Երեսփոխան Ժեմիլ Սէյիտ շաբաթ օր յայտնեց. «Սուրիական աղբիւրներ երէկ Լիբանանին սպառնացին (ապա լրատուամիջոցներու ճամբով հերքեցին) վրէժխնդրական քայլերով, եթէ լիբանանեան բանտերուն մէջ բանտարկուած եւ կալանաւորուած սուրիացիներ ազատ չարձակէ»:
«Լիբանանի բանտերուն մէջ սուրիացի պատանդներ չկան, այլ բանտարկեալներ, որոնցմէ Սուրիան կրնայ ուզածը ստանձնել օրէնքներու հիմամբ եւ Սուրիոյ ու Լիբանանի միջեւ գերիներու փոխանակման համաձայնութեան ճամբով, եթէ ապագային գոյութիւն ունենայ եւ վաւերացուի»:
«Բանտարկեալներու փոխանակման այդպիսի համաձայնութիւն մը կնքելը կը բխի Լիբանանի եւ Սուրիոյ շահերէն, պայմանով որ զայն նախորդէ սուրիական շտապ եւ հրապարակային որոշում մը, որ Լիբանան գտնուող սուրիացի տեղահանուածներուն կոչ կ՛ուղղէ իրենց երկիր վերադառնալու եւ առանց խոչընդոտներու ընդունի տեղահանուածները, զորս Լիբանան Սուրիա կ՛արտաքսէ», ըսաւ երեսփոխանը:
«Անընդունելի է Լիբանանի հետ լրատուամիջոցներու ճամբով սպառնալիքով խօսիլ, այնքան ատեն որ Լիբանան դրական տրամադրուած է բոլոր նիւթերու քննարկման եւ այնքան ատեն որ երկու երկիրներու պաշտօնատարներուն միջեւ հաղորդակցութիւն կայ», յայտնեց Ժեմիլ Սէյիտ:
«Կը սխալի ան, որ կը կարծէ, թէ լիբանանեան ինքնութեան վրայ յարձակումի պարագային Լիբանան դիւրին պատառ մը պիտի ըլլայ, ինչ ալ ըլլան լիբանանցիներուն միջեւ տարակարծութիւնները, որովհետեւ անոնց մօտ գոյութիւն ունի միաձայնութիւն, թէ «Պիլատ Շամ»-էն անջատուած մաս մը չեն, այլ անկէ առաջ կային, եւ Լիբանանը կար եւ անկէ ետք ալ պիտի մնայ», աւելցուց ան:
«Բարի դրացնութիւնը երկու երկիրներուն միջեւ երկխօսութեան հիմքն է, մարդիկ կրթելը եւ կարգ մը տաք գլուխները հանդարտեցնելը սխալ չէ», յայտնեց Սէյիտ:
