ՍԻԼՎԱ ՍՈՂՈՄՈՆԵԱՆ
Լիբանանահայ գաղութը 20 եւ 21 դեկտեմբեր 2025-ին, «Լա Սաժես» հանդիսասրահին մէջ վայելեց Համազգայինի «Գայեանէ» եւ պալէի դպրոցներուն հրաշալի ներկայացումը` Չայքովսքիի «Տը Նաթքրաքըր»-ը: Այս ելոյթին գեղարուեստական ղեկավարներն են հայրենի արուեստագէտներ Կարէն Մակինեանն ու Ժագլին Սարխոշեանը: Ներկայացման մասնակցեցաւ նաեւ Համազգայինի «Քնար» պարախումբը:
Չայքովսքիի «Տը Նաթքրաքըր» շքեղ ներկայացումը հանդիսատեսին փոխանցեց դասական պալէի գեղեցկագոյն արտայայտութիւնները: Սկիզբէն մինչեւ վերջ բեմադրութիւնը հմայեց իր նրբագեղութեամբ, երաժշտական խորութեամբ եւ բեմական ամբողջականութեամբ: Ներկայացումը հաւատարիմ մնաց ստեղծագործութեան ոգիին եւ միաժամանակ հրամցուց մաքուր ու բարձր գեղարուեստական կատարում:
Պարողները ներկայացուցին պատկերներ, ուր ակներեւ էին դերասանական վարպետութիւնն ու արտայայտութիւնը: Գլխաւոր դերակատարները ցուցադրեցին դասական պալէի յստակ գիծեր եւ ընթացք տուին նիւթին: Անոնց երաժշտական զգայնութիւնը առանձնայատուկ էր, քանի որ իւրաքանչիւր շարժում ներդաշնակ կերպով միացած էր Չայքովսքիի երաժշտութեան: Խմբային պարերը ներդաշնակ էին, ուշադրութիւն կը գրաւէին իրենց ճշգրտութեամբ եւ շարժումներուն հմտութեամբ:
Յատուկ ուշադրութեան արժանի են ներկայացման մասնակցած բազմաթիւ երեխաները, որոնք բեմին փոխանցեցին թարմութիւն, անկեղծութիւն եւ կենդանութիւն, անոնք իրենց կարգապահութեամբ եւ պատասխանատու վերաբերմունքով մեծապէս նպաստեցին ներկայացման հմայքին:
Իսկ պատանի պարողները ցուցադրեցին տարիքէն աւելի հասուն բեմական գիտակցութիւն եւ շարժման յստակութիւն:
Մեծահասակ մենակատարները ներկայացուցին հասուն եւ մակարդակ ունեցող կատարումներ` ուժեղ թեքնիքի կողքին տալով արտայայտութեան խորութիւն: Հաճելի էր տեսնել երեխաներ, պատանիներ եւ մեծեր միասնաբար նոյն բեմին վրայ:
Մեծ գնահատանքի արժանի են գեղարուեստական ղեկավարները, որոնք կատարեցին արտակարգ եւ նուիրուած աշխատանք մը: Անոնց տեսլականը, մանկավարժական հմտութիւնը եւ համբերութիւնը ակնյայտ էին: Տարբեր տարիքային խումբերու միջեւ ստեղծուած ներդաշնակութիւնը վկայեց խոր գիտակցութիւն եւ բարձր գեղարուեստական պատասխանատուութիւն:
Տարազները եւ բեմական ձեւաւորումը` իրագործուած Նայիրի Ալեքսանտրեան-Կէօզիւպէօյիւքեանի կողմէ, մեծապէս հարստացուցին ներկայացման աշխարհը:
Տարազները պատրաստուած էին հարուստ գոյներով, նուրբ գործուածքով եւ գեղագիտական ճաշակով` իւրաքանչիւր կերպարին հաղորդելով առանձնայատուկ նկարագիր:
Բեմական տեսարաններու անցումները արագ էին ու թեթեւ: Հանդիսատեսը կապուած մնաց նիւթին, ինչ որ ամրապնդեց պալէի կախարդական մթնոլորտը: Ամէն մէկ տեսարան կը հոսէր բնական շարունականութեամբ` ստեղծելով երազային մթնոլորտ մը, որ հանդիսատեսը կը ներգրաւէր պատմութեան խորքը, ու ներկայացումը կը դարձնէր հոգեպէս ազդու:
Չայքովսքիի «Տը Նաթքրաքըր» ստեղծագործութիւնը դասական պալէի ամէնէն սիրուած եւ անմահ գործերէն մէկն է: Իր նուրբ, երազային եւ տօնական երաժշտութեամբ Չայքովսքիի երաժշտութիւնը լի է մեղեդային հարստութեամբ, նրբազգաց ռիթմերով եւ կենդանի գունաւորումներով, որոնք իւրաքանչիւր տեսարան վերածեցին գեղանկարի մը:
Համազգայինը միշտ կը ներկայացնէ արուեստն ու մշակոյթը բարձրագոյն չափանիշերով: Կը հաւատայ, որ բոլոր արուեստները վերջ ի վերջոյ կը հանդիպին ու կը միաւորուին` անկախ ազգութենէն եւ կը ծառայեն մարդկային ու հոգեւոր արժէքներուն: Այս հաւատքով Համազգայինը կը շարունակէ իր առաքելութիւնը` տարածել հայ մշակոյթը` միաժամանակ բաց մնալով այլ արուեստներու հանդէպ, հաստատելով, որ արուեստը կամուրջ մըն է ժողովուրդներու միջեւ եւ կենդանի միջոց` մեր ինքնութիւնը պահպանելու ու հարստացնելու: Հայ ոգիի կենդանի ժառանգութիւնը պահպանելով ու նոր լոյսեր վառելով` Համազգայինը իր ընթացքը կը շարունակէ յոյսով ու հաւատքով, սերունդէ սերունդ առաջնորդուելով` լոյսով լոյսին:
23/12/2025
