ՅԱՐՈՒԹ ՄԱՎԵԱՆ
ՀՅԴ ԼԵՄ-ի «Շ. Մեղրեան» մասնաճիւղ
Անցնող երեք տասնամեակներուն սեպտեմբերը եղած է ազգային ապրումներով եւ յաղթանակի հպարտութիւններով յատկանշուած ամիս մը, որուն ընթացքին գերագոյն արժէքներ հանդիսացող տօներ կը նշուէին, հիմնականօրէն` Հայաստանի վերանկախացումը եւ Արցախի անկախութիւնը: Հայաստանի ներկայ իշխանութիւնները իրենց վարած հակահայ քարոզչութեամբ պատճառեցին Արցախի անկախութեան կորուստը եւ արժեզրկեցին Հայաստանի վերանկախացման ազգային տօնը: Իրականութեան մէջ անոնք ուզեցին նոյնիսկ խեղդել հայու պայքարունակ ոգին եւ ազգային դիմագիծը` հարուածելով այդ բոլորին հիմք հանդիսացող մշակոյթը, դաստիարակութիւնը եւ սկզբունքները:
Այսօր Արցախի տեղահանուած ժողովուրդին ցաւը մեզի կը յիշեցնէ, որ մեր պայքարը տակաւին աւարտած չէ: Արցախի մէջ տեղի ունեցածը պարզապէս պատերազմ չէր, այլ նաեւ` մշակութային, ցեղային եւ դիմագիծի ցեղասպանութիւն:
Իբրեւ սփիւռքահայեր` մեր ուսերուն վրայ դրուած պատասխանատուութիւնը նուազ չէ, քան` Հայաստանի մէջ բնակող հայուն, նոյնիսկ` շատ աւելի ծանր, որովհետեւ, պայքարը շարունակելու կողքին, մենք կը ձգտինք պահպանել մեր լեզուն եւ ազգային շունչը հայրենիքի հեռու զանազան երկիրներու մէջ: Հետեւաբար մենք կը շարունակենք պայքարը բոլոր ճակատներուն վրայ: Իբրեւ երիտասարդներ` պատրաստ ենք մեզմէ պահանջուածը կատարել` փորձելով մեր ազգին կրած ցաւը մեղմացնել, որպէսզի ան չկրկնուի: Սկզբունքային իմաստով, մենք պէտք է ըլլանք այն ուժը, որ կը պահպանէ մեր պատմութիւնը, մեր մշակույթը, մեր լեզուն` աշխարհին լսելի դարձնելով մեր ժողովուրդին ձայնը:
Մենք օգտագործենք մեր տրամադրութեան տակ եղող բոլոր տեսակի զէնքերը, յատկապէս քաղաքական հարթակներու վրայ ու կրթական եւ մշակութային միջոցառումներու ընթացքին` ներկայացնելու մեր պատմութիւնն ու Դատը: Մեր սահմանը միայն Հայաստան-Ազրպէյճան սահման չէ, այլեւ` համայն աշխարհը, որովհետեւ մեր պայքարը միջազգային ընտանիքին դէմ է` պահանջելու համար մեր իրաւունքները, մշակութային մեր կոթողներու պաշտպանութիւնը եւ արդարութեան վերականգնումը: Ի վերջոյ, մշակոյթը հաւաքականութեան մը գոյութեան փաստն է, որովհետեւ առանց մշակոյթի` ազգ մը կը դատապարտուի կորսուելու եւ ջնջուելու:
Իբրեւ հայ երիտասարդ` ես ինծի հարց կու տամ, թէ մենք ամէն գնով մեր կարելին կը կատարե՞նք պահպանելու համար մեր մշակոյթը, արժէքները եւ հայրենիքը: Բնականաբար, ո՛չ: Սակայն այս ընթացքին տեղի պէտք չէ տանք, պէտք է յեղաշրջում կատարենք մեր ներքին անտարբերութեան ու յուսալքութեան դէմ, որպէսզի հայու արժանավայել կերպով շարունակենք մեր երթը եւ ի վերջոյ վերահաստատենք սեպտեմբերեան արժէքները:
