Երեքշաբթի, 10 փետրուար 2015-ին Սրբոց Ղեւոնդեանց քահանայից տօնին առիթով, Նոր Ատանայի Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ մէջ մատուցուեցաւ սուրբ եւ անմահ պատարագ` նախագահութեամբ Լիբանանի հայոց թեմի առաջնորդ Շահէ Եպս. Փանոսեանի, մասնակցութեամբ Լիբանանի հայոց թեմի քահանայից դասուն: Պատարագը մատուցեց Ժունիէի Ս. Յարութիւն եկեղեցւոյ հոգեւոր հովիւ Խաչիկ Ա. քհնյ. Միսիրեան:
Հաւատացեալներուն ուղղուած իր քարոզին մէջ սրբազան հայրը բացատրեց, թէ այս տօնը միայն չի վերաբերիր Ղեւոնդ Երէցի, այլ նաեւ կը վերաբերի ամբողջ սերունդի մը, որ «վասն հաւատոյ, վասն հայրենեաց» պատմութեան ճակատագրական մէկ պահուն, արի կեցուածքով ինքզինք արտայայտեց: Վարդանի եւ իր ընկերներուն նահատակութեան պատճառով փրկուեցաւ հայրենիքը, փրկուեցաւ քրիստոնէութիւնը:
«Այս տօնը կը վերաբերի նաեւ շարք մը հոգեւորականներու, որոնք 5-րդ դարուն հաւատքի վկայութիւն տուին մեր ժողովուրդին, մեր եկեղեցւոյ եւ ամբողջ մարդկութեան ի խնդիր», յայտնեց սրբազանը` աւելցնելով, որ անոնք ոչ միայն չուրացան հայրենիքը, այլ այդ սկզբունքներով առաջնորդեցին հայկական բանակը եւ նախընտրեցին ի գին արեան եւ նահատակութեան մարտնչիլ, որպէսզի հայ ժողովուրդը կարենայ աշխարհին ապացուցել, թէ ինք արժանի է հայրենիքին, հաւատքի անկախութեան եւ ազատութեան:
«Ո՞ւր ենք մենք Սրբոց Ղեւոնդեանց սերունդին արի կեցուածքին դիմաց: Որքանո՞վ մենք տէրն ենք մեզի վստահուած առաքելութեան: Ժողովուրդի կեանքին մէջ ի՞նչ տեսակ հաւատքի սերմեր կը ցանենք եւ ի՞նչ տեսակ բարոյական սկզբունքներ կը տարածենք», հարց տուաւ սրբազանը ներկայ հոգեւորականներուն` աւելցնելով, որ մեզ նախորդող բոլոր սերունդները յիշեցուցած են մեզի, որ Վարդանանց պատերազմը մեր հաւաքական կեանքին մէջ մէկ անգամ պատահած դէպք չէ, այլ զայն կ՛ապրինք ամէն օր: Անիկա շարունակուող ընթացք է անոնց համար, որոնք իրենց հաւատքի պաշտպանութեան եւ հայրենական արժէքներու պահպանման համար կը հաւատան, թէ իրենք ընելիք ունին: «Վարդանանց պատերազմը փորձաքար մըն է իւրաքանչիւրիս համար, նաեւ մեր ամբողջ հաւաքականութեան համար», հաստատեց սրբազանը եւ եզրափակելով իր խօսքը շեշտեց, որ կեանքին մէջ գոյութիւն ունեցող սրբութիւններուն եւ նուիրական արժէքներուն պաշտպանութեան համար պէտք է պայքարիլ:
