Քաղաքական, տնտեսական, ապահովական, ելեւմտական, առողջապահական եւ ապրուստի այլազան մարզերու բազմաճիւղ հրատապ տագնապներով կուտակուած երկրի «հեղձուցիչ» մթնոլորտին մէջ, ճիգերը կը շարունակուին յառաջիկայ օրերուն հրապարակելու կառավարութեան կազմի «վերջնական» ցանկը: Այս գծով հակառակ պատկան կողմերու` նախագահ Միշել Աունի եւ նշանակեալ վարչապետ Սաատ Հարիրիի ցուցաբերած շուտափոյթ լուծման յանգելու նախանձախնդրութեան, փոխադարձ վերապահութիւնները կը շարունակուին, եւ իւրաքանչիւր կողմ կը փորձէ ի՛ր ցանկը յայտարարել: Աւելի՛ն, Հարիրիի ներկայացուցած ցանկի «սեւագիր»-ին դիմաց նախագահ Աունի` կառավարութեան «ամբողջական ցանկ»-ի յանձնումը նշանակեալ վարչապետին, մարտահրաւէր մը նկատուեցաւ ի հեճուկս ժողովուրդի օրապահիկի բարելաւման` իրարու դէմ մրցակցող իշխանութեան երկու կարեւոր պետերու հանգամանքներուն գծով:
Իրադարձութիւններու եւ քաղաքական կեցուածքներու տողընդմէջ ընթերցումի լոյսին տակ կը թուի, թէ երկու կողմերն ալ կը փորձեն ժամանակ շահիլ, եւ ի վերջոյ երբ կանաչ լոյսը պարզուի` իրենց ցանկը «պարտադրել» իբրեւ կատարուած իրողութիւն:
Ժան Իվ Լը Տրիան. «Լիբանան Կ՛ընկղմի»
Խորքին մէջ որքան ալ ճիգ տարուի երկրի քաղաքական վարքագիծը առաւելագոյն չափով պահելու ինքնուրոյն եւ անկախ, այսուհանդերձ արտաքին միջամտութիւնները անխուսափելի կը դարձնեն արեւելումի կողմնորոշման կարեւորութիւնը, յատկապէս երբ ձեռնտու չեղող տնտեսական ու նիւթական հզօրանքի կարիքը կողմերը կը մղէ որոշ «սակարկութիւններու եւ զիջումներու»: Այս ծիրին մէջ ուշագրաւ է Ֆրանսայի արտաքին գործոց նախարար Ժան Իվ Լը Տրիանի յոռետես յայտարարութիւնը երէկ լոյս տեսած Լը Ֆիկարօ շաբաթաթերթին մէջ, ուր ան Լիբանանը կը նմանցնէ 1912-ին ընկղմած «Թայթանիք» նաւուն եւ կ՛ըսէ. «Լիբանանցիք ամբողջական ինքնաժխտման վիճակի մէջ են եւ անոնք կ՛ընկղմին նոյնիսկ առանց երաժշտութեան»:
Այս դիտանկիւնէն կարելի է ըմբռնել տնտեսական կարեւոր օժանդակութիւն եւ նիւթական կոկիկ նպաստ «խոստացող» ֆրանսական «միջամտութեան» կարեւորութիւնը, հոգ չէ թէ նշեալ օժանդակութիւնը իշխանութենէն աւելի ժողովրդային շերտերուն պիտի յանձնուի:
Փաստօրէն գաղտնիք չէ, որ Միջերկրականի ջուրերը վերջերս շեշտակիօրէն Ֆրանսա-Թուրքիա մրցակցութեան հարթակ դարձան` որոշ լարուածութիւն ստեղծելով: Հոսկէ Ֆրանսայի ջանքը` լիբանանեան «պատուհանէն» ինքզինք տեղակայելու Միջերկրականի ափերուն:
Նաեւ կայ Լիբանանի նկատմամբ ամերիկեան վարչամեքենայի ցուցաբերած օժանդակութեան վարքագիծը, որ նոյնքան կարեւոր «սակագին» կը պահանջէ լիբանանեան իշխանութիւններէն (Հըզպալլայի հեռացումը կառավարութեան կազմէն…), այլապէս` արդէն իսկ հրապարակուած քաղաքական կարգ մը անձնաւորութիւններու դէմ քաղաքական «պատժամիջոցներով»:
Այս միջոցին ինչպէս որ պաշտօնապէս յայտարարուած էր` Ֆրանսայի նախագահ Էմանուէլ Մաքրոն Լիբանան պիտի այցելէ 22 դեկտեմբերին: Նախ եւ առաջ ան պիտի այցելէ Հարաւային Լիբանանի մէջ տեղակայուած ՖԻՆԻՒԼ-ի ուժերը եւ ապա Նաքուրայի Տէյր Քիֆա շրջանին մէջ հանդիպում պիտի ունենայ ֆրանսական ջոկատի հրամանատարութեան հետ: Յաջորդ օրը Մաքրոն պիտի այցելէ նախագահ Աունի եւ քաղաքական այլ անձնաւորութիւններու հետ տեսակցութիւններ պիտի ունենայ: Կը նախատեսուի, որ ան տեսակցի նաեւ ժողովրդային «ընդդիմադիր» խմբաւորումներու ներկայացուցիչներուն հետ:
Ապահովական Պայթուցիկ Կացութեան
Մտավախութիւններ
Անկախ երկրին սպառնացող ապահովական ահաբեկչական սպառնալիքներու վտանգէն, անդին ապահովական այլ վտանգ կը սպառնայ ընկերային եւ ժողովրդային առումով: Փաստօրէն, բնակչութեան զանազան շերտերը «զօրաշարժի» մատնուած են` յոյսի նշոյլ մը սպասելով տօնական օրերու նախօրեակին, եթէ ոչ չափահասներուն, գէթ` մանուկներուն համար Կաղանդի համեստ երեկոյ մը մը ապահովելու համար:
Ժողովրդային մասնակի ցոյցերը արդէն իսկ ծայր առած են տարբեր շրջաններու մէջ, տնտեսութեան տոլարացման, ապրանքներու սղաճին, անգործութեան թէ ցած աշխատավարձերու բերումով: Այս ծիրին մէջ երէկ բողոքի ելոյթ մը արձանագրուած է Պեքաայի մէջ, ուր ցուցարարներ որոշ ժամանակով փակեցին Շթորա-Պար Էլիաս մայրուղին:
