«Թուրքիան կ՛ընթանայ դէպի ժողովրդավարութիւն: Այս նախագահական համակարգով բարձր կը մնայ մեր երկիրը` քայլ պահելով ժամանակակից քաղաքակրթութեան հետ», յայտնեց Թուրքիոյ նորընտիր, կամ աւելի ճիշդը` վերընտրուած նախագահ Ռեճեփ Թայիպ Էրտողանը, յունիս 24-ին տեղի ունեցած ընտրութիւնները հազիւ աւարտած:
Թէ ինչպէ՞ս կարելի է բացատրել այս խօսքը եւ սուլթանամէտ եւ անհատի վրայ կեդրոնացած գործելաձեւը բաղդատել ժողովրդավարութեան հետ…: Այդ մէկը հաւանաբար շատ աւելի մօտէն գործի պիտի լծէ արդէն իսկ բազմազբաղ մարդկային իրաւունքներու համար պայքարող ոչ-կառավարական կազմակերպութիւններն ու հաստատութիւնները:
Յստակ էր, որ Թուրքիոյ նախագահական եւ խորհրդարանական ընտրութիւններուն արդիւնքները մեծ անակնկալներ պիտի չստեղծէին: Բոլոր դէտերուն համար սպասելի էր, որ սուլթանամէտ Էրտողանը պիտի տիրանար յաղթանակին, նոյնիսկ առանց երկրորդ հանգրուանի ընտրութեան առիթ տալու: Անցեալ ապրիլ 16-ին արդէն իսկ թուրք ժողովուրդը մեծամասնութեամբ «այո՛» քուէարկած էր ի նպաստ նախագահական համակարգին, պարտութեան մատնելով «ո՛չ»-ը, այսինքն` խորհրդարանական համակարգը, որ անցաւ Թուրքիոյ անցեալի պատմութեան:
Ոչինչ փոխուած է, համեմատած` անցեալ ապրիլի «այո՛» թէ «ո՛չ», այսինքն` նախագահակա՞ն, թէ՞ խորհրդարանական համակարգի ընտրապայքարին: Էրտողանի Արդարութիւն եւ բարգաւաճում կուսակցութիւնը, իր կողքին ունենալով ազգայնամոլ Ազգայնական շարժում կուսակցութիւնը, կը շարունակէ վայելել բաւական մեծ ժողովրդականութիւն` ընդդիմադիր Հանրապետական ժողովուրդի կուսակցութեան եւ քրտամէտ Ժողովուրդներու ժողովրդավարական կուսակցութեան դէմ յանդիման:
Սակայն, տեղին է նշել, թէ այս ընդդիմադիր կուսակցութիւնները սպասուածէն աւելի քուէներ կրցան ապահովել, եւ եթէ գործակցութիւն (ցայսօր անհաւանական) մը կատարուէր, կրնար տարբեր արդիւնքներու յանգիլ: Հանրապետական ժողովուրդի կուսակցութեան թեկնածու Մուհարէմ Ինճէն երեսուն առ հարիւրէն աւելի քուէ ապահովեց, իսկ գրեթէ երկու տարիէ ի վեր արգելափակուած Սալահետին Տեմիրթաշը, բանտէն պայքար մղելով, ապահովեց ութ առ հարիւրէն աւելի համեմատութիւն մը, իսկ դեռ աւելին` իր կուսակցութիւնը կրցաւ տասը առ հարիւրը գերազանցել` խորհրդարան մուտք գործելով:
Հուսկ, այս ընտրարշաւին համար Էրտողանի քարոզչական մեքենան աւելի քան 180 ժամ տրամադրեց, մինչդեռ Մուհարէմ Ինճէ` 15 ժամ, իսկ Սալահետին Տեմիրթաշ` միայն երեսուն վայրկեան…:
