ԹԱՄԱՐ ԵԱԳՈՒՊԵԱՆ
Տարի մը արդէն անցաւ, սիրելի՛ հայր, շատ արագ, կարծես երէկ էր: Տարի մը ամբողջ մեզմէ հեռու, բայց միշտ մեր սրտերուն մէջ ես:
Չէինք պատկերացներ, որ այսքան ծանր փոփոխութեան պիտի ենթարկուի մեր առօրեան, կեանքը: Չէինք երեւակայեր, որ յանկարծակի եւ անակնկալօրէն պիտի հեռանաս մեզմէ` սուգի մատնելով մեզ եւ շրջապատ մը ամբողջ, որ շատ կը սիրէր քեզ:
Յաճախ մենք մեզի հարց կու տանք, թէ արդեօք, խնամքի, բժշկական հոգատարութեան թէ այլ միջոցներու օգտագործման մէջ, մենք, Աստուած մի արասցէ, որեւէ թերութիւն արձանագրեցի՞նք, սխալեցա՞նք կամ աւելին կրնայի՞նք մատուցել: Ո՛չ, սիրելի՛ հայր, քեզ սիրողները, ամէն ինչ կատարեցին, ամէն կարելիութիւն ի գործ դրին, որ դուն մնաս մեզի հետ եւ ապրիս խաղաղութեամբ: Սակայն, կը հաւատանք, որ Աստուծոյ կամքին պէտք է հետեւիլ իբրեւ քրիստոնեայ հայորդիներ:
Հարկ է իրականութիւնը ընդունիլ եւ նայիլ դէպի ապագան: Վստահ եմ, որ երկինքէն մեզի կը հետեւիս եւ կը հսկես սիրելիներուդ` կողակիցիդ, զաւակներուդ, թոռներուդ եւ հարազատներուդ: Ամէն օր կը խօսինք քու մասիդ, կը յիշենք քեզ ու կ՛ապրինք յիշատակներովդ: Անուշիկ նկարդ մեր տան մէջ լոյս ու յոյս կը ներշնչէ, ինչպէս դուն կը կատարէիր ողջուց: Մեր մտածումներուն եւ աղօթքներուն մէջ ներկայ ես: Յաճախ քեզ կը յիշենք, որովհետեւ մեր ամբողջ կեանքը լեցուցեր էիր, քու զոհողութեամբ, նուիրումով եւ եզակի սէրովդ: Հոգատար էիր բոլորին հանդէպ եւ միշտ պատրաստ օգնելու եւ ուրախ պահելու շրջապատդ, նոյնիսկ խանգարելով հանգիստդ:
Աննման ամուսին էիր, ազնուասիրտ ու բարի հայր, կեանքով լեցուն մեծ հայր ու եղբայր: Յաճախ կը յիշենք, կը լսենք ու լուռ կ՛ապրինք կարօտդ, երբ քեզի մօտիկ կուսակցական ընկերներդ կը խօսին քու մասիդ: ՀՅ Դաշնակցութեան հանդէպ սէրդ ու հաւատքդ մեծ էր. այդպէս դաստիարակուած էիր մանկութենէդ: Միշտ ալ երկիւղածութեամբ կը հետեւէիր կուսակցութեան որեւէ աշխատանքի, որ կ՛առնչուէր հայութեան ու հայրենիքին: Չէիր հանդուրժեր սուտն ու կեղծիքը, մանաւանդ կուսակցական կեանքի մէջ: Շատ անգամ կը պոռթկայիր եւ ըմբոստ ոգիդ ցոյց կու տայիր, երբ անտարբերութեան թէ թերութիւններու ականատես կ՛ըլլայիր:
Այդուհանդերձ, խոր յարգանք ու սէր կը տածէիր պաշտած կուսակցութեանդ հանդէպ, որովհետեւ կը հաւատայիր անոր առաքելութեան: Գոհունակ էիր, ինչ որ կատարած էիր իբրեւ կուսակցական ընկեր ու շատերու բարեկամ:
Պա՛պ, շատ կարօտցած եմ քեզ ու միշտ կը փնտռեմ ֆիզիքական ներկայութիւնդ` գիտնալով հանդերձ, որ կը գտնուիս երկնքի արքայութեան մէջ:
Կարօտի այս նամակս, պա՛պ, թող ըլլայ սրտի խօսքս ու մխիթարանքս, ինչպէս նաեւ` փունջ մը կարմիր վարդեր շիրիմիդ վրայ:
Հանգիստ ննջէ, անուշիկ հայր:
Դուստրդ` ԹԱՄԱՐ ԵԱԳՈՒՊԵԱՆ
