Փրակայի կեդրոնական հրապարակին վրայ ազրպէյճանական շրջանակները կազմակերպած են բացօթեայ ցուցահանդէս, ուր Արցախը եւ Հայաստանը ներկայացնող պատմական լուսանկարները ցուցադրուած են իբրեւ ազրպէյճանցիներու «պատմական հայրենիքի» մշակութային ներկայութիւն:
Հայաստանի եւ Արցախի պատմութեան եւ մշակութային արժէքներու միտումնաւոր այս նենգափոխումը Ազրպէյճանի պետական քաղաքականութեան հիմնական առաջնահերթութիւններէն մէկն է, որ կը միտի հող նախապատրաստել իր նուաճողական քաղաքականութեան արդարացման եւ օրինականացման համար: Դժբախտաբար Հայաստանի ներկայ իշխանութիւնները ունակ չեն հասկնալու այս ամէնը, իսկ հայ պատմաբանները եւ մշակոյթի գիտակները միայն քմծիծաղով կ՛անդրադառնան ազրպէյճանական ոտնձգութիւններուն, այդպէս ալ չգիտակցելով, որ հարիւր անգամ կրկնուած եւ լաւագոյնս մատուցուած սուտը կրնայ իբրեւ ճշմարտութիւն ընդունուիլ միջազգային քաղաքական հանրութեան կողմէ:
ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ, Հայաստանի Ազգային ժողովի «Հայաստան» խմբակցութեան պատգամաւոր Լիլիթ Գալստեան այս դէպքին վերաբերող իր մտահոգութիւնը յայտնեց ու քննադատեց Հայաստանի իշխանութիւնները` պաշտօնական օրակարգի վրայ Պաքուի մէջ պահուող ռազմագերիներու վերադարձի, Արցախի մշակութային ժառանգութեան պաշտպանութեան եւ արցախահայութեան վերադարձի իրաւունքի հարցերը անտեսելու կամ բաւարար չբարձրաձայնելու համար: Ան դիտել տուաւ, որ այս բոլորը պարարտ հող կը ստեղծեն Ազրպէյճանին «Արեւմտեան Ազրպէյճան» թեզի օրինականացման համար:
Լիլիթ Գալստեան կը գրէ.
«Մինչ պաշտօնական Հայաստանի քաղաքական օրակարգում Պաքւում բռնադատուող եւ խոշտանգուող հայ ռազմագերիների եւ այլ պահուող անձանց վերադարձի հարց պարզապէս չկայ, մինչ պաշտօնական Հայաստանի քաղաքական օրակարգում տեղ չունի Արցախի մշակութային ժառանգութեան պաշտպանութեան խնդիրը, մինչ պաշտօնական Հայաստանը տարբեր միջազգային հարթակներում լռում կամ, աւելի՛ն, խոչընդոտում եւ մերժում է բարձրաձայնել Արցախում ընթացող հայկական մշակութային եւ հոգեւոր ժառանգութեան ցեղասպանութեան խնդիրը, մինչ պաշտօնական Հայաստանը չի խօսում արցախահայութեան վերադարձի իրաւունքից, մինչ վարչախումբը պաշտօնապէս յայտարարում է եւ գլխաւորում թշնամական արշաւը մեր ինքնութեան յենասիւն Հայ առաքելական եկեղեցու նկատմամբ` արհեստական եւ ցեղասպան պետութիւն Ազրպէյճանը շարունակում է իւրացնել մեր հազարամեայ ժառանգութիւնը` միջազգային տարածքներում ամրապնդելով, այսպէս կոչուած, «Արեւմտեան Ազրպէյճան»-ի խօսոյթն ու գաղափարախօսութիւնը:
«Օրերս Փրակայի կենտրոնական հրապարակում ազրպէյճանական շրջանակների կողմից կազմակերպուած բացօթեայ ցուցահանդէսում ցուցադրուել են մի շարք պատմական լուսանկարներ Արցախից եւ Հայաստանից` դրանք ներկայացնելով որպէս իրենց` ազրպէյճանցիների, այսպէս կոչուած, «պատմական հայրենիք»-ում մշակութային ներկայութեան վաւերագրութիւններ:
«Ինչպէս ասում են` «Սուրբ տեղը դատարկ չի մնում»: Պարտուողական-յանձնուողական դիւանագիտութեան եւ նրա օրակարգերում մեր ինքնութեան եւ իրաւունքների պաշտպանութեան ամբողջական բացակայութեան խորապատկերին, նախայարձակ Ազրպէյճանն անցել է յարձակողական եւ ծաւալապաշտական քաղաքականութեան` իւրացնելով մերը, հայկականը` տարածքներից մինչեւ քաղաքակրթական ժառանգութիւն:
«Հայկական հետքի, հայկականութեան ջնջումը Ազրպէյճանում պաշտօնական քաղաքականութիւն է` ուղղորդուող եւ կառավարուող հէնց նախագահի կողմից:
«Ազրպէյճանն աշխատում է, նրանց դիւանագիտութիւնն յարձակողապաշտ է ու նախաձեռնողական: Միջազգային տարածքներում եռանդուն, Հայաստանի իշխանութիւնների կանաչ լոյսի ներքոյ, Ազրպէյճանը կ՛օրինականացնէ Արցախի ցեղասպանութիւնը, ներառեալ` հոգեւոր-մշակութայինը:
«Այս ընթացքում Հայաստանում կարծրանում է բանտ-պետութիւնը, ուր հալածւում է ընդդիմադիր քաղաքական մարդն ու այլախոհ միտքը:
«Պաշտօնական Հայաստանն այսպիսով մի կողմից խլացնում է ազրպէյճանաթուրքական իրական սպառնալիքը, միւս կողմից` վախի ու իրաւական անսանձ կամայականութեան մթնոլորտում ճզմւում է հանրութեան կամքը:
«Այս ամէնը գին ունի, վճարելու ենք բոլորս. «Արեւմտեան Ազրպէյճան» գաղափարը մտել է նաեւ մեր տարածքներ… կոյր պիտի լինել սա չտեսնելու համար»:
