօրէն զարդարեցին մեր Եկեղեցւոյ ու հայութեան կեանքը ու ազգային մշակոյթի ճամբով Ոսկեդար կերտեցին:
Այս առթիւ, Հայ եկեղեցին իր սրբազան կամարներուն տակ անգամ մը եւս կը հռչակէ, որ Ս. Մեսրոպ Մաշտոցի լուսեղէն տեսիլքով ու թարգմանչաց սերունդներու բոլորանուէր աշխատանքով Աստուծոյ անմահական օրհնութիւնը իջաւ հայութեան կեանքէն ներս: Հետեւաբար նուիրական այս առիթով մեր խօսքը նախ կ՛ուղղենք հաւատացեալ մեր ժողովուրդին` յորդորելով մեր ազգի զաւակները, որ իբրեւ հզօր հաւատք` Սրբոց Թարգմանչաց յիշատակը կենդանի պահեն, որպէսզի քրիստոնէական ու ազգային անմահ արժէքներով ամրացած` պայծառ ու կանգուն մնայ հայութեան կեանքը:
Արդարեւ, մեր եկեղեցիներուն ու դպրոցներուն մէջ, այլեւ` մեր տուներէն ներս, պէտք է շարունակենք երկիւղածութեամբ յիշել հայոց այբուբենի գիւտին եւ Աստուածաշունչի թարգմանութեան պատմութիւնները եւ սերունդէ սերունդ հռչակենք, որ թարգմանչաց գործը սուրբ էր, եւ այդ գործին լծակիցները կը մնան յաւէտ օրհնեալ:
Ցարդ ո՛չ հուրը եւ ո՛չ ալ սուրը կրցան մեզ հեռացնել այդ հաւատքով ամրացած մեր ազգային գիտակցութենէն: Ս. Թարգմանչաց աւանդը կը մնայ առյաւէտ, որպէսզի մենք` յանուն մեր քրիստոնէական հաւատքին, յանուն մեր լեզուին ու տոհմային աւանդներուն, այլեւ` յանուն մեր պատմութեան եւ դարաւոր իղձերուն, շարունակենք կենդանի գործով մարտնչիլ ու արարել:
Անկասկած, Սրբոց Թարգմանչաց տօնին առիթով, այսօր անհուն ուրախութեամբ կ՛ողջունենք հայ վարժարանը ու կ՛օրհնենք անոր երդիքին տակ բացուող կրթական նոր տարին` սրտանց աղօթելով, որ վերջ գտնեն մեր կեանքին հետեւող աղէտները, որպէսզի Աստուծոյ բարերար օրհնութեամբ առիթ ունենանք աւելի պայծառ ապրումներով դիտելու հայ դպրոց յաճախող մեր զաւակներուն երթը:
Հայ դպրոցին վերամուտին առիթով արդիականութիւն փնտռող մեր ծնողներուն կը յիշեցնենք, որ սփիւռքեան պայմաններու մէջ հասակ առնող մեր ժողովուրդի զաւակները առաւելաբար կարիքը ունին ինքզինքնին ճանչնալու եւ կարիքը ունին զինուելու սեփական մշակոյթի ու պատմութեան արժէքներով, որոնց ճամբան կը սկսի հայ դպրոցով:
Մեր կեանքի ամէնէն ապահով յենարանը հայ դպրոցն է, որուն ճամբան տակաւին չէ ամայացած: Հետեւաբար, յանուն մեր ինքնութեան պահպանութեան, նուիրումով շրջապատենք հայ դպրոցը, որպէսզի վերընձիւղի ու վերականգնի մեր կեանքը:
Հայ դպրոցը իր տեղն ու կշիռը պէտք է պահէ մեր կեանքէն ներս: Այլապէս, եթէ հայ դպրոցը աղքատանայ, իրեն հետ կը տանի իրմով պայմանաւորուած մեր համայնական կեանքը: Հետեւաբար դարձեալ կը յիշեցնենք, որ օտար վարժարան յաճախող հայ աշակերտներուն թիւը խոտոր կը համեմատի ազգային ապրումներով առաջնորդուող լիբանանահայ մեր կեանքին հետ:
Վստահաբար Թարգմանչաց տօնը նաեւ պատեհութիւնը կը ստեղծէ կոչ ուղղելու մեր ժողովուրդին, որ բարոյապէս, նիւթապէս ու գործնական աջակցութեամբ զօրակցի հայ դպրոցին, որպէսզի, մասնաւորաբար` այս օրերու ծանր պայմաններուն մէջ, հայ դպրոցն ալ կարենայ խանդավառ գործունէութեամբ ու բեղուն արդիւնքով շարունակել իր նուիրական առաքելութիւնը: Անկասկած հայ դպրոցը այսօր պէտք ունի տաղանդաւոր ու նուիրեալ մշակներու, հայ կրթութեան վսեմ գործին աջակցող առատաձեռն բարերարներու, հայութեան ճամբաներէն հաւատարմութեամբ քալող ծնողներու եւ ուսման հետամուտ փայլուն աշակերտներու:
Հայ դպրոցը նաեւ պէտք ունի իր արձանագրած յաջողութիւնները նշմարող ու գնահատող ջատագովներու: Արդարեւ, հակառակ բոլոր թերութիւններուն ու դժուարութեանց, պէտք չէ թերագնահատենք հայ դպրոցին աշխատանքը, այլ մեր ինքնութեան ուրուագիծը անոր մէջ տեսնելով` պէտք է ջանանք զօրակցիլ հայ դպրոցին ու ձգտինք արդիականացնել անոր գործունէութիւնը: Մասնաւորապէս պէտք է զգանք, որ մենք ենք տէրը մեր դպրոցներուն ու մենք մեր նուիրումովն ու մասնակցութեամբը պէտք է պահենք ու պաշտպանենք զայն, պատուելու համար թարգմանչաց նուիրական յիշատակն ու ապահովելու համար մեր կեանքին հայադրոշմ ընթացքը:
Այս առթիւ կ՛օրհնենք` հայ վարժարանը, մեր աշակերտներն ու իրենց ծնողները, մեր դաստիարակները, մեր բարերարներն ու հայ դպրոցին բարեկամները, մաղթելով, որ լիբանանահայ կրթական ժառանգութիւնը առաւել եւս պտղաբերի ու հարստանայ:
Եւ վերջապէս, փառք տանք Աստուծոյ, որ իր զօրութեամբ միշտ կը պահպանէ մեր կեանքը եւ առիթ կ՛ընծայէ, որ մեր հաւատքովն ու աշխատանքովը շրջանցենք մեզ շրջապատող տագնապները ու մեր կեանքէն ներս գոյացած աւերածութիւնները դարմանելով` վերականգնենք մեր վիճակը ու լաւատեսութեան հոգին պարզենք ամէն տեղ:
Աղօթարար`
ՇԱՀԷ ԱՐՔ. ՓԱՆՈՍԵԱՆ
ԱՌԱՋՆՈՐԴ ԼԻԲԱՆԱՆԻ ՀԱՅՈՑ
