Մխիթարեան վարժարանի աշակերտները Սրբոց Թարգմանչաց տօնը նշեցին չորեքշաբթի, 31 հոկտեմբեր 2018-ին: Յայտագիրը սկսաւ Լիբանանի, Հայաստանի եւ միաբանութեան քայլերգներու ունկնդրութեամբ: Բացման խօսքը կատարեց 8-րդ դասարանի աշակերտ Նարեկ Կարճիկեանը, որ հարց տուաւ. «Ո՞վ է հայ ազգը` առանց այբուբենին եւ առանց իր ոսկեղնիկ հայերէնին… շատոնց ձուլուած եւ անհետացած պիտի ըլլայինք: Աստուծոյ նախախնամութեամբ հայը դարերու վրայ մնաց հայ, եւ ուր որ գնաց, իր սրտին ու հոգիին մէջ սրբացուց իր լեզուն, հաւատքն ու մշակոյթը»: Ան բոլոր աշակերտներուն անունով խոստացաւ պահել ու պահպանել մեր ոսկեղենիկը` մեր աննման լեզուն, մի՛շտ նորոգուած ու երիտասարդ շունչով:
Մանկապարտէզի եւ Ա. դասարանի աշակերտները ելոյթ ունեցան «ԱԲԳ» երգով, ապա Ա. դասարանի աշակերտները ոսկեդարի պատմական տուեալները ներկայացուցին պատկերաւոր ձեւով: Բ. եւ Գ. դասարաններու աշակերտները ասմունքեցին Խաչիկ Դաշտենցի «Մեսրոպ Մաշտոցին» բանաստեղծութիւնը, իսկ 4-էն մինչեւ 8-րդ կարգի խումբ մը աշակերտներ ներկայացուցին «Հայ լեզուին հրաշքը», «Այբուբեն հայոց» եւ «Հայերէն» քերթուածներու համադրում մը, ինչպէս նաեւ` Համօ Սահեանի «Մեր լեզուն» բանաստեղծութեան երգը` Սիպիլի կատարողութեամբ:
Պատգամախօս Սեպուհ վրդ. Կարապետեանը իր խօսքին մէջ անդրադարձաւ հայոց պատմութեան ամենակարեւոր իրադարձութիւններէն` ոսկեդարու թարգմանչական աշխատանքի կարեւորութեան, որով հայ ժողովուրդը սկսաւ հայերէնով գրել ու կարդալ: «Մենք հայերէնը կը սիրենք եւ կը սորվինք, որովհետեւ մեր մայրենի լեզուն է, եւ առ այդ, պէտք է յատուկ տեղ տանք հայերէնի դասերուն` լեզու, գրականութիւն, քերականութիւն, հայոց պատմութիւն: Եւ ինչպէս որ կը սիրենք մեր մայրերը, նոյնպէս պիտի սիրենք մեր մայրենի լեզուն: Եւ որովհետեւ մեր եկեղեցին հայերէնով կը խօսի ու հայերէնով կ’աղօթէ, մենք մեր աղօթքները հայերէնով պիտի կարդանք ու հայերէնով աղօթենք հայ եկեղեցւոյ մէջ», ըսաւ վարդապետը: Ան յորդորեց նաեւ հայերէնը ճիշդ խօսիլ եւ ուրիշ լեզու չխառնել անոր մէջ:
Վարժարանի տնօրէն Ռիթա Պոյաճեանը խօսք առնելով` ըսաւ. «Մեր վարժարանը կը նմանի նորածին երեխայի մը, եւ ինչպէս որ հայ նորածինին լեզուն առաջին անգամ կը բացուի իր մայրենի լեզուով, այսօր մեր առաջին տօնակատարութիւնը նուիրուած է մայրենի լեզուին, զոր կը փառաբանենք այսօր»: Ան շեշտեց, որ հայ լեզուն կը պահպանուի մանաւանդ հայկական վարժարանին մէջ, ուր կը սիրենք, կը պահպանենք ու կը գուրգուրանք մեր մայրենիին: Ան շնորհակալութիւն յայտնեց օրուան պատգամաբերին, ինչպէս նաեւ` այն ուսուցչուհիներուն, որոնք պատրաստեցին հանդիսութիւնը: Ապա ան դպրոցին կողմէ իւրաքանչիւր ընտանիքի նուիրեց անոր մականունին սկզբնատառով թռչնագիր պատրաստուած յուշանուէր:
Այնուհետեւ Մեսրոպ ծ. վրդ. Սիւլահեանը շնորհաւորեց աշակերտները Թարգմանչաց տօնին առիթով եւ լուսարձակի տակ առաւ աշակերտներուն` դպրոցին հիմնադիր աշակերտները ըլլալու հանգամանքը, ինչպէս նաեւ խրատեց զանոնք շատ լաւ սորվելու իրենց մայրենին, թէկուզ խօսին ուրիշ բազմաթիւ լեզուներ: Աւարտին, ան աղօթքով ու «Պահպանիչ»-ով օրհնեց աշակերտները:
