ԽԱԺԱԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ
ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ
ՀՅԴ 35-րդ Ընդհանուր ժողովը աւարտեց իր աշխատանքները: Բայց այդ աւարտը լոկ ռազմավարական ճշգրտումներու աւարտ էր եւ սկիզբ` մարտավարական ծրագրաւորումի, աշխատանքի, իրագործումներու եւ մեր ազգին ու հայրենիքին կրած պարտութիւններուն շղթան շրջելու եւ զայն յաղթանակներու շղթայով փոխարինելու յոյս:
Այդ սկիզբն է, որ կրնայ իմաստաւորել որեւէ ժողովի մը աւարտը, իսկ այդ իմաստաւորումը համադաշնակցական պարտաւորութիւն է, որ կրնայ դրսեւորուիլ կազմակերպական կուռ կառուցուածքի, անհրաժեշտ միջոցներու ապահովումի եւ արմատներէն եկած սկզբունքներով զինուած` ժամանակակից միտքով դէպի ապագայ նայելու վճռակամութեամբ:
Առաջին այս յօդուածով թուենք այսօրուան ռազմավարական առաջնահերթութիւններուն շարքը, ապա յաջորդական յօդուածներով պիտի անդրադառնանք իւրաքանչիւրին մարտավարական պահանջներուն: Բնականաբար ռազմավարական առաջնահերթութիւններ ճշդելու տրամաբանութիւնը պիտի բխի մեր առջեւ ծառացած մարտահրաւէրներէն ու անցեալի սխալները առարկայականօրէն արժեւորելու ունակութենէն:
– Արցախի բռնագրաւումը, հայաթափումը եւ արցախահայութեան նկատմամբ իրագործուած ցեղասպանութիւնը առաջնահերթութիւն կը դարձնեն Հայաստանի մէջ արցախահայութեան հաւաքական կեցութիւնը:
– Արցախահայութեան հաւաքական կեցութիւնը անպայմանօրէն պիտի ունենայ հաւաքական երաշխաւորուած վերադարձի հեռանկար ու նպատակ:
– Արցախահայութեան հաւաքական կեցութիւնը եւ երաշխաւորուած վերադարձի իրաւունքի հետապնդումը միայն մէկ մասնիկ են Արցախի ազատագրման սեւեռակէտին:
– Արցախի ազատագրութեան եւ պաշտպանութեան մէջ իրենց անուրանալի աւանդը ունեցած` գերեվարուած ռազմաքաղաքական ղեկավարութեան ու այլ գերիներու կեղծ դատավարութիւնը լոկ անձերու նկատմամբ ի գործ դրուած ոտնակոխում չէ, այլ` ազատ ապրելու կամքն ու վճիռը հարուածելու լկտի փորձ:
– Հայաստանի անվտանգութեան ամրապնդումը խիստ կարեւոր երաշխիք է` պարտութիւններու շղթան կասեցնելու եւ ապագայ պարտութիւններ կանխելու:
– Հայաստանի հողային ամբողջականութեան վերականգնումը հայոց պետականութեան պահպանման ու հզօրացման առաջին հրամայականն է:
– Հայաստանն ու Արցախը տարածաշրջանային դերակատար դարձնելու նպատակի իրագործումը կարելի չէ հակազգային մտայնութեամբ: Ազգային գաղափարախօսութեան ու արժէքներու պաշտպանութիւնը անհրաժեշտ հրամայական է հայկական արեւելում ունեցող ազդու քաղաքականութեան համար:
– Հայաստան-Արցախ-սփիւռք եռամիասնութիւնը կիսատ ու անբովանդակ կը դառնայ, եթէ սփիւռքը չդիտուի իբրեւ ռազմավարական լծակ ու գործակից: Անհրաժեշտ է ամրապնդել սփիւռքի ոչ ինքնանպատակ ռազմավարական նշանակութիւնն ու ներուժը:
– Հայկական ազգային արեւելումը չի կրնար մեզ առաջնորդել միջազգային քաղաքական մեկուսացման: Այդ արեւելումի թելադրանքը այն է, որ դերակատար երկիրներու հետ պէտք է յարաբերութիւնները խորացնել` ազգային մեր շահերուն ու նպատակներուն հետ համընկնելու չափով:
Ահա այն առաջնահերթութիւնները, որոնք պէտք է հունաւորեն մեր ճամբան, եւ որոնք կը կարծենք, թէ կրնան համախմբել ազգային գաղափարախօսութեամբ գործող ու կեղծ արեւելումի օրակարգով չառաջնորդուող հայրենիքի ու սփիւռքի բոլոր ուժերը:
