Վաղը ճակատագրական օր է մեր երկրի ժամանակակից պատմութեան մէջ: Առիթ է մեր համազգային երթը վերահունաւորելու դէպի պետականութեան ամրակայում, դէպի արժանապատիւ խաղաղութիւն:
Հարուածուած են մեր պետականութեան յենասիւները: Գլխատուած են պաշտպանական եւ դիւանագիտական համակարգերը: Չէզոքացուած է ներհասարակական համերաշխութիւնը: Անջատուած է խաղաղութեան արժանապատիւ բնոյթը:
Աշխարհաքաղաքական գործընթացները չեն ընթացած մեզի ի նպաստ. անոնք գործի դրուած են, երբ պետական մակարդակով հրամցուած են խաղաթուղթերը օգտագործելու հնարաւորութիւններ: Յայտարարութիւններով, ռազմաքաղաքական քայլերով, դիւանագիտական մակարդակի վրայ բանակցային անել ելքեր ձեւաւորելով եւ հակազդեցութեան կարգով վարչակառավարման դրութեան մէջ հակապետական մտածողութեամբ շարժելով:
Խորհրդարանական արտակարգ ընտրութիւնները սկզբունքով կոչուած են հանգուցալուծելու այս դժուար կացութիւնը: Դժբախտաբար նախընտրական քարոզարշաւը որեւէ ձեւով չլիցքաթափեց լարուած մթնոլորտը. աւելի ճիշդը` գերլարեց եւ շիկացուց արդէն իսկ անհանդուրժողականութեամբ յատկանշուած հասարակական դաշտը:
Ընտրութիւններու նախօրեակին գումարուած ՀՅԴ Լիբանանի Շրջանային ժողովը, հայաստանեան իրավիճակին վերաբերեալ կը կատարէր հետեւեալ հաստատումը.
«ՀՅԴ Լիբանանի 72-րդ Շրջանային ժողովը իր ամբողջական ու անվերապահ աջակցութիւնը կը յայտնէ ՀՅԴ Հայաստանի կառոյցին բոլոր կեցուածքներուն` բողոքի ու անհնազանդութեան ցոյցերէն մինչեւ «Հայաստան» դաշինքի ձեւաւորում, որոնց նպատակը Հայաստանի ու անոր ժողովուրդին փրկութիւնն է եւ արցախեան Բ. պատերազմի աղէտին պատասխանատու իշխանութիւններուն հեռացումը: Ուստի, ժողովը հայրենի ժողովուրդին կոչ կ՛ուղղէ համախմբուելու «Հայաստան» դաշինքին շուրջ` պաշտպանելու համար Հայաստանի պետականութիւնն ու հողային ամբողջականութիւնը եւ հեռացնելու հայրենակործան ու հողատու ներկայ իշխանութիւնը»:
Այս բանաձեւին մէջ կան վերջին շրջանին մեր երկրին ապրած ծանրագոյն հոլովոյթի ընդհանուր ուղղութիւնները: Բողոքի եւ անհնազանդութեան ցոյցերը հետեւած էին նոյեմբեր 9-ի տխրահռչակ յայտարարութեան: Քաղաքագիտական եւ հասարակագիտական տարրական օրինաչափութիւնները կը յուշէին, որ նման ծանր պարտութիւն կրած գլխաւոր պատասխանատուն պէտք է ներկայացնէր հրաժարական: Ընդդիմադիր դաշտի համախմբումը սակայն անձի հրաժարականով կամ իշխանութեան ստանձնումով չէր պայմանաւորեր ժողովրդային շարժումը: Անցումային կառավարութիւնը պիտի վերահաստատէր ներհասարակական համերաշխութիւնը, պետութիւնը վերականգնէր, ազգային օրակարգը վերադարձնէր կառավարութեան սեղանին եւ անկէ ետք կազմակերպէր արտահերթ ընտրութիւններ: Շարժումը չզանգուածայնացաւ տարբեր պատճառներով:
Այժմ, ինչպէս կը հաստատէ 72-րդ Շրջանային ժողովը, կայ տարածքային ամբողջականութեան եւ պետականութեան պաշտպանութեան հրամայական: Խախտած է Արցախի Հանրապետութեան տարածքային ամբողջականութիւնը: Ոտնձգութիւններ կատարուած են Հայաստանի Հանրապետութեան սահմաններուն ուղղութեամբ: Պարտուած վիճակի մէջ Երեւանը կը նախապատրաստուի նոր միակողմանի համաձայնագիրներու ստորագրութեան: Սահմանագծման եւ սահմանազատման գործողութիւններու անուան տակ Պաքուն կը նախապատրաստուի արցախեան խնդիրը վերջնականապէս լուծել, իսկ Անգարան կը վերաբարձրաձայնէ իր նախապայմաններուն մասին:
Պարտուած ուժի, պարտուած գլխաւոր պատասխանատուի փոփոխութիւնը մեկնակէտ է ու նախապայման նոր յանձնուողականութիւններու չդիմելու. ներհասարակական համերաշխութիւնը կայացնելու, պետականութեան դիրքերը վերաամրակայելու եւ բանակցութիւններու նոր էջ բանալու:
Վաղը անձի փոփոխութեան խնդիր չէ, որ դրուած է. ո՛չ ալ սոսկ իշխանափոխութիւն իրականացնելու սովորական կարգով: Խնդիրը ուղղակիօրէն կը վերաբերի տարածքային ամբողջականութեան եւ պետականութեան պահպանման:
Համազգային այս երկու սկզբունքներու պաշտպանութեան յանձնառութիւնն է, որ պիտի կատարէ հայ ժողովուրդը Հայաստանի Հանրապետութեան տարածքին:
