22 օգոստոս 2018-ին արցախեան ազատամարտիկ Մհեր Ջուլհաճեանի յիշատակին հոգեհանգստեան պաշտօն մատուցուեցաւ Եռաբլուրի մէջ: Այս առիթով հաւաքուած էին անոր հարազատները, պէյրութեան եւ մարտական ընկերները եւ կուսակիցները: Շուշիի առանձնակի գումարտակի փոխհրամանատար Հարմիկ Յովսէփեանը ըսաւ. «Մհեր Ջուլհաճեանը մարդկային բարձր արժէքներու տէր անձ էր: Մանուկի սիրտ ունէր, զգացմունքները շատ դժուար կը կարողանար ծածկել: Եթէ մարդ քիչ մը ծանօթ ըլլար անոր, կը գուշակէր, որ այդ պահուն ի՛նչ զգացմունքերու տէր է, ինչի՛ մասին կը մտածէ եւ ի՛նչ կ՛ուզէ ըսել: Համալսարանին մէջ բնագիտութիւն ուսանած երիտասարդը Արցախի մէջ թնդանօթի հաշուարկներուն մէջ խորացած էր. մասնագիտացում մը, որ այդ ժամանակ շատ պէտք էր ռազմաճակատի վրայ: Պէյրութեան մարտերու բովով անցած էր, զէնք-զինամթերքի գիտակ էր եւ մարտարուեստի դասեր կու տար նորեկներուն: 1993-ին եկաւ գումարտակ. մենք փորձեցիք համոզել զինք, որ մնայ գումարտակին մէջ, բայց չհամաձայնեցաւ` ըսելով, որ գումարտակին մէջ ստեղծուած է որակ, բայց կան շրջաններ, որոնք մարդուժի պակաս ունին, եւ որոշեց երթալ Մարտունի»:
Մհեր Ջուլհաճեանի Պէյրութի ընկեր Սեզար Զարմենեանը ըսաւ. «Մհեր Ջուլհաճեանը դաշնակցական ընտանքի մէջ այնպիսի դաստիարակութիւնը ունէր, որ բնական էր` ամէն ինչ ձգէր եւ առաջին սերունդի ընկերներու հետ ինքզինք գտնէր Արցախի մէջ, ուր գործեց եւ նահատակուեցաւ»:
