Երէկ` երեքշաբթի, 13 դեկտեմբեր 2016-ին, երեկոյեան ժամը 7:00-ին Հայաստանի Հանրապետութեան սփիւռքի նախարար Հրանուշ Յակոբեան այցելութիւն տուաւ Համազգայինի «Լեւոն Շանթ» կեդրոն եւ ներկայ եղաւ ի պատիւ իրեն կազմակերպուած ձեռնարկին` «Գ. եւ Հ. Արմէնեան» սրահին մէջ: Ձեռնարկին ներկայ գտնուեցան Լիբանանի մէջ Հայաստանի Հանրապետութեան արտակարգ եւ լիազօր դեսպան Սամուէլ Մկրտչեան, Համազգայինի Շրջանային վարչութեան անդամներ, Համազգայինի գեղարուեստի դպրոցներու տնօրէններ եւ հիւրեր:
Ողջոյնի խօսքով հանդէս եկաւ Յակոբ Հանտեան: Ան ըսաւ, թէ հայրենիքէն հեռու հայ ժողովուրդի զաւակները իրենց հոգիներուն մէջ ստեղծած են ոգեղէն հայրենիքը, զոր ոչ մէկ ուժ կրնայ քանդել: Այդ հայրենիքը ամրացուած է իւրաքանչիւր հայու մէջ եկեղեցիով, դպրոցներով, միութիւններով, կուսակցութիւններով, մայրենի լեզուով եւ մշակոյթով:
Ան ակնարկելով Համազգայինի «Լեւոն Շանթ» կեդրոնին ըսաւ, թէ անիկա արդիւնքն է հայկական «խենթութեան», որ կամքով եւ յարատեւութեամբ շաղախուած կառուցուած է Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի օրերուն եւ 30 տարիներու ընթացքին տուած է հայ մշակոյթի իսկական ներկայացուցիչներ: Յ. Հանտեան հաստատեց, որ Համազգային հայ կրթական եւ մշակութային միութիւնը դարձած է կրթութեան եւ մշակոյթի սփիւռքեան նախարարութեան համազօր կազմակերպութիւն մը, որ տէր եղած է բոլոր սերունդներուն` դաստիարակելով զանոնք հայկական շունչով եւ զինելով հայ մշակոյթի այլազան մարզերու արուեստով:
Յ. Հանտեան եզրափակեց իր խօսքը ըսելով. «Այսօր ուրախութիւնն ու պատիւը ունինք հիւրընկալելու սփիւռքի նախարար Հրանուշ Յակոբեանը: Այսօրուան պարզած մեր իրականութեան ի տես գիտակից ենք, որ սփիւռքը պէտք ունի զօրաւոր Հայաստանի, եւ Հայաստան պէտք ունի զօրաւոր սփիւռքի, եւ որպէսզի այս երկուքը արդիւնաւոր ճամբայ ունենան, անհրաժեշտ են կամուրջներ: Մենք հայրենիքն ու սփիւռքը կամրջող առաջիններէն ենք արդէն շատոնց: Մենք միասին զօրաւոր ենք, գործակցելով առաւել եւս կը զօրանանք եւ աշխարհով մէկ կը պարզենք զօրաւոր հայու պատկերը»:
Գեղարուեստական յայտագիրով հանդէս եկան Համազգայինի գեղարուեստի դպրոցներու աշակերտները: Ելոյթ ունեցաւ Կարօ Գրիգորեան, որ դաշնակի վրայ մեկնաբանեց Պեթհովենի Մունլայթ սոնաթայի 3-րդ շարժումը: Հանդէս եկաւ կիթառահարներու «Տաւիղ» խումբը` ղեկավարութեամբ Մկօ Միքայէլեանի: Ելոյթ ունեցաւ նաեւ տհոլահարներու խումբը` ղեկավարութեամբ Գէորգ Քէօշկերեանի: Ապա «Արեգ» թատերախումբը ներկայացուց «Կիկոսի մահը»: «Գայիանէ» պարախումբէն խումբ մը աղջիկներ ներկայացուցին «Վարդագոյն աղջիկներու պարը»: Գեղարուեստական յայտագիրի վերջին բաժինով հանդէս եկաւ Շողիկ Թորոսեան` մեկնաբանելով «Հայաստան» երգը, դաշնակի ընկերակցութեամբ` Յասմիկ Գասպարեանի:
Համազգայինի Լիբանանի Շրջանային վարչութեան ատենապետ Պետիկ Ծառուկեան յուշանուէրով պատուեց Հայաստանի Հանրապետութեան սփիւռքի նախարար Հրանուշ Յակոբեանը, որմէ ետք նախարարը ելոյթ ունեցաւ: Ան իր խօսքին սկիզբը ըսաւ, թէ սփիւռքի տարածքին հայ ժողովուրդը չորս գլխաւոր սիւներու վրայ կառուցած է հայապահպանութիւնը` հայ լեզուի եւ հայ կրթութեան, հայ ընտանիքի, հայ մշակոյթի եւ հայ գաղութի, որոնք դարձած են տարբեր երկիրներու մէջ ինքնութեան եւ գոյութեան կռուան:
Ան յայտնեց, որ ինքնութեան պահպանման գլխաւոր կեդրոնը հայ դպրոցն է, որ իր շուրջ կը համախմբէ ամբողջ գաղութը , որ կը պայքարի լեզուն պահելու համար:
Սփիւռքի նախարարը շնորհակալութիւն յայտնեց Հայ յեղափոխական դաշնակցութեան, որ դարձած է ազգային արժէք եւ իր ուղեկից ու քոյր կառոյցներուն միջոցով յաջողած է ցանցային լուրջ աշխատանք տանիլ եւ նպաստել, որ հայկական գաղութները հայ մնան, հայ ապրին, շնչեն եւ կապուին հայրենիքին:
Նախարար Հ. Յակոբեան կարեւորութեամբ խօսեցաւ լեզուի պահպանման մասին եւ ըսաւ. «Մեր լեզուն ազգային արժէք է, որուն պէտք է տէր կանգնինք: Հայոց լեզուի անաղարտութիւնը, մաքրութիւնը, զարգացումը եւ սերունդներուն փոխանցումը մեզմէ կախուած է: Փառք ու պատիւ Համազգայինին, բոլոր ուսուցիչներուն, տնօրէններուն, որոնք ամէն ճիգ ի գործ կը դնեն, որ անհայրենիք հայուն հայրենիքը նկատուող հայոց լեզուն պահպանուի Միջին Արեւելքի մէջ: Համազգայինը հայ մշակոյթով կը փորձէ սերունդները հայ պահել, որովհետեւ հայ մշակոյթը ազգի անձնագիրն է»:
Սփիւռքի նախարարը եզրափակելով իր խօսքը մաղթեց. «Հայաստան, Արցախ եւ սփիւռք միացեալ ուժերով, միասնաբար հզօրացնենք Հայաստանի տնտեսութիւնը, ապահովենք Արցախի անվտանգութիւնը, միասին պայքարինք Հայոց ցեղասպանութեան ճանաչման, դատապարտպան եւ հետեւանքներու վերացման համար: Միասին համախմբուինք հայ եկեղեցւոյ շուրջ, որ հաւատքով պահենք եւ պահպանենք հայութիւնը: Հաւատանք, որ ո՛ւր ալ ապրինք, պէտք է հպարտ ըլլանք Հայաստանով եւ հայութեամբ»:
