Սլաք. Նիկոլ… Փաշինիեւ, Սուրէն… Պապիկեարով

Ս. Մ.

Շնորհուելիք շքանշանին նախագիծը

Գորիս-Կապան մայրուղիին ծանօթ հատուածը «Ազրպէյճանի հող» ճանչցող Նիկոլ Փաշինեանի յայտարարութենէն ետք (Ազգային ժողովի ամպիոնէն), սրամտութիւն մը փրթած է Հայաստանի մէջ: Կ՛ըսուի, որ Փաշինեան մտահոգ չէ, թէ կրնայ կորսնցնել երկրին ղեկը, որովհետեւ ապահոված է աւելի «իւղոտ» պաշտօն մը: Ան կրնայ ըլլալ Հայաստանի մէջ Ազրպէյճանի առաջին արտակարգ եւ լիազօր դեսպանը, անմիջապէս որ դիւանագիտական յարաբերութիւններ հաստատուին երկու երկիրներուն միջեւ: Նման պաշտօնի կոչուելու պարագային, տեղի պիտի ունենայ (եղեր) նաեւ անուանափոխութիւն, անոր մականունին «եան»-ը պիտի փոխարինուի «իեւ»ով, համահունչ` Ալիեւին: Նոյն սրամիտները կ՛ըսեն, որ փոխ վարչապետ Սուրէն Պապիկեանն ալ կրնայ բարձր պաշտօն մը ստանալ Ազրպէյճանէն, որովհետեւ ան ալ ձայնակցած է Փաշինեանի` յիշեալ ճամբուն «ազերիական պատկանելիութիւն»-ը աստիճան մը աւելի՛ պաշտօնականացնելու համար: Այդ օրը Պապիկեանին «եան»-ն ալ պիտի փոխարինուի ազերիահունչ «եարով»-ով, թէեւ ինք կը նախընտրէ (եղեր) Պապիկովը:

Կ՛ըսուի, թէ սկսած է կազմուիլ ազերիական դրօշակով զարդարուած` ուսապարկ կրողներու շարք մը. շատեր պատրաստակամութիւն կը յայտնեն միանալու իրենց շեֆի երգչախումբին (ԱԱԾ-ականներ արդէն բացին ճամբան), նման «իւղոտ պատառներ» ձեռք բերելու երազներով (խօսքը ճամբաներու բացման մասին է):

Ընդդիմադիրներ, պատմագէտներ, քարտէսագէտներ, սահմանագէտներ եւ սահմանադրագէտներ հազար ու մէկ հիմնաւորումով կ՛ապացուցեն, որ Փաշինեան եւ ձայնակիցները սխալ են, թէ` «խորհրդային օրերուն կամ աւելի ուշ կատարուած վարչական սահմանագծումներով» կարելի չէ միջպետական սահման ճշդել, թէ` Փաշինեանի այս ու նմանօրինակ խօսքերը միջազգային ընտանիքին կողմէ կը նկատուին Հայաստանի պաշտօնական կեցուածքը, որմէ միայն վնաս պիտի հասնի Հայաստանին ու Արցախին, պատերազմէն ետք բարդացած հարցերու դարմանումը աւելի՛ պիտի դժուարացնէ: Որո՞ւ հոգը… Փաշինեան եւ իր ամենագէ՜տ գործակիցները վճռած են «յառաջ քշել իրենց էշը»: Ի՞նչ սահմանադրութիւն, ի՞նչ միջազգային օրէնք, ի՜նչ պետութիւն եւ անկախութիւն: Կան արտաքին «տէրեր», որոնք կը չափեն-կը ձեւեն-կը կտրեն իրենց ուզածին պէս` հետապնդելով իրենց շահերը: Դաւաճան ըսողը մեղանչա՞ծ կ՛ըլլայ:

Մինչեւ իսկ եթէ ակնթարթ մը, մի՛այն մէկ ակնթարթ յարինք փաշինեանական երգչախումբի մտածողութեան, ինչո՞ւ մենք մեզի իրաւունք չենք տար յիշեցնելու, որ խորհրդայիններու օրով կատարուած սահմանագծումներով Արցախն ու իր ենթաշրջանները` Գետաշէնն ու Շահումեանը ի վերջոյ ունէին մեզի համար շատ աւելի նպաստաւոր վիճակ, մինչդեռ հիմա ամէն դասաւորում (գրաւոր թէ բանաւոր համաձայնութիւններով) կ՛ընթանայ ի շահ Ազրպէյճանի եւ… Թուրքիոյ:

(Բացայայտօրէն կ՛անտեսուի ուրիշ աղէտ մը, այն, որ Ազրպէյճան Հայաստանին կը պարտադրէ ի վերջոյ հասնիլ այնպիսի սահմանագծումի մը, որ Արցախը վերջնականապէս իրեն ձգուի, նաեւ, ըստ կարելւոյն, պատառիկներ խլէ Հայաստանէն, որպէսզի աւելի հանգիստ կերպով իրականացնէ «Զանգեզուրի անցք»-ին ծրագիրը):

***

Կար ժամանակ, որ մարդը Աստուածաշունչէն մէջբերումներ կ՛ընէր, հիմա կը կարդայ (եղեր) Հին կտակարանի էջերը: «Պեղումները» արդիւնաւորուեր են, երբ կարդացեր է Մովսէս մարգարէին Սինա լեռը բարձրանալուն պատմութիւնը եւ սքանչացեր է Տասնաբանեայի առաջին պատուէրով` «Ես եմ քու Տէր Աստուածդ…»: Անկէ ներշնչուած է, որ ան որոշեր է մէկդի նետել սահմանադրութի՛ւնն ալ, օրէնքն ու ուսուլն ալ (հա՛, հա՛, ուսո՛ւլ, որ նաեւ թուրքերուն գործածած մէկ բառն է), եւ իբրեւ նորագոյն «Եհովա»` հայութեան կը պատգամէ. «Ես եմ քու տէրդ եւ տիրականդ, օրէնքիդ ու սահմանադրական մտածողութեանդ ալֆան (պեթային եւ մնացեալին պէտք չունիք), կ՛ընեմ` ի՛նչ որ ուզեմ: Չէ՞ որ զիս ընտրեցիք ձեր ազատ կամքով, երկաթէ մանտաթ տուիք ինծի: Շուշին որակեցի դժբախտ ու տժգոյն, համաձայնեցաք, վաղն ալ կ՛ըսեմ, որ Գորիսն ու Կապանն ալ մեզի պէտք չեն, թող մեր ազերի ղարտաշները բարով վայելեն…»: Մի՜ անտեսէք խոստացուած բարիքները. երբ ճամբաները բացուին, ազերիները կրնան այդ շրջաններէն հեռացուելիք հայերը երբեմն բարեկամաբար հիւրընկալել, թէյ-սուրճ հրամցնել: Թուրքիա հայ զբօսաշրջիկ տանողներուն գործի դաշտն ալ կ՛ընդարձակուի:

***

… Եթէ իրականանայ (կ՛ըսեն) դեսպանանալու Փաշինեւի երազը, գրպանը ունի (եղեր) պատմական այլ դէմքերէ նշանաւոր խօսքեր: Օրինակ` «Ինձմէ ետք ջրհեղեղ», իսկ եթէ կրճատուող Հայաստանի մէջ տագնապներ ստեղծուին` «Հացի փոխարէն կարկանդակ կերէք»:

Լաւատեղեակ սրամիտները նաեւ կ՛ըսեն, որ Փաշինեան ու գործակիցներ ընդդիմադիրներուն (արդար) քննադատութիւններուն եւ քողազերծումներուն դիմաց, իրենց գրպանին ունին «մահացու» փամփուշտներ, նման այն մէկուն, որ անցեալ ամիս արձակուեցաւ «պատմագէտ» ՔՊ-ականի մը կողմէ երբ ընդդիմադիրի մը ըսաւ, որ «առաջին հանրապետութեան օրերուն ունէիք 60 հազարնոց Հայաստան մը եւ անկէ փոխանցեցիք միայն 29 հազարի բաժին մը»: Փաշինեանի փամփուշտներէն մէկն ալ պիտի ըլլայ (եղեր) յիշեցնել, որ երբ 1918-ին ոչինչէն ծնունդ առաւ Հայաստանի Հանրապետութիւնը, անիկա հազիւ 11-12 հազար քառ. քմ. էր, ուրեմն, եթէ թուրքերն ու ազերիները այդ տարածքէն դուրս գտնուող բաժինները վերստին կուլ տան, իրենց իրաւունքն է, հալա՛լ է (ի՜նչ պատմութիւն, ի՜նչ անվիճելի աշխարհագրական տարածք, ի՜նչ Սեւր: Ատոնք բոլորն ալ արձանագրեցէք «կեղծ կատեկորիա»-ներու շարքին):

***

Հիմա, սիրելի՛ ընթերցող, անկե՛ղծօրէն պատասխանէ սա հարցումին. նման մտածողութեան եւ ծրագիրի տէր մարդը արժանի չէ՞ արտակարգ եւ լիազօր դեսպանի կոչումին, վրան ալ` չ՛արժե՞ր, որ անոր շնորհուին Հայտար Ալիեւի ու Ստալինի անուններով շքանշաններ:

16 սեպտեմբեր 2021

 

Like on Facebook
  •  
  •  
CATEGORIES
Share This

COMMENTS

Wordpress (1)
  • varouj garabedian 1 month

    Վերջին բարակրաֆին հարցումին պատասխանը ունիմ. այո, արժանի է շատ շքանշաններու, քանի մը հատ ալ Թիւրքիայէն: Երանի ըսէր, որ Էրտողանն ալ Միւստաֆա Քէմալի եւ ջարդողներու շքանշանը պիտի տայ, որովհետեւ աս Բաշինեանը եւ ընկերները Հայաստանի եւ Արցախի շահերէն աւելի, Թիւրքերուն եւ Ազերիներուն շահերուն կը պաշտպանեն: Էտրողանն ալ սկսէր է լաւ նշաններ տեսնել Հայաստանէն, ինչպէս որ Բաշինեանը տեսաւ Թիւրքիայէն. վաղը երբոր Զանքեզուրի մասը արնեն եւ կլլեն, դեր աս մարդոց հաւատացող պիտի մնա՞յ հայութեան մէջը: Հիմա դեր կայ շատ եւ մէկը իրենց չիըսեր, որ ժողովուրդը ասոնց քվէ չիտուաւ, որ Արցախի մնացեալ մասը եւ Հայաստանէն ալ մասեր նուիրեն Ազրպէյճանին, որ ըսել է նաեւ Թիւրքիային:

  • Disqus ( )