Սգակից ներկաներ,
Այսօր հաւաքուած ենք հրաժեշտ տալու մեր աւագ ընկերոջ, Մուսա Լերան սերունդի վերջին մոհիկաններէն եւ Այնճարին շունչ տուող սերունդի առաջին զաւակներէն ընկեր Գեղամ Հաւաթեանին:
Որքան ալ մեզմէ հեռացող անձը ըլլայ տարիքով մեծ, աւագ սերունդի անդամ անձնաւորութիւն մը, անոր մահուան գաղափարին հետ հաշտուիլը դիւրին բան չէ, սակայն մխիթարութիւնը մեծ է, երբ կը նայիս անոր անցած ճանապարհին ու կը տեսնես, որ սկիզբը թէեւ շատ քարքարոտ է, սակայն աստիճանաբար դարձած է կանաչ եւ եղած է բեղուն ու արդիւնաւէտ:
Այդ ճանապարհը սկիզբ առած է մեր պատմական Մուսա Լեռէն եւ փշոտ ու քարքարոտ ուղիներով հասնելով Այնճարի հիմնադրութեան ճահճոտ տարիներ: Գեղամ Հաւաթեան իր մանուկ հասակին կորսնցուցած է իր ծնողները ու որբ մնալով իր քրոջ եւ երկու եղբայրներուն հետ` Այնճարի առաջին սերունդին հետ միասնաբար պայքարած է կեանքի ամենադառն պայմաններուն դէմ, եւ այդ դառն պայմաններուն մէջ աւարտելով «Ազգային Յառաջ» նախակրթարանը, աւելի բարձր կրթութեան երազով մեկնած է Պէյրութ ու յաճախած «Ն. Փալանճեան» ճեմարան` աշակերտելով Մուշեղ Իշխանին, Տասնապետեանին եւ ուրիշ հայ տիտաններու, սակայն դժբախտաբար աղքատութիւնը թոյլ չէ տուած անոր` դառնալու Ճեմարանի շրջանաւարտ եւ իր այդ երազի իրականացումը իր թոռներուն կտակելով` վերադարձած է Այնճար ու իր մշակ-բանուորի նկարագրով լծուած է աշխատանքի: Ամուսնացած է ու կերտած` հայեցի պայծառ դիմագիծով ընտանիք, իր աշխատանքին հետ միասին Դաշնակցութեան շարքերուն միջոցով ծառայած է իր գիւղին եւ ժողովուրդին:
Կրթութեան հաւատացեալ մը ըլլալով` ան մեծ նուիրումով ծառայած է իր սիրելի «Ազգային Յառաջ Գ. Կիւլպէնկեան» վարժարանին` դառնալով նախ «Յառաջ» վարժարանի Շրջանաւարտից միութեան հիմնադիր անդամ, ապա նաեւ` վարժարանի խնամակալ, տարիներ վարելով խնամակալութեան ատենապետի պաշտօնը:
Եղած է նուիրեալ ՀՄԸՄ-ական, համազգայնական: Փոքր տարիքէն հետեւելով Դաշնակցութեան ծրագիրին` եղած է դաշնակցական պատանի, երիտասարդ, ապա մնալով «Կարմիր Լեռ» կոմիտէութեան շարքերուն մէջ` իր սիրելի կուսակցութեան ճամբով ծառայած է իր գիւղին ու ժողովուրդին` աշխատելով տարբեր յանձնախումբերու մէջ ու վերցնելով տարբեր պատասխանատուութիւններ: Սակայն իր ամենամեծ աւանդը այս գիւղին եղած է այն, որ երբ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի ամենածանր տարիներուն ստանձնած է «Կարմիր Լեռ» կոմիտէի հերթապահի պարտականութիւնը, եւ այդ տարիներուն երբ գիւղը լեցուած էր հայ գաղթականներով, ու կոմիտէն կը գտնուէր դժուարութեան առջեւ զանոնք տեղաւորելու գիւղին մէջ, ընկեր Գեղամ առաջինը իր եւ իր հարազատներուն տան դռները բացած է անոնց առջեւ` օրինակ դառնալով ուրիշներուն:
Ահա այսպիսի հաւատաւոր դաշնակցական էր ընկեր Գեղամ Հաւաթեանը ու մինչեւ իր մահը մնաց նուիրեալ իր սիրելի կուսակցութեան, գիւղին ու ժողովուրդին…
Յիշատակդ անթառամ մնայ, սիրելի ընկեր, ՀՅԴ «Կարմիր Լեռ» կոմիտէութիւնը քու գաղափարակից ընկերներուդ ու համայն Այնճարի անունով իրենց խորին ցաւակցութիւնները կը յայտնեն զաւակներուդ, թոռներուդ ու հարազատներուդ:
Հողը թեթեւ գայ վրադ:
