«ՄԱՐՄԱՐԱ»
«Միլլիյէթ»-ի մէջ, Քատրի Կիւրսելի ստորագրութեամբ հրատարակուած է հայ-թրքական յարաբերութիւններուն նուիրուած յօդուած մը, որ դիտել կու տայ, թէ Թուրքիա այսուհետեւ դէմ յանդիման պիտի մնայ հայերու կողմէ հատուցման դատերու ու պահանջներու հետ: Յօդուածագիրը կը նշէ, որ Թուրքիոյ մէջ այլեւս փուլ եկած է Հայկական հարցին մասին խօսելու թապուն, ու կ՛աւելցնէ. «Թուրքիա հիմա չի գիտեր, թէ ինչպէ՛ս գլուխ պիտի ելլէ շիշէն դուրս եկած այն ուրուականին հետ, որ յայտնուեցաւ թապուին փլուզումէն ետք: Այս պատճառով Թուրքիա կը խուսափի Հայկական հարցին հետ առերեսուելէ: Թուրքիա 24 ապրիլ 2015-ը դիմաւորեց դրական ու ժխտական կէտերու կողմէ ստեղծուած խոր մթութեան մը մէջ: Կալիփոլիի ճակատամարտին յաղթանակը, որ ամէն տարի կը տօնուէր մարտ 18-ին, այս տարի ապրիլ 24-ին փոխադրուեցաւ պարզապէս Հայոց ցեղասպանութեան հարիւրամեակի ձեռնարկները շուքի մէջ ձգելու նպատակով: Ասիկա խորամանկ միջոցառում մը կրնար նկատուիլ, բայց կարելի չէ ըսել, որ ասիկա բարոյական բարենիշ մը կը շահեցնէր Թուրքիոյ: Թուրքիա նմանօրինակ խորամանկութիւններով պիտի չկրնայ կուրծք տալ հայկական նոր մարտահրաւէրներուն, որոնք պիտի բաղկանան նիւթական հատուցում ու կալուածներու վերադարձ պահանջող դիմումներէ»:
Այս խորհրդածութիւններէն ետք յօդուածագիրը կը գրէ, որ Հրանդ Տինքի անուան հիմնարկին հրաւէրով Երեւան գացած ու տեսակցութիւններ ունեցած է մտաւորականներու եւ քաղաքական գործիչներու հետ` հարցնելով, թէ 24 ապրիլ 2015-էն ետք ի՞նչ պիտի ըլլայ անոնց օրակարգը: «Ստացուած բոլոր պատասխաններուն հասարակաց կէտը այն էր, որ յառաջիկայ շրջանին իրերայաջորդ կերպով պիտի բացուին դատեր ու ետ պիտի պահանջուին օսմանեան շրջանի հայերուն լքեալ հարստութիւնները: Անշուշտ առաջին գիծի վրայ պիտի գան եկեղեցապատկան կալուածներն ու ինչքերը», կը գրէ ան:
Ըստ անոր, Թուրքիոյ ներկայ դիրքը աւելի վատ է, քան` 2009-ին, Հայաստանի եւ Թուրքիոյ միջեւ այդ թուականին ստորագրուած արձանագրութեանց ներկայ վիճակին պատասխանատու նկատելով Անգարան: «Արձանագրութեանց զամբիւղ նետուած ըլլալը իրարու մօտեցուց նաեւ սփիւռքահայութիւնն ու Հայաստանը: Եթէ անոնք գործադրուած ըլլային եւ Թուրքիոյ ու Հայաստանի միջեւ աշխուժ յարաբերութիւններ սկսէին, սփիւռքն ալ այս խնդիրներէն հեռու պիտի մնար: Այժմ արտաքին աշխարհը Թուրքիոյ վրայ ճնշում կը գործադրէ, որպէսզի Թուրքիա խոր մթութենէն դուրս գայ ու իրապաշտ մերձեցումով առերեսուի Հայկական հարցին հետ»:
