ՅԱԿՈԲ ԼԱՏՈՅԵԱՆ
Տարեվերջին ընդհանրապէս լաւ մաղթանքներ կ՛ունենանք, որ գալիք տարին աւելի լաւ, աւելի առողջ, աւելի խաղաղ, աւելի բարեբեր օրերով օժտուի:
2023-ը ծանր տարի մըն էր բոլորիս համար: Հայութեան, լիբանանահայութեան եւ ընդհանրապէս մարդկութեան համար ժխտական, մտահոգիչ եւ անորոշ հորիզոններով կը դիմաւորենք 2024-ը:
Տարուէ տարի մեր կեանքը դժուարացնող, մեր կեանքը անորոշ խաչմերուկներու առջեւ դնող ազգային, համաշխարհային, մարդկային եւ համամարդկային հարցերը քեզի կը ստիպեն մտածելու եւ ըսելու` փառք Աստուծոյ ողջ ենք եւ տակաւին կը տոկանք, ոտքի ենք:
Մեր պատմութեան ամէնէն սեւ էջերուն ականատես եղանք: Արցախը կորսնցուցինք, եւ ամբողջ աշխարհը լուռ մասնակից եղաւ այս աղէտին: Կարծէք աշխարհի վրայ բան չէ պատահած: Լուռ ու մունջ բոլորս ալ համակերպեցանք վիճակին: Անկարող ենք, յուսախաբ ենք: Միակամ չենք: Պարտուած ենք: Ազգային գիտակցութենէ սնանկացած ենք: Ո՛չ մէկը, ո՛չ միւսը, հաւանաբար բոլորը միասնաբար:
Այսպէս, ամէն բան տակնուվրայ, անորոշ, զիջումներու շարունակական շղթայով տարին հասաւ իր աւարտին եւ մեզի ձգեց ամէն բան վերսկսելու կամքի փնտռտուքը:
2024-ին թող բոլորիս նշանաբան ըլլայ միասնութիւնն ու միակամութիւնը: Այս իմաստով անհրաժեշտ է, եւ անյետաձգելի օրակարգ պէտք է ըլլայ բոլորիս համար մանիֆեսթ մը պատրաստելու:
Միանձնեայ եւ միատեսակ մտածողութեամբ ղեկավարման այս ոճը անպայման որ կը լճացնէ նախ ինքզինքը եւ աւելի ու աւելի` մեր հայրենիքը: Անձնականացուած եւ միահեծան ղեկավարման փորձը միշտ ալ լաւ աւարտ չէ ունեցած` թէ՛ անհատական, թէ՛ հաւաքական, թէ՛ ազգային, թէ՛ կուսակցական եւ մանաւանդ հայրենիքի տարողութեամբ: Թող Նոր տարին նոր սկիզբ մը ըլլայ բոլոր կառոյցներուն համար` կրօնական, ընկերային, առողջապահական, մարզական, մշակութային, կրթական, ազգային, կուսակցական եւ պետական մակարդակներով: Պէտք չէ յուսալքուիք: Կեանքը փաստած է միշտ, որ կամքը կարեւոր օղակ է` վերականգնելու, ոտքի մնալու եւ յառաջ երթալու: Կամքը կրնանք ունենալ եւ զօրանալ, երբ միասնակամ ենք: Աւելի ապահով եւ աւելի հզօր ենք: Աշխատինք մեր կամքը ամրացնելու` միասնականութեամբ: Աշխատինք ոտքի մնալու, որպէսզի հեռուն տեսնենք:
