Հայկազեան համալսարանի փիլիսոփայութեան եւ կրօնին բաժանմունքին կազմակերպութեամբ, Հայկազեան համալսարանի հանդիսասրահին մէջ տեղի ունեցաւ սեմինար մը, որուն նպատակն էր ուսումնասիրել տարբեր կրօններու մէջ ջուրին մարմնաւորած խորհրդանիշն ու իմաստը:
Իր բացման խօսքին մէջ Հայկազեան համալսարանի նախագահ, վեր. դոկտ. Փոլ Հայտոսթեանը յայտնեց, որ կրօնին մէջ ջուրը խորհրդանիշ է կեանքի եւ բիւրեղութեան: Ան հրաւիրեց բոլորը` փոխելու մարդկային մտայնութիւնը եւ շեշտը դնելու ոչ թէ քանակին, այլ որակին վրայ: Անոր համաձայն, սովորաբար հարցականներէ հեռու կը մնայ որակը, ինչպէս նաեւ` անհրաժեշտ ռազմավարութիւնը, խոհեմութիւնը եւ տեղական ու տարածաշրջանային ռազմավարութիւնները, զորս կարելի է մշակել, ֆինանսաւորել եւ իրականացնել:
Առաջին բանախօսն էր դոկտ. Ռեն Եուսեֆ, Հայկազեան համալսարանի մէջ կենսոլորտային գիտութեան դասախօս, որուն նիւթին խորագիրն էր` «Մեր ջուրը, մեր ոսկին»: Ան լուսարձակի տակ առաւ քանի մը հիմնական մարտահրաւէրներ, որոնք կը վերաբերին Լիբանանի մէջ ջուրի սակաւութեան եւ որակին:
Յաջորդական երեք ներկայացումներ լուսարձակի տակ առին ջուրին կարեւորութիւնը եւ անոր խորհրդապաշտութիւնը կրօնին մէջ:
Պէյրութի ամերիկեան համալսարանին մէջ գրականութեան դասախօս դոկտ. Հոսն Ապուտը ներկայացուց հետեւեալ նիւթը. «Քուրանին մէջ ջուրը` կեանքի աղբիւր». ան ուրուագծեց Քուրանին մէջ ջուրին իմաստը` եզրակացնելով, որ կեանքի տարբեր երեւոյթներու համար ջուրը Աստուծոյ կողմէ տրուած սուրբ նուէր կը նկատուի:
Շէյխ դոկտ. Սեմի Ապիլմոնան` ԻՐՖԱՆ հիմնարկի ընդհանուր քարտուղար, լուսարձակի տակ առաւ իսլամական կրօնին մէջ ջուրին աստուածաբանութիւնը` տիւրզիներուն տեսանկիւնէն դիտուած: Ան յատուկ կերպով անդրադարձաւ մարդոց պատասխանատուութեան, զոր անոնք ունին ջուրը պահպանելու առումով` զայն նկարագրելով իբրեւ «երկրագունդին շնորհուած պարգեւ, դրախտէն տրուած նուէր եւ անոնց միջեւ կամուրջ»:
Ապա ներկայացուեցաւ ուսումնասիրութիւն մը` «Քրիստոնէական հաւատքին մէջ ջուրը իբրեւ հաշտութեան խորհրդանիշ» նիւթով, որուն մէջ վերլուծուած է ջուրին նկատմամբ քրիստոնէական մօտեցումը: Ուսումնասիրութիւնը ներկայացուցին Քալեպ Հաչըրսոնը (Արաբական մկրտչական աստուածաբանական դպրոցի պատմական աստուածաբանութեան դասախօս) եւ Վիլիպերթ Վան Սաանը (Հայկազեան համալսարանին մէջ կրօնի դասախօս): Երկու դասախօսներն ալ լուսարձակի տակ առին քրիստոնէական մկրտութեան մէջ ջուրի պատկերացումը` նշելով, որ հաւասարակշռուած, ամբողջական հոգեւոր մկրտութեան աստուածաբանութիւնը կարեւոր է:
Սեմինարին երկրորդ բաժինով անդրադարձ կատարուեցաւ ջուրին վերաբերող գործնական երեւոյթներու:
«Ռոշա ինթըրնաշենըլ» հասարակական կազմակերպութեան գործադիր տնօրէն Քրիս Նայլըրը հաստատեց, որ կենդանի էակներու խնամքը եկեղեցւոյ հիմնական առաքելութիւններէն է: Նայլըրը ներկայացուց Պեքաայի «Աամիք» ծրագիրի հիմնական մասերը:
Իր կարգին, Պիոն Զիմփրիչը յայտնեց, որ յորդանանեան տարբեր նախարարութիւններու եւ կրօնական ղեկավարներու միջեւ գործակցութիւնը առաջնորդեց ջուրի նկատմամբ զգաստութեան յաւելման եւ արդիւնաւէտութեան: Զիմփրիչը օրինակները տուաւ ուրբաթի նամազին եւ դպրոցներուն ու համալսարաններուն մէջ կրօնական դաստիարակութեան, ուր ջուրի նկատմամբ գիտակցութեան հարցը մեծապէս շեշտուած է:
Ապա երկու զեկուցաբերներ մասնակցեցան զրոյցի մը, որուն ընթացքին բարձրացուցին ջուրի պահպանման հարցը Լիբանանի մէջ: Զրոյցը կը վարէր Հայկազեան համալսարանի արուեստի եւ գիտութեան բաժանմունքի տնօրէն Արտա Էքմեքճին:
Քասլիքի Ս. Հոգի համալսարանի դասախօս դոկտ. Տեզիրէ Քազզին բարձրացուց ջուրի սակաւութեան հարցը` իբրեւ ժխտականօրէն զարգացող խնդիր, յատկապէս` աճող բնակչութիւն ունեցող շրջաններուն համար, երկրորդ հիմնական հարցը նկատելով բնապահպանական պաշարներու կառավարման ռազմավարութիւններու բացակայութիւնը:
Պէյրութի ամերիկեան համալսարանին մէջ հանրային քաղաքականութեան եւ միջազգային յարաբերութիւններու «Իսամ Ֆարես» հիմնարկի կենսոլորտային փոփոխութեան եւ բնական միջավայրի պահպանման ծրագիրի տնօրէն դոկտ. Նատիմ Ֆարաժալլան յայտնեց, որ կարելի եղածին չափ շուտ պէտք է Լիբանանի մէջ ջուրի յանձանձման աւելի լաւ ձեւեր գտնել` շեշտելով, որ պէտք է ջուրի մսխումը նուազագոյնի հասցնել եւ բարելաւել ջուրի մատակարարումը:
Աւարտին ներկաները ուղղեցին հարցումներ, ստացան պատասխաններ, ինչպէս նաեւ տեղի ունեցան քննարկումներ:
