Հայկազեան համալսարանը իր 70-ամեակի տօնակատարութեան ծիրին մէջ, համագործակցութեամբ Ծիծեռնակաբերդի Հայոց ցեղասպանութեան թանգարան- հիմնարկին, լիբանանահայութեան ներկայացուց բացառիկ ցուցահանդէս` «Արեւմտահայ կրթական ջանքը. կրթական ցանցերը եւ արտադրութիւնը Ցեղասպանութենէն առաջ» խորագիրով, որ տեղի կ՛ունենայ համալսարանի «Մուկար» շէնքին «Մաթոսեան» սրահին մէջ:
Ցուցահանդէսի պաշտօնական բացումը տեղի ունեցաւ 30 յունուարին դոկտ. Սեդա Պարսամեանի կողմէ, որ Ծիծեռնակաբերդի Հայոց ցեղասպանութեան թանգարան-հիմնարկի անդամ է: Ան ներկայացուց արեւմտահայերու հզօր կրթական ժառանգութիւնը` Հայոց ցեղասպանութենէն առաջ:
Ցեղասպանութեան շրջանին աւելի քան 2000 հայկական վարժարաններ ջամբեցին կրթութիւն, գիտութիւն եւ լուսաւորութիւն տարածեցին հայկական համայնքին, Հայկական նահանգներու (Արեւելեան Անատոլու), Կիլիկիոյ, Կոստանդնուպոլսոյ եւ Օսմանեան կայսրութեան այլ շրջաններուն, մասնաւորապէս` Փոքր Ասիոյ մէջ: Այս վարժարանները հիմնուած եւ գործած էին տարբեր հայկական յարանուանութիւններու, կրթական կազմակերպութիւններու եւ հայրենակցական միութիւններու կողմէ` արտացոլացնելով հայ ժողովուրդին խոր հաւատարմութիւնը կրթութեան եւ մշակութային յառաջընթացին նկատմամբ:
Ցուցահանդէսին ներկայացուած են 18 երկլեզու մեծ պաստառներ` այն ատեն գոյութիւն ունեցող տարբեր հայկական դպրոցներուն ու վարժարաններու դասաւորումով: Կարգ մը հիմնարկներ կեդրոնացած էին գիւղատնտեսութեան եւ մետաքսագործութեան ուսուցման վրայ, մինչդեռ ուրիշներ նուիրուած էին ընդհանուր կրթութեան: Միսիոնարական վարժարանները եւս կարեւոր դեր խաղացած են, օրինակ` Տարսոնի Սուրբ Պօղոս, Կեդրոնական Անատոլիայի եւ Քոնիայի Ժենանեան վարժարանները: Վերջինս գլխաւորած էր դոկտ. Արմենակ Հայկազեանը, որուն անունով կոչուած է Հայկազեան համալսարանը:
Այս ցուցահանդէսով, Հայկազեան համալսարանը կրկին հաստատեց իր յանձնառութիւնը պահպանելու հայ կրթական ժառանգութիւնը եւ պատուելու հայ ուսուցիչները, որոնք, հակառակ իրենց դիմաց ցցուած մեծ դժուարութիւններու, մնացած են հաստատուն իրենց գիտելիքին եւ լուսաւորման առաքելութեան մէջ:
