Յանուն Նորանոր Մայիսեան Յաղթանակներու

ՔՐԻՍԹԻՆ ԴԱՆԻԷԼԵԱՆ-ՍԱՐԳԻՍԵԱՆ

Մայիս ամիսը առհասարակ հայ ժողովուրդի սրտին խօսող պատմական, եկեղեցական եւ ազգային արժէքներ յիշատակելու ամիս եղած է:

451 թուականի մայիս 26-ը օրն էր ի խնդիր հաւատքի եւ հայրենիքի մղուած Աւարայրի վճռական ճակատամարտին, որ երկարաձգուեցաւ մինչեւ 484 թուականի Նուարսակի դաշնագիրը,  որուն շնորհիւ պարսիկները հրաժարեցան հայ ժողովուրդը հաւատափոխ ընելու իրենց ծրագիրէն, որովհետեւ ո՛չ իրենց հուրը եւ ո՛չ ալ սուրը կրցան հայու ոգին հեռացնել քրիստոնէական հաւատքէն:

Մայիս ամիսը հայոց աշխարհին համար գեղեցկութեան, պտղաբերութեան եւ մայրութեան ամիս է, որով հայ մայրը կը գնահատուի իր մեծ սիրոյն եւ անձնուիրութեան համար:

Վերջին հարիւրամեակին մայիս ամիսը դարձաւ խորհրդանիշը հայ ժողովուրդի ինքնութեան, ազգային արժանապատուութեան եւ հայու անպարտելի նկարագիրի արտացոլացումին:

103 տարի առաջ Ցեղասպանութենէն ճողոպրած ժողովուրդ մը բեկանուած` բայց ո՛չ փշրուած կամքով, արիւնաքամ` բայց ո՛չ անշնչացած հոգիով, գոյապահպանման յաղթական կոթողը  հաստատեց` փիւնիկի նման մոխիրներէն դուրս գալով եւ իր սրբազան քաջերուն արիւնով հայրենիքը ազատագրելով, երբ Եռագոյն դրօշը ծածանեցաւ Հայաստան աշխարհի տարածքին:

1918 մայիս 28-ին Սարդարապատի ղօղանջներուն ներքեւ հայ ազգը յարութիւն առաւ եւ իր սեփական ուժերով անկախութիւն կերտեց, աշխարհի չորս կողմը ցիր ու ցան եղած հայութեան նոր յոյս ու հաւատք ներշնչեց` գոյատեւելու եւ դիմակալելու ամէն տեսակի դժուարութիւններու:

Հայապահպանումը դարձաւ սրբազան աւանդ եւ առաքելութիւն` յաջորդող սերունդներու աչքերը յառելու դէպի Մայր հայրենիք, դէպի արցախեան բռնագրաւուած հողերու ազատագրում: Եւ այսպէս, 90 տարի ետք, մայիս 9-ին, Շուշիի ազատագրումով Արցախի հողային ամբողջական տարածքը վերադարձաւ իր արդար իրաւատէրերուն, եւ հայ ժողովուրդը աշխարհով մէկ աննկարագրելի հպարտութիւն զգաց Շուշիի բարձունքներէն Ղազանչեցոց Ս. Ամենափրկիչ եկեղեցւոյ ղօղանջող զանգերով:

Մայիս ամիսը դարձաւ անկրկնելի յաղթանակներ տօնախմբելու ամիս: Սակայն, քաջերու արիւնով իրականացուած յաղթանակներ պահպանելը կը պահանջէ բարձր գիտակցութիւն, ուժեղ ոգի եւ անձնուէր ղեկավարութիւն:

Այսօր, դժբախտաբար, մենք դարձեալ կ՛ապրինք ազգային ողբերգութեան ժամանակաշրջան մը: Հայոց արիւնով կերտուած յաղթանակները կը կորսուին: Նահատակներու արիւնով նուիրագործուած արցախեան հողերու տարածքներ յանձնուած են թշնամիին, եւ ներթափանցումի նոր փորձեր եւ գաղտնի  համաձայնագիրներ կը կնքուին` յանձնելու համար  Հայաստանի կարգ մը շրջաններու հողեր, եւ մենք ազգովին լուռ կը դիտենք. կը դիտենք, թէ ինչպէ՛ս թշնամին կը սրբապղծէ հայոց հնադարեան արժէքները, վանքերը եւ մշակութային կոթողները` հայ ժողովուրդի գոյութեան հետքերը բնաջնջելու նպատակով:

Մենք կրաւորակերպ կը դիտենք, թէ ինչպէ՛ս թշնամին ազատօրէն եւ լկտիաբար մուտք կը գործէ Սիւնեաց աշխարհի պարտադրաբար անտէր լքուած բարձունքները, որոնք, ո՛վ հեգնանք, հայրենիքի տհաս ղեկավարութեան կողմէ կը ստորագնահատուին իբրեւ «ամայի որոշակի տարածքներ»:

Այո՛, մենք կը դիտենք առանց դիմադրութեան:

Հայաստանի ղեկավարութիւնը «բանակցութիւններու» կը դիմէ իր սեփական հողերէն թշնամին հեռացնելու.  ի՞նչ բանակցութիւն եւ ինչի՞ բանակցութիւն… Ինչո՞ւ այսքան տկար, կարճատես եւ թրքամէտ ղեկավարութիւն մը կը հանդուրժենք:

Ժամն է այլեւս, որ սթափինք բոլորս եւ անխտիր զօրաշարժի ենթարկենք համազգային մեր բոլոր ուժերը:

Այո՛, հայու ոգին թմբիրի մէջ է, ղեկավարութիւնը այլասերած եւ աթոռամոլ դարձած է, ազգային գիտակցութիւնը վտանգուած է: Այո՛, մենք կրեցինք ամօթալի պարտութիւն` ներքին դաւադրութեան պատճառով: Անգամ մը եւս կորսնցուցինք մեր հողերն ու դարաւոր մշակութային վայրերը, զոհեցինք աննման հերոսներ եւ յուսալքուեցանք. սակայն,  հայոց պատմութիւնը ինք կը վկայէ, թէ մեր դարաւոր պատմութեան ընթացքին, սեւ ամպեր փոխարինուած են պայծառ երկնակամարով, եւ իւրաքանչիւր փոթորիկ փոխարինուած է հրաշագործ ծիածանով:

Մեզմէ իւրաքանչիւրը, այսօր, իր հոգիի պարտքը ունի փոխանցելիք մեր հայրենիքի հզօրացման ի խնդիր: Փոխանակ մոմ ու խունկ վառելու ի յիշատակ Եռաբլուրի մեր զոհերուն, ժամն է, որ Եռաբլուրի մէջ հանգչած հոգիներով ներշնչուած ու զօրացած մեր աչքերը ուղղենք դէպի հզօր բանակ, գիտակից եւ շրջահայեաց ղեկավարութիւն, դէպի հայրենիքի անվտանգ սահմաններ, դէպի Արցախ` ազգային արժանապատուութեան վերականգնում եւ Ցեղասպանութեան մեր արդար իրաւունքներու հատուցում:

Իբրեւ սփիւռքահայեր ժամանակն է, որ մենք աւելի ամուր կառչինք հայապահպանման մեր սուրբ առաքելութեան, եւ մայիսեան  մայրութեան, գեղեցկութեան եւ յաղթանակներու այս ամսուան մեր տեսլականը ըլլայ նորանոր նուաճումներու աղբիւր:

Մեր դարաւոր պատմութեան մէջ հայ մայրը իր ամբողջական ներդրումը ունեցած է յաղթանակներ կերտելու եւ հայեցի դաստիարակութիւն ամրապնդելու աշխատանքին մէջ:

Մայիսը է՛ եւ կը մնա՛յ հայ ժողովուրդի յաղթանակներու, վերականգնումի եւ հզօրացման ամիս. թող որ յաջորդող մայիսներուն մենք բոլորս վկաները ըլլանք Ղազանչեցոց եկեղեցւոյ զանգի ղօղանջներուն, աչալուրջ, դիւանագէտ, ազգային արժէքներով դաստիարակուած եւ հեռատես ղեկավարներու, ինչպէս նաեւ ամբողջական Հայաստանի անվտանգ սահմաններուն:

 

 

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )