ԹԱԼԻՆ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ
Յարգելի՛ խմբագրութիւն «Ազդակ»-ի,
Անցնող շաբթուան ընթացքին Նոր տարուան առիթով համալսարանի մը կազմակերպած բարեսիրական նախաձեռնութեան մը առիթով ընկերուհիիս հետ միասին առաջարկեցինք, որ այդ ծրագիրէն բաժին մըն ալ տրամադրուի հայ կարիքաւորներու:
Կազմակերպիչները համաձայն գտնուեցան, եւ անմիջապէս կապ հաստատեցինք «Շաղզոյեան» կեդրոն, որպէսզի մեզի տրամադրուի քսան հոգինոց անուանացանկ մը: Շատ չանցած` արդէն այդ կարիքաւոր ընտանիքներու ցանկը բոլոր մանրամասնութիւններով եւ կապի միջոցներով տրամադրուեցաւ մեզի: Խնդրեցինք «Շաղզոյեան»-ի պատասխանատուներէն, որ Համազգայինի ցուցասրահը քանի մը ժամուան համար տրամադրեն մեզի, որպէսզի հոն կատարենք նպաստներու բաշխումը: Յաջորդող օրերուն կապի մէջ մտանք ենթականերուն հետ եւ փոխանցեցինք մեր կատարելիք նպաստի մասին մանրամասնութիւններ, ինչպէս նաեւ` թուականը եւ վայրը:
Բարեկամուհիիս հետ ճշդուած օրը ներկայացանք ցուցասրահ` ամբողջացնելու համար մեր առաքելութիւնը:
Յանկարծ նշմարեցինք, որ այլ հայորդիներ եւս նոյն ժամուն կու գային «Շաղզոյեան» կեդրոն եւ մուտքի պահակ տղաքը իրենց ցուցմունք կու տային, թէ ո՛ր յարկը պիտի բարձրանան: Հետաքրքրութեամբ հարց տուինք պատասխանատուին, թէ այս մարդիկը ինչո՞ւ հոս կու գան, եւ այն ատեն իմացանք, որ մէկ մասը դեղորայքի համար, մէկ մասը բժշկական ու հիւանդանոցային խնամքի համար կը դիմեն Երեսփոխանական գրասենեակ եւ կը ստանան համապատասխան օժանդակութիւն, իսկ երիտասարդ ծնողները եկած են Արտակարգ իրավիճակներու մարմինի` ԿԱՄՔ-ի տրամադրած կրթական օժանդակութիւնը ստանալու: Ապշած մնացինք` մտածելով, որ եթէ մէկ ժամուան ընթացքին այսքան մարդ կու գայ, հապա ամբողջ օրուան պատկերը ի՞նչ պիտի ըլլայ:
Բարեկամուհիս, որ առաջին անգամ ըլլալով կ՛այցելէր «Շաղզոյեան» կեդրոն, պատասխանատուին դիտել տուաւ, թէ ընկերային ցանցերու վրայ շատ յաճախ ի՛նչ յարձակումներ կը կատարուին, սուտ ու վիրաւորական խօսքեր կը գրուին համայնքին ու անոր կառոյցներու մասին, իսկ դուք ձեր աշխատանքը լռութեամբ կը կատարէք, եւ աւելցուց, որ մեր ժողովուրդը պէտք է գիտնայ ձեր իրականացուցած այս հսկայ աշխատանքը: Միջամտելով` բարեկամուհիիս ըսի, որ այս կեդրոնին կողքին կան նաեւ մեծ թիւով այլ հայկական կեդրոններ, որոնք առօրեայ դրութեամբ զանազան օժանդակութիւններ կը տրամադրեն, բայց ժողովուրդը երբեմն ապերախտ կ՛ըլլայ, եւ ատիկա մեզի համար հարց չէ:
Դեղորայքի համար Երեսփոխանական գրասենեակ ներկայացած ծերունի մայրիկ մը, որ անթացուպով հազիւ կրնար շարժիլ, վերադարձին, տեսնելով ցուցասրահի խճողումը, ներս մտաւ: Երբ իմացաւ, որ ներկաները յատուկ լուրով ժամանած են, բարեւելէ ետք, երբ կը մեկնէր, անմիջապէս մօտեցայ անոր եւ զարմանքս ու յուզումս մեծ եղաւ, երբ ծերունին յուզումով յայտնեց, որ առաջին անգամ ըլլալով կը պարտաւորուի օժանդակութեան դիմելու:
Առաջարկեցի իրեն, որ դեղորայքի ցուցակը մեզի ալ տրամադրէ, եւ մեր աշխատանքը աւարտելէ ետք ծերունիին հետ շրջագայեցանք քանի մը դեղարաններ այդ ցանկին վրայ եղող դեղերը ամբողջացնելու, դժբախտաբար, սակայն, կարգ մը դեղեր անգտանելի էին: Խոստացանք յառաջիկայ օրերուն հետապնդումը շարունակել: Ծերունիին հետ վերադարձին բարձրացանք իր յարկաբաժինը, որպէսզի մեր կողմէ տրամադրուած նպաստը նաեւ մենք հասցնենք: Հոն տեսանք աներեւակայելին. այս ընտանիքը իր կահ կարասիներուն մեծ մասը ծախած էր, որպէսզի իր առօրեայ անհրաժեշտ սնունդը ապահովէ:
Այս բոլորը ուզեցի գրել` առաջարկելով բոլորիս, որ Նոր տարուան առիթով, նոյնիսկ համեստ մեր կարելիութիւններով անպայման փորձենք ուրախացնել կարիքաւոր մը, որ մեզի նման ապրելու իրաւունք ունի:
Իսկ երկրորդ` իսկապէս գնահատելու համար «Շաղզոյեան» կեդրոնի գործունէութիւնը մեր ժողովուրդի կարիքներուն հասնելու իմաստով:
Մեր բոլորին համեստ մասնակցութեամբ վստահաբար մեր համայնքի կարիքներուն կրնանք հասնիլ:
