ՀԵՐԱ ՆԱՃԱՐԵԱՆ
Հուրի՛,
Կոկոնի մը փթթումին կը նմանէիր նկարագիրիդ քնքշութեամբ: Քառասունհինգ տարի բաժնուած մնացինք, բայց այդ հեռաւորութիւնը բնաւ զգալի չեղաւ, անցեալին` միեւնոյն շէնքին մէջ, դուն` չորրորդ, ես` երրորդ, վեր վար, անվերջ միասին: Տարիներ ետք ճամբորդներու հետ նամակներ, բացիկներ սկսայ ղրկել ուրախութեամբ:
Այս մէկը արցունքով գրուած նամակ մը եղաւ…
Անվերջ` գրէ՛, Հերա, մի՛ դադրիր գրելէ, կ՛ըսէիր անուշ ձայնովդ, ասա՞նկ պիտի գրէի քու մասիդ, անուշիկ Հուրիս: Այս մէկը բնաւ մտքէս չէր անցներ, օրինակ մըն էիր ինծի համար քու կատարեալ հաւասարակշռուած նկարագիրովդ: Աշխատասէր, ժրաջան, ամէն մարզի մէջ ժիր ու հասնող, բարի, հասկցող, մտիկ ընող, լա՛ւ աշակերտ, լա՛ւ արենուշ, լա՛ւ մարզիկ, հետագային` լա՛ւ ԼԵՄ-ական, լա՛ւ ընկերուհի:
Գերզգայուն նկարագիրդ պատերազմի արհաւիրքին դիմաց վահան չգտաւ: Գաղթեցիք Ամերիկա, ու քանդուեցան ջիղերդ, հազարումէկ անհանգստութիւններու դէմ դրիր հաւատքով, համբերանքով, քաջաբար:
Շարունակեցինք գրել ու խօսիլ, յիշել Ճեմարանի պահակ տղոց եփած ճաշերնիս, ջարդած կաղամբնիս, իրարու մազ շտկելնիս: Տան դրան առջեւ սորված արաբերէն աշխարհագրութեան դասերնիս, Գոհարին բացատրութեամբ, եթովպիահայ ՀՄԸՄ-ական տղուն քազակ հիւսելնիս, կարդալնիս, որքա՜ն կարդացինք, գիրք-գիրք, քանի անգամ «Կայծեր», «Զարթօնք», Սրբուհի Տիւսաբի գիրքերը ձեռքէ ձեռք կ՛անցնէին…
Ծաղիկի թերթիկներու նման յուշերս կը պոկուին, ու սիրտս կը մղկտայ: Չե՛մ հաւատար, կը հաւատա՛մ, ազատեցաւ տառապելէ, ո՛չ, ինչո՞ւ ասանկ ըլլար, ձայնդ ականջիս է. «Լա՛ւ եմ, Հերա՛, լաւ եմ»:
Մայիս 5, կիրակի, հեռաձայնեցի, ինչպէս ամէն կիրակի, որքա՜ն լաւ խօսեցար եւ երկա՜ր, ուրախացայ, յաջորդ օրը բարի լոյսիս պատասխաներ էիր… սքանչելի արեւի պատկերով մը, տակը գրուած էր`
«Գրկէ լոյսը նոր օրուան մը»…
Դուն գացիր գրկելու լոյսը տիեզերքի` միանալով դասընկերներուդ` Սագոյին, Պիճիմին, Վերքինին, Նոնոյին, Լիլային, Անիին Գ., Մայտային…
Մտովին, տանս ամէն կողմ պատերուն վրայ Հուրի, Հուրի, Հուրի գրուած է կարծես, անվերջ կը խօսիմ հետդ, ի՜նչ հարուստ յուշերով լեցուն էր մեր անցեալն ու ներկան, հեռու, բայց մօտիկ:
Օրերը պիտի թաւալին, կեանքի երեւոյթներուն դէմ մտածումները աջ ու ձախ պիտի տանին զիս, պիտի անցնի ամէն բան, բայց ես մայիս 28-ն պիտի չմոռնամ բնա՛ւ:
